یک پژوهش جدید میگوید آماده شدن برای جراحی بزرگ فقط به کارهای جسمی محدود نیست و باید برای بهبودی موفق، از نظر ذهنی هم خود را آماده کرد.
بیتوجهی به سلامتروان بیماران پیش از جراحیهای سنگین میتواند روند بهبود آنها را کند کند، بهویژه در میان بیماران سالمند، بنا بر یک مطالعه (منبع به زبان انگلیسی) تازه که روز چهارشنبه در نشریه علمی JAMA Network Open منتشر شد.
آگهی
آگهی
جوآنا آبراهام، نویسنده اصلی این مطالعه، در یک بیانیه خبری (منبع به زبان انگلیسی) گفت: «استرس ناشی از جراحی میتواند نشانههای اضطراب و افسردگی را تشدید کند و بر روند بهبود و سلامت کلی بیماران تاثیر بگذارد.»
نویسندگان تاکید میکنند که مراقبت پیش از جراحی باید فقط به آمادهسازی جسم محدود نشود و آمادگی ذهنی با کمک متخصصان آموزشدیده سلامتروان را هم دربر بگیرد؛ عنصری که در مراقبتهای معمول پیرامونجراحی اغلب نادیده گرفته میشود.
اریک جی. لنز، نویسنده ارشد مطالعه، گفت: «ما اهمیت آمادهکردن بدن پیش از جراحی را میدانیم اما آمادهکردن ذهن و مغز نیز به همان اندازه مهم است.»
مایکل اس. اویدان گفت: «راه پیش رو این است که بیماران را بهصورت جامع درمان کنیم» و افزود که این رویکرد با پیوند دادن بیهوشی و روانپزشکی محقق میشود.
قدرت یک تماس تلفنی
در این مطالعه ۳۰۶ بزرگسال ۶۰ ساله و بالاتر که قرار بود تحت جراحی قلب، سرطان یا ارتوپدی قرار گیرند شرکت داشتند. بیماران به دو گروه تقسیم شدند. یک گروه فقط مطالب خودیاری دریافت کرد تا بهطور مستقل مطالعه کند در حالی که گروه دیگر طی ۸ تا ۱۲ جلسه تلفنی با یک متخصص آموزشدیده سلامتروان مانند مددکار اجتماعی یا مشاور سلامتروان گفتوگو کرد. گروه دوم همچنین یک مرور شخصیسازیشده دارویی از سوی داروسازان و پزشکان دریافت کرد تا دوز داروهای پرخطر آنها بهطور ایمن بهینه شود.
سه ماه پس از جراحی، بیمارانی که با متخصصان سلامتروان مشاوره داشتند و داروهایشان بازبینی شده بود بر اساس یک مقیاس ۴۸ امتیازی، کاهش نشانههای افسردگی و اضطراب در حد ۲.۲ تا ۲.۵ امتیاز بیشتر از کسانی نشان دادند که فقط مطالب آموزشی دریافت کرده بودند.
سالمندانی که تحت جراحی سرطان قرار گرفته بودند بیشترین بهبود را در سلامتروان تجربه کردند و امتیازهایشان تقریبا پنج واحد کمتر از گروه کنترل بود.
بیماران همچنین از تجربه مثبت خود با این مراقبت اضافه گزارش دادند چه در ارتباط با ارائهدهندگان خدمات تندرستی و سلامتروان و چه داروسازانی که برای حذف داروهای غیرضروری تلاش کردند.
آبراهام گفت: «آنچه این مدل مراقبت را تا این حد امیدوارکننده میکند عملیبودن آن است. بیماران و ارائهدهندگان خدمات سلامت این برنامه را قابل مدیریت و بهسادگی قابل ادغام در روندهای موجود جراحی دانستند. مراقبت فعال سلامتروان لازم نیست بار بیشتری بر دوش سیستم بیمارستانی بگذارد.»