جورجا ملونی، نخستوزیر ایتالیا، و فردریش مرتس، صدراعظم آلمان، از توافقهای تجاری گرفته تا صنعت خودرو، بهطور فزایندهای در حال هماهنگی با یکدیگر برای هدایت دستورکار اتحادیه اروپا هستند.
روندی که به باور برخی ناظران میتواند امانوئل ماکرون، رئیسجمهوری فرانسه را به حاشیه براند.
در نشست رهبران اتحادیه اروپا که قرار است روز پنجشنبه برگزار شود، جورجا ملونی از جناح راست افراطی و فردریش مرتس از جریان محافظهکار، دیدگاه مشترکی را برای تقویت رقابتپذیری اتحادیه اروپا مطرح خواهند کرد.
این موضوع تازهترین نشانه از گسترش همکاری میان رم و برلین است؛ همکاریای که جایگاه محور سنتی فرانسه و آلمان را با پرسشهایی روبهرو کرده است.
خبرگزاری فرانسه در گزارشی ضمن بررسی این موضوع مینویسد: ملونی ماه گذشته در نشستی با فردریش مرتس در رم گفت: «برخی ناظران میگویند سال ۲۰۲۶ سال ایتالیا و آلمان خواهد بود.»
او افزود: «ما تمام تلاش خود را به کار خواهیم گرفت... تا دوستیای را که نه فقط برای ملتهای ما بلکه برای کل اروپا راهبردی است، تحکیم کنیم.»
دو رهبر از مدتها پیش رویکردی سختگیرانه در قبال مهاجرت داشتهاند، اما در نشست رم توافق کردند تا همکاریهای خود را در حوزههایی از سیاست تجاری تا دفاع گسترش دهند. آنها در ماههای اخیر در بروکسل نیز در چندین موضوع همسو بودهاند.
جورجا ملونی در ژانویه با وجود تردیدهای اولیه، سرانجام از توافق تجاری اتحادیه اروپا با بلوک مرکوسور در آمریکای جنوبی حمایت کرد؛ اقدامی که با استقبال آلمان روبهرو شد.
فرانسه، متحد سنتی برلین، تلاش کرد این توافق را به دلیل نگرانی از پیامدهای آن برای کشاورزان خود متوقف کند، اما موفق نشد.
برلین و رم همچنین در تضعیف ممنوعیت فروش خودروهای بنزینی و دیزلی جدید از سال ۲۰۳۵ در اتحادیه اروپا نقش داشتند؛ تصمیمی که فرانسه با آن مخالفت کرد، اما بار دیگر ناکام ماند.
یک دیپلمات اروپایی که نخواست نامش فاش شود، به خبرگزاری فرانسه گفت: «آنچه میشنوم این است که محور فرانسه و آلمان دیگر کارایی گذشته را ندارد؛ ملونی و مرتس مسیر خودشان را با هم پیش میبرند.»
مانند فرانسه، ایتالیا و آلمان نیز از اعضای بنیانگذار اتحادیه اروپا و متحدان یکدیگر در ناتو هستند. با این حال، رم و برلین اغلب بر سر مسائل مالی اختلاف داشتهاند؛ آلمان محتاط در هزینهکرد در برابر ایتالیا که با بدهی بالا دستوپنجه نرم میکند. اما با تلاش جورجا ملونی برای کاهش کسری بودجه و تصمیم مرتس برای فاصله گرفتن از سنت ریاضت مالی و افزایش استقراض و سرمایهگذاری، این معادله قدیمی تغییر کرده است.
در سیاست خارجی نیز هر دو کشور تلاش کردهاند روابط خود را با دونالد ترامپ، رئیسجمهوری آمریکا حفظ کنند. ماتئو ویلا از اندیشکده «ایاسپیآی» ایتالیا این روند را «همگرایی موازی» توصیف کرد. او در این خصوص میگوید: «مسیر مشخص شده و زمانی فرا میرسد که این دو کشور سازگاری بیشتری با یکدیگر نسبت به زوج سنتی فرانسه و آلمان خواهند داشت.»
آنتونیو تایانی، وزیر خارجه ایتالیا نیز در گفتوگو با روزنامه ایل مساجرو گفت همکاری ایتالیا و آلمان یادآور روابط نزدیک در زمان تاسیس اتحادیه اروپا است. او گفت: «فصل تازهای آغاز شده است: ایتالیا نقشی پیشرو دارد و میخواهد یکی از لوکوموتیوهای اتحادیه اروپا باشد.»
تایانی افزود ایتالیا و آلمان «دو کشور صنعتی و باثباتتر» این بلوک هستند.
امانوئل ماکرون که کشورش از زمان انتخابات زودهنگام سال ۲۰۲۴ با بحران سیاسی روبهروست، هرگونه ادعای به حاشیه رانده شدن را رد کرده است.
او در مصاحبهای با چند روزنامه اروپایی که روز سهشنبه منتشر شد، گفت طبیعی است که رم و برلین پس از نشست خود، پیشنهادهایشان را به رهبران اتحادیه اروپا ارائه دهند. ماکرون گفت: «شراکت فرانسه و آلمان برای پیشبرد اروپا ضروری است، اما هرگز به تنهایی کافی نیست.»
او اشاره کرد که طی چند هفته آینده نشست جداگانهای میان ایتالیا و فرانسه برگزار خواهد شد که به گفته منابع دیپلماتیک، احتمالا در ماه آوریل در تولوز برگزار میشود.
با این حال، روابط ماکرون و مرتس رو به سردی گذاشته است. دیپلماتها میگویند تلاشهای فرانسه برای جلوگیری از توافق مرکوسور باعث نارضایتی در بروکسل و میان دیگر کشورهای عضو، از جمله آلمان شده است.
در همین حال، گزارشها حاکی از آن است که آلمان در حال بررسی کنار گذاشتن پروژه جنگنده مشترک «سامانه هوایی رزمی آینده» (افسیایاس) با فرانسه و اسپانیا است؛ پروژهای که به دلیل اختلاف میان شرکتهای شریک ماهها متوقف مانده است.
برلین بهجای آن به برنامه «سامانه هوایی رزمی جهانی» (جیکپ) با مشارکت ایتالیا، بریتانیا و ژاپن چشم دوخته است.
توماس مادوک از مرکز اصلاحات اروپایی در لندن در این خصوص میگوید: «شکافها میان پاریس و برلین باعث شده آلمان به دنبال شرکای دیگری برود.»
به کانال تلگرام یورونیوز فارسی بپیوندید
این اتفاقات باعث شده تا برخی در آلمان از رویکردهای دولت مرتس انتقاد کنند. روزنامه بیلد این کشور در یادداشتی تحلیلی با لحنی تند در این خصوص نوشته است: «مرتس میداند که برای آنکه اروپا در عرصه بینالمللی صدایی داشته باشد، به شرکای قدرتمند در کنار خود نیاز دارد. برخلاف فرانسه، ایتالیا اکنون کشوری با دولتی باثبات و اقتصادی موفق است.»