این بازیگر پرکار بریتانیایی صحنه، سینما و صداپیشگی بیشتر به خاطر نقشهای اصلیاش در «نمایش ترسناک راکی»، «سرنخ»، «ایت» و «جزیره گنج ماپت» شناخته میشد.
تیم کری، بازیگر محبوب بریتانیایی، در ۸۰ سالگی درگذشت.
آگهی
آگهی
علت مرگ او هنوز اعلام نشده است، اما کری از سال ۲۰۱۲ که دچار سکته مغزی شدیدی شد و توان راه رفتن را از دست داد، با مشکلات جدی جسمی دستوپنجه نرم میکرد.
او بیش از هر چیز برای بازی در نقش فرانکاِنفرتر، «ترنسوستیت شیرین از ترانسلوانیای ترنسکشوال»، در کمدی موزیکال و کالت نمایش ترسناک راکی (۱۹۷۵) شناخته میشد و یکی از کاریزماتیکترین بازیگران نسل خود به حساب میآمد.
کری که در ۱۹ آوریل ۱۹۴۶ در چشایر انگلستان به دنیا آمد، اندکی پس از فارغالتحصیلی از دانشگاه بیرمنگام، حرفه بازیگری را در تولیدی در وستاند از موزیکال راک Hair در سال ۱۹۶۸ آغاز کرد.
او سپس در اجراهای صحنهای آثار شکسپیر، برشت و استوپارد نقشآفرینی کرد تا اینکه اثر کمپی و ساختارشکن راکی هورور او را به شهرت جهانی رساند. این فیلم همچنان یکی از آثار کلاسیک سینمای موزیکال محسوب میشود و تا امروز بهطور محدود روی پرده میرود و به این ترتیب به طولانیترین اکران تاریخ سینما تبدیل شده است.
این بازیگر پرکار همچنین با بازی در نقش بیل سایکس در تلفیلم «الیور توئیست» در سال ۱۹۸۲، شخصیت شرور و ترسناک دارکنس در فانتزی ریدلی اسکات Legend (۱۹۸۵)، وادزورث در کمدی Clue محصول ۱۹۸۵ – اقتباسی درخشان، هرچند کمدیده، از بازی رومیزی «کلودو» – و لانگ جان سیلور در Muppet Treasure Island (۱۹۹۶) در یادها مانده است.
از دیگر نقشهای بهیادماندنی او در سینما میتوان به روستر هنیگان در Annie، دکتر یِوگنی پتروف در The Hunt for Red October، هکتور در Home Alone 2: Lost in New York و کاردینال ریشلیو در The Three Musketeers اشاره کرد.
فراتر از راکی هورور، کری با بازی در مینیسریال It محصول ۱۹۹۰، بر پایه رمان استفن کینگ به همین نام، نیز اثری ماندگار برجا گذاشت. او در نقش ضدقهرمان اصلی، دلقک ترسناک پنیوایز، ظاهر شد و نسل کاملی از کودکان را ترساند.
کری در طول دوران کاری خود به بازی در تئاتر ادامه داد و با نقشآفرینی در نقش موتسارت در نمایش «آمادئوس» در سال ۱۹۸۱ نامزد جایزه تونی شد. پس از آن نقشهای بهیادماندنی دیگری در «دزدان دریایی پنزانس»، «رقبا»، «سال مورد علاقه من» – که دومین نامزدی تونی را برایش به همراه داشت – و «اسپمالات»، اقتباس صحنهای Monty Python and the Holy Grail که در آن نقش شاه آرتور را بازی میکرد، ایفا کرد. این نقش سومین نامزدی تونی را برای او به ارمغان آورد.
کری پس از سکته مغزی در ژوئیه ۲۰۱۲ به بازیگری صوتی روی آورد. از جمله پروژههای صداپیشگی او میتوان به FernGully: The Last Rainforest، Star Wars: The Clone Wars و Peter Pan & the Pirates اشاره کرد؛ آخرین مورد برای او جایزه امی به همراه داشت.
کری که هرگز ازدواج نکرد و فرزندی نداشت، در مورد زندگی شخصی خود بسیار محتاط و کمحرف بود. او اما در خاطرات خود با عنوان «Vagabond» که در سال ۲۰۲۵ منتشر شد نوشت که به لطف دیدارهای بسیار تاثیرگذار با هواداران متقاعد شده تا داستان زندگیاش را روایت کند.
او نوشت: «این تصور که تجربههای من شاید برای دیگران الهامبخش باشد، به من کمک میکند دوام بیاورم؛ حتی اگر تنها با یک نوجوان، که مثل خود من بارها تنها در اتاقش با یک کتاب نشسته است، ارتباط برقرار کند؛ یا با آن زن جوانی که این سطور را در یک سفر اتوبوسی بیپایان میخواند؛ یا آن مرد مسن همجنسگرا، که امیدوارم هنوز جوراب تور به پا دارد، و «راکی هورور» را در سالن طبقه بالای رویال کورت دیده است؛ یا آن مادر میانسالی که مهمانیهای تماشای «Clue» را برگزار میکند و اجازه ورود هیچکس را بدون لباس مبدل نمیدهد؛ یا آن کارمند خشک و رسمی بانک که شیفته موزیکالهاست؛ یا آن زن که فقط به خاطر خودِ واقعیام بودن مرا از ویورلی بیرون انداخت.»
تیم کری ۱۹۴۶ - ۲۰۲۶؛ یادش گرامی