مایلی سایرس زمانی مشهور شد که با فقط یک رویا و یک ژاکت از هواپیما در فرودگاه LAX پیاده شد، اما تا به حال فکر کرده اید کدهای فرودگاهی واقعا به چه کار میآیند؟
زمانی کدهای فرودگاهی فقط روی کارت پرواز و برچسب چمدان دیده میشدند، اما حالا این سه حرف همه جا دیده میشوند. میتوانید با قاب گوشی، وسایل دکور، تیشرت و دیگر لوازم، شهر خود را نمایندگی کنید؛ حتی بند کفشهایی با کد فرودگاه هم پیدا میشود.
تا به حال از خودتان پرسیدهاید که این سه حرف چطور انتخاب میشوند یا اصلا چرا به آنها نیاز داریم؟
در حالی که کدهای فرودگاهی این روزها به تیتر خبرها راه پیدا کردهاند، چون فرودگاه بینالمللی پام بیچ پس از تغییر نام به افتخار رئیسجمهور فعلی دونالد جی. ترامپ کد خود را به DJT عوض کرده است، تصمیم گرفتیم نگاهی عمیقتر به این موضوع بیندازیم.
کد فرودگاهی دقیقا چیست و چه کاربردی دارد؟
کد فرودگاهی یک ژئوکد سهحرفی منحصربهفرد است که به یک فرودگاه مشخص در جهان اختصاص داده میشود.
این ژئوکدها را انجمن بینالمللی حملونقل هوایی (یاتا) تعیین میکند و در فهرست کدگذاری خطوط هوایی یاتا حدود ۱۱ هزار و ۳۰۰ مورد ثبت شده است. این کدها فقط به فرودگاهها اختصاص داده نمیشوند؛ برای هلیپدها، ایستگاههای راهآهن و پایانههای اتوبوس نیز به کار میروند.
کدهای فرودگاهی در دهه ۱۹۳۰ معرفی شدند؛ در ابتدا دو حرفی بودند اما با افزایش تعداد فرودگاهها در دهه ۱۹۴۰ به سه حرفی تبدیل شدند.
یاتا در وبسایت خود (منبع به زبان انگلیسی) میگوید: «این کدهای جهانی برای کارکرد صنعت هوانوردی و گردشگری ضروری هستند و تضمین میکنند که سامانههای مربوط به رزرو، برنامهریزی پرواز، صدور بلیت، اسناد بار و سایر عملیات، همگی به یک زبان مشترک صحبت کنند».
کدهای فرودگاهی چگونه انتخاب میشوند؟
هر سال حدود ۴۰ تا ۵۰ کد جدید اختصاص داده میشود.
روال معمول این است که از سه حرف اول نام محل استفاده شود، اما اگر آن ترکیب قبلا گرفته شده باشد، فرودگاه باید ترکیبی آزاد را انتخاب کند که ترجیحا با حرف اول نام آن شهر یا منطقه آغاز شود.
برای مثال، کد فرودگاهی یاتا برای فرودگاه آمستردام اسخیپول AMS است، کد فرودگاه بینالمللی فرانکفورت FRA و فرودگاه دوبلین DUB، در حالی که فرودگاه بینالمللی دبی DXB است، چون DUB قبلا استفاده شده بود.
با این حال این موضوع به سود دبی تمام شد، چون این فرودگاه مانند JFK در نیویورک یا LAX در لسآنجلس، بیشتر با همان کد خود شناخته میشود.
برخی کدهای فرودگاهی به جای نام شهر، از نام خود فرودگاه گرفته شدهاند؛ مانند فرودگاه پاریس شارل دوگل با کد CDG یا فرودگاه استکهلم آرلاندا با کد ARN.
استثناهای این قاعده
استثناهای مهم این قاعده فرودگاههای کانادا هستند که کد بیشتر فرودگاههای بزرگ آنها با حرف Y آغاز میشود.
دلیلش این است که هنگام تعیین کدهای سهحرفی، تصمیم گرفته شد اگر منطقه ایستگاه هواشناسی داشت، کد دو حرفی قبلی آن همراه با حرف Y در ابتدای کد جدید استفاده شود.
به همین خاطر امروز با کدهایی مانند YOW برای اتاوا و YVR برای ونکوور روبهرو هستیم.
چرا کدهای فرودگاهی تغییر میکنند؟
یاتا میگوید کدهای فرودگاهی «دائم در نظر گرفته میشوند و تقریبا هیچ وقت تغییر نمیکنند»، اما در ۱۲ ماه گذشته حدود ۷۵۰ تغییر در آنها اعمال شده است.
برخی نمونههای فرودگاههایی که کدشان عوض شده عبارتاند از فرودگاه بینالمللی دن موئنگ که در ابتدا با نام فرودگاه بینالمللی بانکوک شناخته میشد و کد BKK را داشت. کد آن اکنون DMK است و فرودگاه سووارنابومی، فرودگاه شلوغتر پایتخت تایلند که در سال ۲۰۰۶ افتتاح شد، حالا کد BKK را در اختیار دارد.
فرودگاه بینالمللی جان اف. کندی نیز در ابتدا با نام فرودگاه آیدلوایلد و با کد IDL فعالیت میکرد، اما پس از تغییر نام به احترام رئیسجمهور فقید در سال ۱۹۶۳، کد JFK را دریافت کرد.
میتوانید همه کدهای فرودگاهی جهان را در وبسایت یاتا (منبع به زبان انگلیسی) جستجو کنید.