دادههای یورواستات برای سال ۲۰۲۵ نشان میدهد با وجود اذعان بیشتر شرکتها به ارزش بالقوه هوش مصنوعی، کمبود تخصص فنی، نگرانیهای حریم داده و ابهام حقوقی همچنان مهمترین موانع استفاده از این ابزارها در کسبوکارهای اروپاست.
اتحادیه اروپا در پی یافتن راههایی است تا استفاده و بهکارگیری هوش مصنوعی را در میان کسبوکارهای اروپایی ترویج کند و از این طریق رقابتپذیری و بهرهوری در اروپا را بالا ببرد، در حالی که سیاستگذاران میکوشند مقررات مربوط به هوش مصنوعی و حفاظت از داده را ساده کنند تا بار اداری کاهش یابد و همپوشانی مقررات از میان برداشته شود.
آگهی
آگهی
در این چارچوب، دادههای حاصل از نظرسنجی (منبع به زبان انگلیسی) اخیر یورواستات درباره یک پرسش کاملا پایهای – اینکه چرا کسبوکارهای اروپایی از ابزارهای هوش مصنوعی استفاده نمیکنند – برای ادامه بحثهای سیاسی، بهویژه در ارتباط با بسته قانونگذاری هوش مصنوعی (AI Omnibus)، بسته قانونگذاری دیجیتال (Digital Omnibus) و مذاکرات بر سر بودجه بعدی اتحادیه اروپا برای سالهای ۲۰۲۸ تا ۲۰۳۲، بسیار راهگشا است.
کمبود تخصص فنی و نگرانیهای مرتبط با رعایت مقررات
معنادارترین نتیجه در میان شرکتهای متوسط و بزرگ به کمبود تخصص فنی مربوط میشود. این عامل بهعنوان مانعی برای استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی از سوی ۱۰.۵۱ درصد از شرکتهای با ۵۰ تا ۲۴۹ کارمند و ۱۰.۳۲ درصد از شرکتهای بزرگتر با بیش از ۲۵۰ کارمند ذکر شده است.
علاوه بر این، شرکتهای اروپایی نسبت به حریم خصوصی و حفاظت از داده و نیز پیامدهای حقوقی نامشخص نگران هستند؛ ۷.۹۵ درصد از شرکتهای متوسط و ۹.۳۱ درصد از شرکتهای بزرگ نگرانی از نقض حفاظت از داده و حریم خصوصی را مطرح میکنند و ۷.۵۱ درصد از شرکتهای متوسط و ۸.۱۲ درصد از شرکتهای بزرگ به نبود شفافیت درباره پیامدهای حقوقی اشاره دارند.
در مجموع، نتایج بسیار پراکنده است و نشان میدهد شرکتهای اروپایی درک میکنند که ابزارهای هوش مصنوعی میتواند برای آنها مفید باشد (تنها ۲.۰۹ درصد از شرکتهای متوسط و ۱.۵۵ درصد از شرکتهای بزرگ این ابزارها را برای کسبوکار خود کاربردی نمیدانند) اما نمیتوانند بهروشنی بیان کنند اتحادیه اروپا چگونه میتواند به آنها کمک کند.
نظرسنجی مشابهی که صرفا بر کسبوکارهای مبتنی بر داده و هوش مصنوعی متمرکز باشد برای طراحی چارچوب اقدامات قانونگذاری آینده و تعیین اولویتهای چارچوب مالی چندساله بعدی اتحادیه اروپا بسیار مفید خواهد بود.
دلایل استفاده نکردن از ابزارهای هوش مصنوعی در شرکتهای با ۵۰ تا ۲۴۹ کارمند
تنها ۵.۶۷ درصد از کسبوکارهایی که ۵۰ تا ۲۴۹ کارمند دارند، دلایل مرتبط با هزینه را ذکر (منبع به زبان انگلیسی) کردهاند که در این میان شرکتهای پرتغالی با ۹.۵۶ درصد در صدر جدول قرار دارند.
رایجترین برداشت در میان همه، کمبود تخصص فنی است؛ ۱۰.۵۱ درصد این عامل را دلیل اصلی عنوان کردهاند. ۱۵.۴۴ درصد از شرکتهای دانمارکی، ۱۴.۶۳ درصد از شرکتهای آلمانی و ۱۳.۹۹ درصد از شرکتهای فنلاندی چنین نظری دارند و در صدر جدول قرار گرفتهاند. دانمارک و فنلاند معمولا در فهرستهای کلی بهکارگیری هوش مصنوعی پیشتاز هستند، بنابراین این اعتراف تا حد زیادی خودانتقادی و واقعبینانه بهنظر میرسد.
۶.۳۸ درصد معتقدند مشکلات فنی – مانند ناسازگاری با تجهیزات، نرمافزار یا سامانههای موجود – مساله اصلی است و ۱۱.۸۲ درصد از شرکتهای فنلاندی، ۹.۴۴ درصد از شرکتهای مالت و ۹.۴۲ درصد از شرکتهای آلمانی با این دیدگاه موافقند.
۶.۵۱ درصد از کسبوکارهای اروپایی بر این باورند که نبود دادههای لازم مانع از بهکارگیری ابزارهای هوش مصنوعی از سوی آنها میشود و فنلاندیها با ۱۰.۳۱ درصد و آلمانیها با ۹.۱۲ درصد انتقادیترین ارزیابی را دارند.
نقض حریم خصوصی داده و بلاتکلیفی درباره پیامدهای حقوقی پس از کمبود تخصص فنی دومین مانع پرتکرار است. ۷.۹۵ درصد از کسبوکارهای اروپایی معتقدند نگرانی از نقض حفاظت از داده و حریم خصوصی مانع استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی میشود، در حالی که ۷.۵۱ درصد به نبود شفافیت درباره پیامدهای حقوقی اشاره میکنند.
تنها ۳.۴۵ درصد از شرکتها ملاحظات اخلاقی را دلیل استفاده نکردن از ابزارهای هوش مصنوعی عنوان کردهاند.
در نهایت بهنظر میرسد اکثریت درک کردهاند که ابزارهای هوش مصنوعی میتواند در عمل برای کسبوکارشان مفید باشد، چرا که تنها ۲.۰۹ درصد گفتهاند ابزارهای هوش مصنوعی برای کسبوکار آنها مفید نیست.
دلایل استفاده نکردن از ابزارهای هوش مصنوعی در شرکتهای با بیش از ۲۵۰ کارمند
برداشت کلی درباره اینکه چرا شرکتها از ابزارهای هوش مصنوعی استفاده نمیکنند در میان کسبوکارهای بزرگ با بیش از ۲۵۰ کارمند نیز مشابه (منبع به زبان انگلیسی) است.
تنها ۵.۵۱ درصد از شرکتها هزینهها را دلیل اصلی عنوان میکنند، در حالی که ۱۰.۳۲ درصد به نبود تخصص مرتبط اشاره دارند، ۶.۰۲ درصد ناسازگاری با نرمافزارها و سامانههای موجود را مطرح میکنند و ۶.۹۴ درصد از کمبود دسترسی و کیفیت داده میگویند.
شرکتهای بزرگ نسبت به کسبوکارهای کوچک و متوسط کمی بیشتر نگران حریم خصوصی داده و پیامدهای حقوقی نامشخص هستند؛ ۹.۳۱ درصد نگرانی از نقض حریم خصوصی و حفاظت از داده را مطرح کردهاند و ۸.۱۲ درصد به نبود درک روشن از پیامدهای حقوقی اشاره میکنند.
تنها ۳.۳۶ درصد نگران ملاحظات اخلاقی هستند و فقط ۱.۵۵ درصد بر این باورند که ابزارهای هوش مصنوعی برای کسبوکارشان مفید نیست.
این مطلب در اصل در وبسایت اییو تک لوپ (منبع به زبان انگلیسی) منتشر شده و در چارچوب یک توافق در یورونیوز بازنشر شده است.