Eventsمناسبت هاپادکست ها
Loader

Find Us

آگهی

حزب محافظه کار بریتانیا نوه چرچیل را اخراج می‌کند

حزب محافظه کار بریتانیا نوه چرچیل را اخراج می‌کند
Copyright عکس از رویترز
Copyright عکس از رویترز
نگارش از یورونیوز فارسی
هم‌رسانی این مطلبنظرها
هم‌رسانی این مطلبClose Button

نیکولاس سومز یکی از ۲۱ نماینده ای بود که روز سه شنبه به تغییر دستور کار جلسه پارلمان بریتانیا رای داد.

آگهی

حزب محافظه کار بریتانیا نیکولاس سومز، نماینده این حزب در مجلس عوام و نوه ویسنستون چرچیل، نخست وزیر اسبق این کشور را به دلیل مخالف با دولت بوریس جانسون، نخست وزیر بریتانیا اخراج می کند.

نیکولاس سومز یکی از ۲۱ نماینده ای بود که روز سه شنبه به تغییر دستور کار جلسه پارلمان بریتانیا رای داد. مخالفان برکسیت بدون توافق در نظر دارند تا با در اختیار گرفتن کنترل موضوع بحث در پارلمان طرحی در مخالفت با برکسیت بدون توافق ارائه کنند.

کن کلارک، باسابقه ترین نماینده مجلس عوام بریتانیا و فیلیپ هاموند، وزیر خارجه سابق بریتانیا از دیگر نمایندگانی هستند که به دلیل مخالفت با دولت بوریس جانسون از حزب محافظه کار اخراج خواهند شد.

نیکولاس سومز سه شنبه شب در پاسخ به این پرسش که آیا حزب محافظه کار متعلق به پدربزرگ او به پایان خط رسیده است پاسخ داد: «خیر اما این شب بدی است.»

نوه وینستون چرچیل همچنین بوریس جانسون را متهم کرد که در طرحی از پیش برنامه ریزی شده به دنبال برگزاری انتخابات زودهنگام در بریتانیا است.

نیکولاس سومز فرزند مری سومز، پنجمین فرزند وینستون چرچیل، نخست وزیر بریتانیا در زمان جنگ جهانی دوم است.

حزب محافظه کار روز سه شنبه با خروج یکی از نمایندگان از این حزب اکثریت پارلمانی خود را از دست داد.

مخالفان برکسیت بدون توافق در نظر دارند تا روز چهارشنبه با ارائه طرحی دولت را موظف کنند تا در صورت عدم دستیابی به توافق با اتحادیه اروپا خروج بریتانیا از این اتحادیه را تا روز ۳۱ ژانویه سال ۲۰۲۰ به تعویق بیاندازد.

این در حالی است که بوریس جانسون تهدید کرده است که در صورت تصویب چنین طرحی ضمن ارائه طرح انحلال پارلمان خواستار برگزاری انتخابات زودهنگام خواهد شد.

هم‌رسانی این مطلبنظرها

مطالب مرتبط

یک روایت جدید از زندگی چرچیل

بحران خروج نمایندگان حزب محافظه‌کار پیش از انتخابات سراسری بریتانیا؛ شکست بزرگ در انتظار سوناک؟

قمار ریشی سوناک زیر باران؛ آیا انتخابات زودهنگام بریتانیا به دو قرن «استمرار» سیاسی پایان می‌دهد؟