این گزارش همچنین نشان داد که برخی فناوریهای مرتبط با مقابله با تغییرات اقلیمی ممکن است قرارگرفتن انسان در معرض ریزپلاستیکها را بدتر کند.
یک گزارش جدید نشان میدهد ریزپلاستیکها میتوانند از طیفی از منابع روزمره و در عین حال تکاندهنده وارد بدن ما شوند.
آگهی
آگهی
هدر لزلی، دانشمند پیشرویی که نخستین بار ریزپلاستیکها را در جریان خون انسان شناسایی کرد، این وضعیت را «طوفان ریزپلاستیک» توصیف میکند که ناشی از مسیرهای مواجهه کمتر شناختهشده است.
بر اساس این مطالعه، تجهیزات بیمارستانی ویژه نوزادان نارس، اسباببازیهای کودکان و رنگ همگی میتوانند خطرات بالقوهای ایجاد کنند.
از پروتز سینه تا لولههای تغذیه نوزاد: ریزپلاستیکها در بیمارستانها
گزارش «بررسی تماسهای روزمره با ریزپلاستیکها» که با حمایت مالی بنیاد پلاستیک سوپ و بنیاد فلوتیلا تهیه شده و نویسنده آن لزلی است، ابعاد گسترده مواجهه با ریزپلاستیکها در زندگی روزمره را برجسته میکند.
این ذرات با تجمع در اندامها و افزایش خطر التهاب، آسیب سلولی، سرطان و مشکلات قلبیعروقی سلامت انسان را به خطر میاندازند.
این گزارش با تکیه بر بیش از ۳۵۰ مطالعه داوریشده، نقشه انتشار ریزپلاستیکها را در پنج حوزه از زندگی روزمره ترسیم میکند: منابع بیرونی، محیطهای سرپوشیده، محصولات کودکان، مراقبتهای بهداشتی و درمانی و مراقبتهای شخصی، و خوراکیها و نوشیدنیها.
پژوهش نشان میدهد در بیمارستانها ذرات پلاستیکی میتوانند از طریق تجهیزات و درمانها وارد بدن شوند و میزان ریزش ریزپلاستیک در اتاقهای عمل در طول تنها یک شیفت تا ۹٬۲۵۸ ذره در هر مترمربع ثبت شده است.
کاتترهای قلبی، پروتزهای سیلیکونی سینه، ایمپلنتهای ارتوپدی و محلولهای تزریق وریدی همگی بهعنوان منابعی ذکر شدهاند که میتوانند ناخواسته بیماران را در معرض دوزهایی از ریزپلاستیک قرار دهند.
بهطور هشداردهنده، برآورد میشود نوزادان نارس که در بخشهای مراقبت ویژه نوزادان از راه ورید تغذیه میشوند، تنها از مدارهای تزریق در یک دوره تغذیه ۷۲ ساعته ممکن است تا ۱۱۵ ذره ریزپلاستیک دریافت کنند.
اسباببازی کودکان و رنگ: ریزپلاستیکها در خانه
محصولات کودکان نیز بهطور جدی نگرانکنندهاند، زیرا قطعات سازهای، کفپوشهای بازی نوزادان و دیگر محصولات کودک میتوانند پلیاتیلن ترفتالات (PET)، پلیپروپیلن، پلیاتیلن و پیویسی را در محیط زندگی کودک آزاد کنند.
از آنجا که کودکان هنگام بازی بهطور طبیعی گرد و غبار نشسته بیشتری را میبلعند و به ازای هر کیلوگرم وزن بدن هوای بیشتری تنفس میکنند، میزان مواجهه آنها به صورت نسبی از بزرگسالان بالاتر است.
مصرف شیر خشک نیز نوزادان را از طریق بستهبندی در معرض ریزپلاستیکها قرار میدهد؛ در سطوحی از کمتر از یک تا ۱۷ ذره ریزپلاستیک در هر گرم.
یک مسیر پیشبینینشده دیگر برای تماس در محیط داخل، رنگ است. پلاستیک جزء اصلی بسیاری از انواع رنگ بهشمار میرود. به همین دلیل، رنگ هنگام فرسوده شدن یا زمانی که لایههای قدیمی آن تراشیده میشود، ریزپلاستیکها را آزاد میکند.
برآورد میشود تنها یک دست رنگ که روی ۱۰۰ مترمربع سطح زده میشود، حاوی بین ۱۷ تا ۶۸ کوادریلیون ذره پلیمری باشد.
فناوریهای اقلیمی میتوانند تماس با ریزپلاستیکها را تشدید کنند
از چشمگیرترین یافتههای این گزارش شواهدی است که نشان میدهد مداخلات نوظهور برای مقابله با تغییر اقلیم میتوانند میزان تماس با ریزپلاستیکها را بهطور چشمگیری بدتر کنند.
برای مثال، تزریق ایروسل به استراتوسفر - شکلی از ژئومهندسی خورشیدی که کشورهایی از جمله بریتانیا و ایالات متحده در حال پیشبرد آن هستند - مستلزم پخش مقادیر عظیمی از ذرات در لایههای بالای جو است.
در حال حاضر چندین ثبت اختراع وجود دارد که آزادسازی ذرات، از جمله ذرات پلیمری در مقیاس میکرونی، را در ارتفاعهایی تا ۲۰ کیلومتری جو توصیف میکند؛ فرایندی که میتواند منبعی در مقیاس «ترا» از ریزپلاستیکهای معلق در هوا و ریزش عمدی آنها ایجاد کند.
این پژوهش نشان میدهد بارش باران همین حالا نیز حاوی ریزپلاستیکهایی ناشی از سایش لاستیک خودروها، منسوجات مصنوعی و پوشاک است.
پلاستیک دیگر نباید «پاسخ هر پرسش طراحی» باشد
هدف گزارش این است که مردم را توانمند کند تا با اقدامهای فردی و جمعی میزان تماس خود را کاهش دهند.
لزلی میگوید: «تماس پیوسته در حال رخ دادن است؛ نه فقط از طریق محصولاتی که آنها را میشناسیم، بلکه از سوی سامانهها و فرایندهایی که بیشتر مردم هرگز به آنها فکر هم نمیکنند.»
«این فقط درباره زباله یا آلودگی محیط زیست نیست، بلکه مربوط به موادی است که تولیدکنندگان در جهان ما بهکار بردهاند و ذراتی که پیوسته در فضاهای محل زندگی ما رها میکنند.»
این گزارش از سیاستگذاران میخواهد رویکرد احتیاطی را در پیش بگیرند، پژوهش درباره پیامدهای بهداشتی را سرعت بخشند و کاهش خطر را بر «فلج ناشی از زیادهتحلیل» ترجیح دهند.
لزلی میافزاید: «وقتی پلاستیک دیگر پاسخ تقریباً هر پرسش طراحی - از کیسه چای گرفته تا حوله و اسباببازی و فراتر از آن - نباشد، بشریت میتواند در نهایت طوفان ریزپلاستیکها را با موفقیت فروبنشاند.»