فضاپیمای اوریون در مدت ۱۳ دقیقه بیش از ۱۲۰ هزار متر سقوط میکند و به یک منطقه ویژه «فرود در آب» در سواحل کالیفرنیا میرود.
پس از هفتهای رکوردشکن در فضا، چهار فضانورد ماموریت ۱۰ روزه پرواز مداری پیرامون ماه «آرتمیس ۲» ناسا خود را برای سختترین بخش سفرشان آماده میکنند: بازگشت به زمین.
آگهی
آگهی
در مدت ۱۳ دقیقه، فضاپیمای «اوریون» بیش از ۴۰۰ هزار فوت (۱۲۱ کیلومتر) سقوط میکند و تقریبا ۲۰۰۰ مایل (۳۲۱۸ کیلومتر) را بر فراز اقیانوس آرام تا یک نقطه ویژه فرود در آب در نزدیکی سواحل کالیفرنیا طی خواهد کرد.
در حدود نیمی از این مدت، ارتباط آنها با تیم زمینی ناسا به طور کامل قطع میشود و فضانوردان دمایی تا ۲۷۶۰ درجه سانتیگراد را تحمل خواهند کرد.
ویکتور گلاور، فضانورد، گفت از روزی که بیش از سه سال پیش برای ماموریت آرتمیس ۲ انتخاب شد، به این ورود دوباره به جو فکر میکند.
او چهارشنبه در یک نشست خبری گفت: «بازگشت به جو مثل سوار شدن بر یک گوی آتش است که از جو عبور میکند.»
در ادامه نگاهی دقیقتر داریم به اینکه فضانوردان اکنون برای آماده شدن برای بازگشت آتشین خود به زمین چه میکنند و پس از آن چه در پیش است.
آماده شدن برای فرود
برای آماده شدن برای ورود مجدد به جو، خدمه از پیش مانور اصلاح مسیر بازگشت را انجام دادهاند؛ روشن کردن کوتاه موتور برای تنظیم مسیر فضاپیما و بازگشت دقیقتر به زمین، به گفته (منبع به زبان انگلیسی) ریک هنفلینگ، مدیر پرواز ورود ماموریت آرتمیس ۲.
فضانوردان همچنین لباسهایی را آزمایش کردهاند که به آنها کمک میکند با ناتوانی ارتواستاتیک مقابله کنند؛ وضعیتی که پس از بازگشت از فضا، ایستادن را به دلیل دشواری حفظ فشار و جریان خون در بدن مشکل میکند.
هنفلینگ افزود که در روز نهم این سفر ۱۰ روزه، خدمه فضاپیما را به صورت دستی هدایت میکنند تا تصویر زمین را در مرکز یکی از پنجرهها قرار دهند و سپس آن را به ارتفاعی میبرند که دم فضاپیما به سمت خورشید قرار بگیرد تا سامانهها برق بیشتری تولید کنند.
سپس در روز دهم ماموریت آرتمیس ۲، فضانوردان برای فرود نهایی آماده میشوند.
حدود ۲۰ دقیقه پیش از ورود به جو، ماژول سرویسی که در طول ماموریت از خدمه پشتیبانی و فضاپیما را تغذیه میکرد از اوریون جدا میشود. این بخش سرانجام پیش از آنکه جداگانه به سوی زمین سقوط کند در جو میسوزد.
به گفته هنفلینگ، سپس خدمه برای آخرین روشن کردن موتور موسوم به «رِیز برن» آماده میشوند؛ آخرین فرصت برای تغییر مسیر پرواز پیش از آغاز فرود از جنوب شرقی هاوایی که در نهایت به فرود در آبهای ساحل کالیفرنیا ختم میشود.
پس از آن خدمه سپرهای کلاهخود خود را پایین میاورند تا چشمهایشان پوشیده شود و تا هنگام رسیدن به سطح زمین در محیطی کاملا ایزوله داخل لباس ویژه پرتاب و ورود باقی میمانند.
ورود مجدد چگونه انجام میشود؟
کپسول در ارتفاع حدود ۴۰۰ هزار فوت (۱۲۱۹۲۰ متر) وارد جو زمین میشود و باید ۱۹۵۰ مایل (۳۱۳۸ کیلومتر) تا محل فرود خود را طی کند.
هنفلینگ گفت: «هیجان اصلی از همین جا شروع میشود.»
تنها ۲۴ ثانیه پس از ورود به جو، اوریون وارد مرحله «قطع ارتباط» میشود؛ زمانی که لایهای از پلاسما اطراف فضاپیما شکل میگیرد و حدود ۶ دقیقه ارتباط میان فضانوردان و مرکز کنترل ناسا را قطع میکند.
اوریون به بزرگترین سپر حرارتی جهان مجهز است که روی بدنه آن نصب شده و فضانوردان را در برابر گرما و پلاسما بسیار شدید محافظت میکند.
هنفلینگ گفت پس از پایان این ۶ دقیقه قطع ارتباط، اوریون در ارتفاع ۱۵۰ هزار فوت (۴۵۷۲۰ متر) خواهد بود و با سرعتی بسیار زیاد به سمت محل فرود حرکت میکند و تمرکز بعدی روی گشوده شدن چترهای نجات خواهد بود.
دو چتر ترمز کوچک با قطر ۷ متر که برای باز شدن از روی جسمی با سرعت بالا طراحی شدهاند، در ارتفاع ۲۵ هزار فوت (۷۶۲۰ متر) باز میشوند تا سرعت اوریون را به ۴۹۴ کیلومتر در ساعت کاهش دهند. سه چتر اصلی بزرگتر، سرعت آن را باز هم کم میکنند تا به ۳۸ کیلومتر در ساعت برسد؛ سرعینی که فضاپیما با آن در اقیانوس آرام فرود میاید.
به محض قرار گرفتن کپسول در آب، سامانهای از پنج کیسه هوای نارنجیرنگ در اطراف قسمت بالایی فضاپیما باد میشود و آن را در صورت لزوم به وضعیت عمودی برمیگرداند تا خدمه بتوانند از آن خارج شوند.
هنفلینگ گفت فرایند ورود مجدد از ابتدا تا انتها ۱۳ دقیقه طول میکشد. او افزود: «همه چیز خیلی سریع شروع میشود و حتی سریعتر از آن به پایان میرسد.»
بر اساس اعلام ناسا، برنامهریزی شده است آرتمیس ۲ عصر جمعه ۱۰ آوریل حدود ساعت ۸:۰۷ به وقت ساحل شرقی آمریکا (۲:۰۷ به وقت اروپای مرکزی) در آبهای ساحل سندیگو فرود آبی انجام دهد.
هنفلینگ گفت ناسا چند مسیر پرواز جایگزین اضطراری در نظر گرفته است که در صورت بروز مشکل هنگام فرود، ممکن است به فرود خدمه در فاصلهای دورتر از محل برنامهریزی شده منجر شود.
پس از پایان ماموریت چه میشود؟
لیلیانا ویارئال، مدیر عملیات فرود و بازیابی آرتمیس، فرماندهی تیمی را بر عهده دارد که با استقرار بر ناو «یواساس جان پی. مِرتا» - یک کشتی ترابری داک - وظیفه بازیابی فضانوردان پس از فرود را بر عهده خواهد داشت.
ویارئال گفت این ناو همراه با چند قایق کوچک در فاصلهای امن از محل فرود اوریون مستقر میشود. پس از ارزیابی سریع وضعیت هوا و آب اطراف کپسول، خدمه قایقها دریچه اوریون را باز میکنند و به فضانوردان کمک میکنند وارد قایق بادیای شوند که «فرانت پُرچ» نام دارد.
فضانوردان روی «فرانت پُرچ» منتظر میمانند تا دو بالگرد از راه برسد و آنها را به تاسیسات پزشکی منتقل کند؛ جایی که بلافاصله تحت معاینههای پزشکی اولیه قرار میگیرند.
ویارئال گفت: «انتظار داریم ظرف دو ساعت پس از فرود آبی، خدمه را بازیابی کنیم و به بخش پزشکی برسانیم. در ماموریت آرتمیس ۱ عملیات بازیابی بسیار موفقی داشتیم و با توجه به آزمایشها و تمرینهای انجامشده مطمئنیم آرتمیس ۲ هم به همین اندازه موفق خواهد بود.»
کپسول اوریون روی عرشه ناو «یواساس جان پی. مِرتا» بارگیری میشود و حداکثر ظرف ۲۴ ساعت پس از فرود آبی به نزدیکترین پایگاه نیروی دریایی بازگردانده میشود.
پس از آن کپسول تحت چند بازبینی سریع قرار میگیرد اما خیلی زود روی یک کامیون قرار داده میشود و برای انجام بررسیهای بیشتر به مرکز ناسا در ایالت فلوریدا منتقل میشود.