یک تحلیل جدید نشان میدهد انتشار گازهای گلخانهای آمریکا از سال ۱۹۹۰ بیش از ۱۰ تریلیون دلار (معادل ۸.۶۵ تریلیون یورو) به اقتصاد جهانی خسارت زده است.
کارشناسان هشدار دادهاند که خسارتهای اقتصادی آینده ناشی از دههها انتشار CO2 «بسیار فراتر» از آسیبهایی خواهد بود که این گازها تا کنون ایجاد کردهاند.
آگهی
آگهی
گرمایش جهانی تاثیر چشمگیری بر تولید ناخالص داخلی جهان خواهد گذاشت و بسیاری از دانشمندان معتقدند مدلهای کنونی بهطور جدی ابعاد واقعی هزینههای تغییرات اقلیمی برای اقتصاد را دستکم میگیرند.
از ۱۹۸۰ تا ۲۰۲۳، رویدادهای مرتبط با هوا و اقلیم تنها در اتحادیه اروپا بیش از ۷۸۳ میلیارد یورو خسارت به بار آورده است؛ رقمی که با ادامه افزایش دما باز هم بالا خواهد رفت.
تغییرات اقلیمی یک پیامد خارجی جهانی است؛ به این معنا که انتشار گازهای گلخانهای در یک کشور، بر همه کشورهای دیگر روی زمین اثر میگذارد. به همین دلیل، پژوهش تازه دانشگاه استنفورد ارزش خسارتهای واردشده به کشورهای مختلف و کل جهان را بر اساس گازهای گرماگیر منتشرشده در طول زمان از سوی شرکتها و کشورهای بزرگ محاسبه کرده است.
تاثیر انتشارهای آمریکا بر اقتصاد اتحادیه اروپا
این تحلیل که در نشریه علمی نیچر (منبع به زبان انگلیسی) منتشر شده، نشان میدهد انتشارهای آمریکا از سال ۱۹۹۰ تاکنون بیش از ۱۰ تریلیون دلار (حدود ۸٫۶۵ تریلیون یورو) خسارت اقتصادی در جهان ایجاد کرده است.
بخش عمده این خسارتها متوجه اقتصادهای در حال توسعهای مانند برزیل و هند بوده که به ترتیب با ضربهای ۳۳۰ میلیارد دلاری (۲۸۶ میلیارد یورویی) و ۵۰۰ میلیارد دلاری (۴۳۳ میلیارد یورویی) روبهرو شدهاند.
نزدیک به ۳ تریلیون دلار (۲٫۶ تریلیون یورو)، یعنی حدود یکسوم خسارت ناشی از انتشارهای آمریکا، خود در داخل ایالات متحده رخ داده است و اروپا نیز متحمل زیانی خیرهکننده به ارزش ۱٫۴ تریلیون دلار (۱٫۲۱ تریلیون یورو) شده است.
هرچند اروپا از نظر میزان مطلق خسارت واردشده به تولید ناخالص داخلی در میان مناطق رکورددار است، اما این گزارش نشان میدهد اگر خسارتها را نسبت به تولید اقتصادی ملی بسنجیم، فشار واردشده بر کشورهای کمدرآمد بسیار بیشتر است.
مارشال برک، نویسنده اصلی مطالعه و استاد مدرسه پایداری دوئر در دانشگاه استنفورد، میگوید: «نتیجه این است که انتشارهای آمریکا واقعا به تولید اقتصادی خود آمریکا لطمه زده است.»
این مطالعه همچنین نشان داد انتشارهایی که به تولید و مصرف نفت شرکت سعودی آرامکو، بزرگترین آلاینده شرکتی منفرد جهان، بین سالهای ۱۹۸۸ تا ۲۰۱۵ مرتبط است، تا سال ۲۰۲۰ حدود ۳ تریلیون دلار (۲٫۶ تریلیون یورو) خسارت جهانی به جا گذاشته است.
پژوهشگران هشدار میدهند اگر این انتشارها تا پایان قرن در جو باقی بماند، رقم خسارتها میتواند به حدود ۶۴ تریلیون دلار (۵۵٫۴۲ تریلیون یورو) برسد.
به گفته آنان، این رقم یک برآورد «محافظهکارانه» است، زیرا مطالعه، تاثیرهایی را که در شاخص تولید ناخالص داخلی منعکس نمیشود، از جمله از دست رفتن تنوع زیستی و سرزمینهای فرهنگی و آبا و اجدادی، در نظر نگرفته است.
این خسارتهای اقلیمی چگونه اندازهگیری میشوند؟
پژوهشگران این مطالعه با گازهای گلخانهای مانند زبالههای خانگی در صنعت مدیریت پسماند برخورد میکنند و هزینههای «خسارت و زیان» را به قبضهای پرداختنشده جمعآوری زباله تشبیه میکنند.
سولومون هسیانگ، همنویسنده این مطالعه، میگوید: «وقتی زباله تولید میکنیم، اجازه نداریم آن را هر جا که خواستیم رها کنیم، چون این کار برای دیگران هزینه ایجاد میکند.»
او ادامه میدهد: «معمولا به کسی پول میدهیم تا زبالههای ما را جمع کند و ببرد. میراث ما از انتشار گازهای گلخانهای مشابه است، با این تفاوت که ما هرگز قبض آن را پرداخت نکردهایم و این بدهی همچنان برایمان بهره میآورد.»
کارشناسان میگویند این مطالعه بر لزوم توسعه فناوریهایی تاکید میکند که توانایی حذف گازهای گلخانهای از جو را دارند و هشدار میدهند زمان بهکارگیری این فناوریها «حیاتی» است.
پژوهشگران محاسبه کردهاند اگر یک تن دیاکسیدکربن ۲۵ سال در جو باقی بماند و سپس حذف شود، نیمی از خسارتی که انتظار میرود آن مقدار ایجاد کند، پیش از حذف شدن، وارد شده است.