این بازیگر پرکار بریتانیایی تئاتر، سینما و صداپیشگی بیش از همه به خاطر نقشهای اصلیاش در آثار کالت «The Rocky Horror Picture Show»، «Clue»، «It» و «Muppet Treasure Island» شناخته میشد.
تیم کاری، بازیگر محبوب بریتانیایی، در ۸۰ سالگی درگذشت.
آگهی
آگهی
علت دقیق مرگ بلافاصله اعلام نشد، اما کاری از سال ۲۰۱۲ و پس از سکته مغزی شدیدی که توان راه رفتن را از او گرفت، با مشکلات متعدد جسمی دستبهگریبان بود.
کاری بیش از هر چیز با نقش فرانک ان فرتر، «مرد مبدلپوش دوستداشتنی از ترانسلوینیای تراجنسی»، در کمدی موزیکال کالت The Rocky Horror Picture Show (۱۹۷۵) شناخته میشد و او را یکی از کاریزماتیکترین بازیگران نسل خود میدانستند.
کاری که ۱۹ آوریل ۱۹۴۶ در چشایر انگلستان به دنیا آمد، اندکی پس از فارغالتحصیلی از دانشگاه بیرمنگام، با اجرای نسخه وست اند موزیکال راک Hair در سال ۱۹۶۸ وارد دنیای حرفهای بازیگری شد.
سپس با بازی در اجراهای صحنهای آثار شکسپیر، برشت و استوپارد به کار خود ادامه داد تا اینکه اثر کالت و هنجارشکن Rocky Horror او را به شهرتی جهانی رساند. این فیلم همچنان یکی از کلاسیکهای سینمای موزیکال به شمار میرود و تا امروز به صورت محدود روی پرده میرود؛ امری که آن را به طولانیترین اکران تاریخ سینما تبدیل کرده است.
این بازیگر پرکار همچنین با نقشآفرینیهایش در شخصیت بیل سایکس در فیلم تلویزیونی «Oliver Twist» (۱۹۸۲)، شخصیت منفی ترسناک «دارکنس» در فانتزی Legend ساخته ریدلی اسکات (۱۹۸۵)، وادزورث در کمدی Clue (اقتباس درخشان اما کمتر دیدهشده از بازی رومیزی Cluedo) و لانگ جان سیلور در Muppet Treasure Island (۱۹۹۶) در یادها مانده است.
از دیگر نقشهای ماندگار او در سینما میتوان به روستر هنیگان در Annie، دکتر یوگنی پتروف در The Hunt for Red October، هکتور در Home Alone 2: Lost in New York و کاردینال ریشلیو در The Three Musketeers اشاره کرد.
فراتر از Rocky Horror، کاری در مینیسریال It (۱۹۹۰) بر اساس رمان همنام استیون کینگ نیز اثری ماندگار برجا گذاشت. او در این مجموعه نقش ضدقهرمان اصلی، دلقک ترسناک پنی وایز، را بازی کرد و نسلی از کودکان را ترساند.
کاری در تمام طول دوران حرفهای خود به بازی روی صحنه ادامه داد و برای ایفای نقش موتسارت در نمایش Amadeus در سال ۱۹۸۱ نامزد جایزه تونی شد. پس از آن، نقشهای درخشانی در نمایشهای The Pirates of Penzance، The Rivals، My Favourite Year (که دومین نامزدی تونی را برای او به همراه داشت) و Spamalot، اقتباس نمایشی Monty Python and the Holy Grail که در آن نقش شاه آرتور را بازی میکرد، به او سپرده شد. این نقش سومین نامزدی تونی را برای او به ارمغان آورد.
پس از سکته مغزی در ژوئیه ۲۰۱۲، کاری به صداپیشگی روی آورد. از جمله پروژههای صداپیشگی او میتوان به FernGully: The Last Rainforest، Star Wars: The Clone Wars و Peter Pan & the Pirates اشاره کرد که آخری برای او جایزه امی به همراه داشت.
کاری که هرگز ازدواج نکرد و فرزندی نداشت، درباره زندگی شخصی خود بسیار محتاط بود. با این حال در کتاب خاطراتش در سال ۲۰۲۵ با عنوان «Vagabond» نوشت که دیدارهای پر احساس با هواداران او را متقاعد کرده بود داستان زندگی خود را بازگو کند.
او نوشت: «این تصور که شاید تجربههای من در دل دیگران طنینانداز شود، به من کمک میکند ادامه بدهم؛ حتی اگر فقط در دل یک نوجوان، که مثل خودم بارها تنها در اتاقش با کتابی در دست نشسته، یا آن زن جوانی که این نوشته را در یک سفر اتوبوسی بیپایان میخواند؛ یا آن مرد همجنسگرای مسنی که امیدوارم هنوز جوراب تور به پا دارد و «Rocky Horror» را در سالن بالایی تئاتر رویال کورت دیده؛ یا آن مادر میانسالی که مهمانیهای تماشای «Clue» برگزار میکند و به هیچ کس بدون لباس مبدل اجازه ورود نمیدهد؛ یا آن کارمند خشک و رسمی بانک که عاشق موزیکالهاست؛ یا آن زنی که در ویورلی به خاطر خود واقعیام من را بیرون انداخت، اثر بگذارد.»
یاد تیم کاری گرامی ۱۹۴۶ تا ۲۰۲۶