ده سال پس از همهپرسی تاریخی برگسیت، تصمیم بریتانیا برای خروج از اتحادیه اروپا همچنان یکی از موضوعات بحثبرانگیز این کشور است.
در بخشهایی از مراسم «شب پایانی پرامز» شبکه بیبیسی در شامگاه شنبه، به نظر میرسید شمار پرچمهای اتحادیه اروپا از پرچمهای بریتانیا بیشتر شده است؛ موضوعی که بار دیگر رابطه لندن و بروکسل را به مرکز توجه آورد.
تصاویر منتشرشده از این مراسم، که بخشی از جشنواره موسیقی کلاسیک تابستانی لندن است، جمعیت حاضر در رویال آلبرت هال را در میان انبوهی از پرچمهای آبی و طلایی اتحادیه اروپا نشان میدهد.
ستارههای طلایی پرچم اتحادیه اروپا در جریان اجرای قطعاتی مانند «سرزمین امید و افتخار» (Land of Hope and Glory) بهویژه به چشم میآمد. تصاویر داخل سالن همچنین نشان میدهد که پرچم اتحادیه اروپا از برخی بالکنهای ساختمان آویخته شده بود.
انتشار این تصاویر با واکنش منفی شماری از چهرههای جناح راست بریتانیا روبهرو شد.
اندرو روزیندل، نماینده حزب راستگرای «رفرم بریتانیا» که مواضعی ضد مهاجرت دارد، این مراسم را «شبی فوقالعاده که بهدلیل حضور طرفداران خودخواه اتحادیه اروپا خراب شد» توصیف کرد و خواستار تدوین «سیاستی درباره پرچمها» از سوی بیبیسی برای این مراسم در سالهای آینده شد.
جین استیونسون، نماینده پیشین حزب محافظهکار نیز این برنامه را متهم کرد که تحت تأثیر «مروجان تبلیغات طرفداران ماندن در اتحادیه اروپا» قرار گرفته است.
با این حال، وبسایت رسمی رویال آلبرت هال اعلام کرده است که «استفاده از پرچم در مراسم پرامز مجاز است، اما پرچمها بهطور سنتی بخشی از جشنهای شب پایانی هستند، مشروط بر اینکه در روند برگزاری روان کنسرت اختلال ایجاد نکنند.»
ده سال از برکسیت میگذرد
ده سال پس از همهپرسی تاریخی برکسیت، تصمیم بریتانیا برای خروج از اتحادیه اروپا همچنان جامعه این کشور را بهشدت دوقطبی کرده است.
این تصمیم طی دو سال گذشته بار دیگر مورد توجه قرار گرفته است؛ بهویژه پس از آنکه حزب کارگر حاکم کارزار تازهای را برای بازسازی روابط بریتانیا با اتحادیه اروپا آغاز کرد. کییر استارمر، نخستوزیر پیشین بریتانیا، وعده داده بود که «بریتانیا را در قلب اروپا قرار دهد.»
استارمر در سال ۲۰۲۵ با بروکسل بر سر «بازتنظیم» روابط پس از برگزیت به توافق رسید. او گفته بود این توافق با کاهش «مقررات دستوپاگیر و بوروکراسی» میتواند بخشی از تلاش دولت برای مقابله با بحران هزینههای زندگی و ایجاد فرصتهای شغلی باشد.
با این حال، روند اجرای این توافق کند بوده است و اختلافهای اساسی میان دو طرف همچنان پابرجاست. طرح ایجاد سازوکاری برای جابهجایی جوانان میان بریتانیا و کشورهای اتحادیه اروپا نیز به یکی از مهمترین نقاط اختلاف تبدیل شده است.
قرار بود مذاکرات درباره این توافق در ماه ژوئیه ادامه پیدا کند، اما نشست برنامهریزیشده پس از استعفای استارمر به تعویق افتاد.
اندی برنهام، جانشین استارمر در دفتر نخستوزیری، در ماه اوت اعلام کرد که بریتانیا باید برای بازسازی روابط با اتحادیه اروپا «جسورتر» عمل کند.
به گفته دفتر نخستوزیری، برنهام این اظهارات را در دیدار با آنتونیو کوستا، رئیس شورای اروپا، مطرح کرد؛ زمانی که دو مقام در مسیر سفر به کییف برای شرکت در مجموعهای از مراسم به مناسبت روز استقلال اوکراین بودند.
برنهام در این سفر به کوستا گفت بریتانیا باید برای نزدیکتر شدن به اتحادیه اروپا «جسورتر عمل کند». او همچنین تأکید کرد که لندن باید با تکیه بر روابط نزدیک دفاعی و امنیتی که پیشتر با بریتانیا و متحدان اروپایی آن شکل گرفته است، همکاری بیشتری را در تمامی حوزههای روابط میان دو طرف دنبال کند.