نتایج یک کارآزمایی بالینی جدید نشان میدهد که یک دوز از ماده «سیلوسایبین» موجود در قارچهای روانگردان ممکن است در درمان اعتیاد به کوکائین موثر باشد.
این مطالعه که ماه جاری در نشریه علمی «جاما نتورک اوپن» منتشر شده، نشان میدهد افرادی که یک دوز سیلوسایبین دریافت کرده بودند در مقایسه با گروهی که دارونما مصرف کرده بودند تمایل بیشتری به ترک مصرف کوکائین نشان دادند.
شرکتکنندگان هر دو گروه همزمان با دریافت درمان جلساتی نیز با درمانگر داشتند تا احساساتشان در جریان این مطالعه بررسی شود.
پیتر هندریکس، استاد سلامت رفتاری در دانشگاه آلابامای بیرمنگام و نویسنده اصلی این پژوهش میگوید نیاز به یافتن درمانی موثر برای اعتیاد به کوکائین بسیار فوری است، زیرا هنوز هیچ داروی تاییدشدهای برای درمان وابستگی به کوکائین و دیگر مواد محرک مانند متآمفتامین در آمریکا وجود ندارد.
به گفته پژوهشگران مرگومیر ناشی از مصرف بیشازحد مواد محرک در آمریکا رو به افزایش است. تازهترین گزارش سازمان ملل نیز نشان میدهد همزمان با رکوردشکنی تولید جهانی کوکائین شمار مرگهای مرتبط با آن نیز در جهان افزایش یافته است.
هندریکس میگوید بیش از یک دهه پیش به دنبال راهی بود که بتواند از ورود افراد بیشتری به زندان جلوگیری کند. به گفته او دادههای محلی در شهر بیرمنگام نشان داده بود مصرف کوکائین یکی از مهمترین عوامل مرتبط با درگیری با نظام قضایی و تکرار جرم است.
بخش عمده شرکتکنندگان این مطالعه را مردان سیاهپوست کمدرآمد تشکیل میدادند. پژوهشگران میگویند با وجود آنکه میزان مصرف کوکائین در میان سفیدپوستان بیشتر است اما سیاهپوستان بیشتر به دلیل جرایم مرتبط با این ماده بازداشت میشوند.
برخی کارشناسان میگویند سازوکاری که ممکن است باعث تاثیر سیلوسایبین بر اعتیاد به کوکائین شود ممکن است برای بسیاری از انواع مواد اعتیادآور نیز موثر باشد.
رابین کارهارت هریس پژوهشگر علوم اعصاب معتقد است مواد روانگردان میتوانند «انعطافپذیری عصبی و روانی» را افزایش دهند؛ یعنی توانایی تغییر در شیوه فکر کردن و رفتار کردن.
او میگوید افراد مبتلا به اعتیاد معمولا در رفتارها و عادتهایی گرفتار میشوند که ترک یا تغییر آنها برایشان دشوار است.
گابریل آگین لیبس، روانشناس بالینی در دانشکده پزشکی ییل میگوید سیلوسایبین برخلاف بسیاری از داروهای ترک اعتیاد فقط جایگزین ماده مخدر نمیشود.
او توضیح میدهد که بسیاری از داروهای درمان اعتیاد بر همان گیرندههایی اثر میگذارند که ماده مخدر اصلی بر آنها تاثیر میگذارد؛ برای مثال داروهای درمان اعتیاد به اوپیوئیدها روی همان گیرندههای اوپیوئیدی عمل میکنند و چسبهای نیکوتین نیز شکل ایمنتری از نیکوتین را جایگزین سیگار میکنند.
به گفته او سیلوسایبین معمولا در یک جلسه و در چارچوب رواندرمانی «تغییر عمیقی در وضعیت آگاهی» ایجاد میکند و برخلاف بسیاری از داروها نیازی به مصرف مداوم ندارد.
او میگوید: «سیلوسایبین بیشتر شبیه یک کاتالیزور در فرایند درمان عمل میکند.»
آگینلیبس میگوید این روش شاید برای اعتیاد به کوکائین موثرتر باشد زیرا علائم ترک آن بیشتر روانی است و برخلاف موادی مانند الکل یا اوپیوئیدها درد جسمی شدید کمتری دارد.
او همچنین اظهار داشت علائم رایج ترک کوکائین مانند میتوان به کابوس، بیقراری، افسردگی و میل شدید به مصرف دوباره منجر شود.
با این حال پژوهشگران هشدار دادهاند که نتایج مطالعه ممکن است قابل تعمیم به همه افراد نباشد زیرا افراد مبتلا به افسردگی و اضطراب همزمان در این تحقیق حضور نداشتهاند.
اما رابین کارهارت هریس، پژوهشگر علوم اعصاب میگوید سیلوسایبین برای درمان افسردگی و اضطراب نیز نتایج امیدوارکنندهای نشان داده است.
او معتقد است همانطور که افراد مبتلا به اعتیاد در الگوهای رفتاری تکراری گرفتار میشوند، مبتلایان به افسردگی و اضطراب نیز در نوعی «بنبست ذهنی» باقی میمانند و سیلوسایبین شاید بتواند به خروج از این وضعیت کمک کند.
پژوهشگران همچنین تاکید کردند این نخستین کارآزمایی بالینی مرتبط با مواد روانگردان است که بیشتر شرکتکنندگان آن را افراد سیاهپوست تشکیل میدهند.
به نوشته این گزارش اگرچه بسیاری از آیینهای سنتی مرتبط با مواد روانگردان ریشه در جوامع بومی آمریکای لاتین و آفریقا دارند اما فرهنگ معاصر استفاده از این مواد در آمریکا بیشتر با سیلیکونولی و چهرههای سفیدپوست و نخبه گره خورده است.
آگین لیبس میگوید بررسیهای اخیر نشان میهد که شرکتکنندگان در پژوهشهای مرتبط با مواد روانگردان در آمریکا معمولا بیشتر از طبقات مرفه و سفیدپوست جامعه هستند.
به اینستاگرام یورونیوز فارسی بپیوندید
او میگوید یکی از دلایل این موضوع میتواند این باشد که تبلیغات و شیوه جذب داوطلبان برای این پژوهشها بیشتر به دست افراد سفیدپوست و طبقات مرفه جامعه میرسد.
پیتر هندریکس، نویسنده اصلی این پژوهش میگوید هدف آنها جذب افرادی بوده که به کوکائین وابستگی داشتهاند و میخواستند مصرف آن را ترک کنند.