انقلاب تولید بدون انتشار دیاکسید کربن به بخش صنایع سنگین وارد خواهد شد. در سوئد، شرکت اِساِساِیبی، بزرگترین فولادساز کشور، این تحول بنیادین را آغاز کرده است. این کارخانه تا پایان سال ۲۰۲۹ در یک واحد کوچکمقیاس و کارآمد و با استفاده از کورهی قوس الکتریکی، تولید فولاد سبز را آغاز خواهد کرد.
کورههای بلند لولئو در شمالشرقی سوئد، بهزودی استفاده از سوختهای فسیلی را کنار خواهند گذاشت. شرکت اِساِساِیبی(SSAB)، در حال تغییر مدل تولید خود بهمنظور تولید فولاد سازگار با محیط زیست، معروف به «فولاد سبز»، است که بدون استفاده از سوختهای فسیلی تولید میشود. تولید فولاد بهطور گستردهای آلودگی ایجاد میکند و این چالش از لحاظ مالی و تکنولوژیکی بسیار پیچیده است. طبق گفتهٔ یوناس لِوِگرِن، رئیس بخش تولید و فرآوری شرکت اِساِساِیبی، «در حال حاضر در این شرکت در شهر لولئو، فرآیند تولید فولاد با کوره بلند همچنان در جریان است.» هنگامی که این کارخانهی جدید را در لولئو احداث کنیم، تمام زغالسنگ را از چرخه حذف خواهیم کرد و بهجای آن از برق پاک که بدون استفاده از سوختهای فسیلی تولید شده، برای ذوب ضایعاتی که وارد کارخانه میشود استفاده خواهیم کرد. ما مقدار کل دیاکسید کربن منتشرشده به جو را در سوئد به میزان ۷درصد کاهش خواهیم داد.»
نزدیکبودن به خنثیسازی کربن: سوئد، پیشگام در این زمینه
در فرایند تولید فولاد بهطور سنتی، منبع اصلی انتشار دیاکسید کربن از زغالسنگ و کک است که در فرایند حذف اکسیژن از سنگآهن ایجاد میشود. این کارخانهی فولاد در نظر دارد تولید فعلی با استفاده از سوختهای فسیلی و کورههای بلند در لولئو را بهطور کامل متوقف کند و بهجای آن، کارخانهای با کورهی قوس الکتریکی و طراحی فشرده راهاندازی کند.
تصمیم به ساخت کارخانهی جدید در سال ۲۰۲۳ گرفته شد و پیشبینی میشود که تا سال ۲۰۳۰ تولید فولاد سبز آغاز شود. این هدف با هدف بزرگ اتحادیهی اروپا برای تحقق خنثیسازی کربن تا سال ۲۰۵۰ منطبق است.
طبق گفتهی سازمان توسعه و رشد اقتصادی سوئد، نهاد مسئول رشد اقتصادی در سوئد، که حمایتهای صندوق گذار عادلانه را مدیریت میکند، سوئد از نمونههای موفق اروپا در سبزسازی صنایع سنگین محسوب میشود. کریستین هِدسترم، مدیر برنامه در سازمان توسعه و رشد اقتصادی سوئد اظهار میکند: «گذار سبز در سوئد در بسیاری از زمینهها در حال انجام است و ما از سال ۲۰۱۰ تاکنون تقریباً ۳۰درصد کاهش در انتشار دیاکسید کربن داشتهایم.» هدف سوئد که در پارلمان تصویب شده، رسیدن به کربنخنثی بودن تا سال ۲۰۴۵ است، که پنج سال زودتر از هدف اتحادیهی اروپا است.
در شرکت اِساِساِیبی، هزینهی این گذار به تولید فولاد بدون سوخت فسیلی معادل ۴.۵میلیارد یورو برآورد شده است که بخش عمدهای از آن از منابع داخلی شرکت تأمین میشود. صندوق گذار عادلانهی اتحادیهی اروپا با تأمین ۷۱میلیون یورو از این پروژه حمایت میکند که بخشی از آن به آموزش کارکنان اختصاص دارد.
تولید پایدارتر و کارآمدتر، در جهت حفظ نیروی کار
این کارخانهی فولاد روزانه حدود ۶هزار و۵۰۰ تن فولاد تولید میکند که برابر با وزن برج ایفل است. در سال ۲۰۲۹، این کارخانهی جدیدِ فولاد کوچکمقیاس و کارآمد که از برق بهعنوان منبع اصلی انرژی در فرایند تولید استفاده میکند، فولاد بیشتری تولید خواهد کرد بدون آنکه از انرژیهای فسیلی بهره بگیرد. چالش فناورانهای که با چالش استراتژیک آموزش مهارتهای جدید به نیروی کار همراه است. «از امروز تا زمانی که کارخانهی جدید بهطور کامل راهاندازی شود، باید بهنحوی برای آموزش تمامی این هزار و ۱۰۰ نفر اقدام شود. «بنابراین اولین قدم ما این بود که واقعاً با آموزش برقکارها شروع کنیم.» یوناس لوگرن این چنین اظهار میکند.
ویکتوریا بلوم در کارخانهی فولاد، مکانیک بود، اما یک سال و نیم پیش برای طرح آموزش برقکاری در آکادمی اِساِساِیبی درخواست داد و یکی از ده نفری بود که از بین شصت نامزد انتخاب شد. آموزش هفت ماه به طول انجامید و شامل کلاسهای تئوری و عملی بود. قبل از آغاز آموزش، او هیچ دانشی دربارهی برق نداشت. او میگوید که حالا شغلش را دوست دارد: «برای حل مشکل هم از بدن و هم از ذهن خود استفاده میکنید، زیرا شروع حل مسئله با مطالعهی نقشههاست، پیش از اینکه بیرون بروید، اندازهگیری کنید، بررسی کنید و با چشمان خود مشاهده کنید.»
کارخانهی فولاد سوئد یکی از نخستین کارخانهها در اروپاست که بدون استفاده از سوختهای فسیلی فولاد تولید میکند.