در یک رویداد تازه گردشگری ماکائو در لندن، جاذبهها، فرهنگ، خوراک و تازهترین پیشنهادهای این شهر به مهمانان معرفی شد.
در ماکائو کافی است چند دقیقه قدم بزنید تا از یک معبد چینی چندصد ساله به میدانی به سبک پرتغالی با ساختمان های رنگ پاستلی برسید.
خیابان های سنگفرش از کنار کلیساهای کاتولیک، زیارتگاه های پر از دود عود و ساختمان های استعماری می گذرند و درست آن سوی خط افق تاریخی، مجموعه های مدرن تفریحی و اقامتی قد برافراشته اند.
کمتر جایی مانند این شهر کوچک در ساحل جنوبی چین تلاقی شرق و غرب را به این خوبی به تصویر می کشد.
ماریا هلنا د سنا فرناندس، مدیر اداره گردشگری دولت ماکائو، در رویدادی در لندن برای معرفی تازه ترین پیشنهادهای گردشگری ماکائو گفت: «ماکائو همیشه مقصدی بسیار خاص بوده، چون بهترین های شرق و غرب را در خود ترکیب می کند.»
او توضیح داد که وقتی ملوانان پرتغالی از پرتغال راه افتادند، از آفریقا و هند گذشتند و بعد به جنوب شرق آسیا رسیدند و در نهایت در ماکائو ساکن شدند. او افزود: «نزدیک به ۵۰۰ سال تبادل میان پرتغالی ها و چینی ها نتیجه اش غذاهای بسیار خوشمزه و ساختمان های بسیار شاخص بوده است.»
این رویداد ویژه که در هتل رویال هورس گاردز لندن برگزار شد، فرهنگ پرجنب وجوش شهر و تازه ترین امکانات سفر به آن را به نمایش گذاشت. مهمانان کوکتل های ویژه را امتحان کردند و پای صحبت هنرمندانی چون فیلیپه دورش و پال لوک چوک درباره میراث غنی فرهنگی ماکائو نشستند.
هری جاگرد، تولیدکننده محتوای بریتانیایی، نیز تجربه های دست اول خود از سفر به این منطقه را بازگو کرد؛ درست در زمانی که امکان سفر بدون ویزا برای شهروندان بریتانیا برنامه ریزی سفرهای چندمقصدی را بیش از هر زمان دیگری آسان کرده است.
مقصدی کوچک با تجربه هایی بزرگ
با وجود چهره بین المللی، ماکائو شهری به طرز شگفت آوری جمع و جور است. فرناندس گفت: «ماکائو مقصدی بسیار بسیار کوچک است. در حال حاضر مساحت ما در مجموع ۳۳ کیلومتر مربع است.»
ماکائو در جنوب چین و در منطقه خلیج بزرگ، در کنار هنگ کنگ و گوانگدونگ قرار دارد و دسترسی به آن نیز نسبتا آسان است. مسافرانی که در فرودگاه بین المللی هنگ کنگ فرود می آیند می توانند از روی پل هنگ کنگ ماکائو عبور کنند و در حدود یک ساعت خود را به این مقصد برسانند.
با این حال، در همین مساحت محدود تمرکز چشمگیری از میراث تاریخی دیده می شود. مرکز تاریخی ماکائو، منطقه ای که بیش از ۲۰ ساختمان، میدان، کلیسا و معبد را در بر می گیرد، از سال ۲۰۰۵ در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده است.
جشنواره ها و جشن ها در تمام طول سال
برای بازدیدکنندگان، یکی از مهم ترین جاذبه های ماکائو تقویم پر از رویداد آن است.
فرناندس گفت: «جشن ها، چه سنتی باشند و چه رویدادهای تازه خلق شده، نقش بسیار مهمی دارند. ماکائو مقصدی کوچک است و باید مدام بهانه هایی پیدا کنیم تا مردم هر از گاهی دوباره به ماکائو سفر کنند.»
سال با جشن های پرشور سال نو چینی آغاز می شود؛ زمانی که رژه های اژدها، اجراها و آتش بازی ها خیابان ها را در اختیار می گیرند. در ادامه سال، جشنواره های موسیقی، رویدادهای خوراک شناسی و مسابقات بین المللی آتش بازی جمعیت زیادی را به شهر می کشاند. در نوامبر، طرفداران مسابقات اتومبیلرانی برای گرندپری افسانه ای ماکائو راهی شهر خواهند شد.
این شهر همچنین میزبان جشنواره های سالانه هنر و موسیقی، از جمله «آرت ماکائو»، است که به برنامه ای افزوده می شود که عملا تمام طول سال را پوشش می دهد. فرناندس گفت: «به نظر من ماکائو بدون تردید مقصدی چهارفصل است.»
از خیابان های تاریخی تا اقامتگاه های مدرن
در حالی که مرکز تاریخی ماکائو حافظ قرن ها تاریخ است، این مقصد در دو دهه گذشته دستخوش تغییرات چشمگیری شده است.
در سال ۱۹۹۹، زمانی که ماکائو به چین بازگشت، شهر حدود ۹ هزار اتاق هتل داشت. امروز این رقم به حدود ۴۷ هزار اتاق رسیده است.
مناطق تازه ای مانند کوتای که بر روی زمین های بازیافتی بین جزایر تایپا و کولوان ساخته شده اند، به کانونی برای اقامتگاه های بزرگ، فضاهای سرگرمی و جاذبه های گردشگری تبدیل شده اند.
فرناندس گفت: «همچنین نمایش های دائمی مانند «هاوس اف دنسیگ واتر» یا «ماکائو ۲۰۴۹» داریم که در آنها حتی می توانید رقص ربات ها را ببینید.»
جاذبه های مناسب خانواده ها نیز گسترش یافته است؛ از پارک های آبی سرپوشیده و روباز گرفته تا تجربه های تعاملی و مجتمع های سرگرمی که به فهرست رو به رشد کارهایی که می توان در ماکائو انجام داد، اضافه شده اند.
فرناندس همچنین پیشنهاد می کند از مناطق اصلی گردشگری فراتر بروید و می گوید: «جاهایی مثل روستای تایپا و روستای کولوان هر کدام فرهنگ و حال و هوای خاص خود را دارند و می توانید در آنها خوراکی ها و تنقلات خوشمزه پیدا کنید. در این مناطق می توانید دور از شلوغی و ازدحام، روی آرام تر ماکائو را تجربه کنید.»
غذا یکی دیگر از جاذبه های اصلی شهر است. فرناندس توضیح داد: «ما چیزی داریم که آن را آشپزی ماکائویی می نامیم؛ حاصل همه ادویه ها و مواد اولیه ای که ملوانان پرتغالی پیش از رسیدن به ماکائو در مسیر خود جمع آوری کردند و در نهایت همه آنها را اینجا با هم ترکیب کردند.»
در رستوران های کوچک محلی در سراسر شهر می توانید غذاهای سنتی ای مانند «پاتو دو کابیدلا» (اردک خورشتی در شراب قرمز) و «تاشو» (خوراک غلیظ زمستانی) را امتحان کنید؛ در کنار رستوران های مورد تایید میشلن و طیف گسترده ای از غذاهای بین المللی.
افزایش علاقه گردشگران بریتانیایی
همزمان با ادامه احیای سفرهای بین المللی پس از همه گیری کووید ۱۹، به نظر می رسد علاقه به ماکائو بار دیگر رو به افزایش است. ژانگ لی، مدیر دفتر ملی گردشگری چین در لندن، در گفت وگو با یورونیوز تراول در حاشیه این رویداد گفت که کنجکاوی درباره چین در میان مسافران بریتانیایی در حال افزایش است.
او گفت: «در سال های اخیر نشانه های امیدوارکننده ای می بینیم مبنی بر اینکه هر روز تعداد بیشتری از گردشگران بریتانیایی نسبت به سفر به چین، از جمله ماکائو، کنجکاوی نشان می دهند. پس از همه گیری و با رونق گرفتن دوباره سفرهای بین المللی از سال گذشته، شاهد افزایش دوباره این علاقه هستیم.»
ژانگ افزود: «گردشگران بیشتری از اروپا خواهان تجربه های سفر اصیل تر و عمیق تر در چین هستند. آنها فقط نمی خواهند طبیعت و مناظر را ببینند، بلکه می خواهند درباره فرهنگ، مردم، میراث و همچنین سبک زندگی هم بیشتر بدانند.»
در نهایت، او معتقد است خود سفر نقش مهمی در کمک به درک متقابل میان مردم دارد. او گفت: «سفر در واقع یکی از بهترین و مستقیم ترین راه هاست برای آن که مردم فرهنگ های یکدیگر را بهتر درک کنند.
در چین یک ضرب المثل بسیار رایج درباره سفر وجود دارد: برای آن که واقعا آموزش ببینید، نباید تنها هزار کتاب بخوانید، بلکه باید هزار مایل هم سفر کنید.»