بر اساس یک پژوهش جدید، نوشیدن افراطی الکل در دوران نوجوانی ممکن است باعث تغییرات پایدار در ساختار و عملکرد مغز شود و ارتباطات درون آن را مختل کند.
پژوهشگران دانشکده پزشکی جون سی. ادواردز در دانشگاه مارشال گزارش دادهاند که قرار گرفتن مکرر در معرض الکل در دوره نوجوانی ارتباط میان آستروسیتها، یعنی سلولهای مغزی که نقش آنها در پیامرسانی عصبی هر چه بیشتر شناخته میشود، و سیناپسها، یعنی نقاط تماس بسیار ریز که نورونها از طریق آن با یکدیگر ارتباط برقرار میکنند، را در هیپوکامپ که بخشی مهم برای یادگیری و حافظه است، مختل میکند این نتایج در نشریه نیچر منتشر شده است (منبع به زبان انگلیسی).
به گفته پژوهشگران، این تغییرات پس از دوره طولانی خودداری از مصرف الکل نیز باقی ماند و در مدل پیشبالینی موش با دگرگونی در رفتارهای مرتبط با ترس در بزرگسالی همراه بود.
مری لوئیز ریشر، دانشیار دانشکده پزشکی جون سی. ادواردز، در یک بیانیه خبری (منبع به زبان انگلیسی) گفت: «هدف این پژوهش این است که بفهمیم چرا نوشیدن افراطی الکل به طور خاص در دوره نوجوانی، پیامدهای سلامت روان را بدتر میکند و کیفیت کلی زندگی را کاهش میدهد.» او افزود: «با اتکا به این مطالعات، میخواهیم آگاهی عمومی را افزایش دهیم و رویکردهای درمانی تازهای برای کاهش پیامدهای بلندمدت نوشیدن افراطی الکل در نوجوانی توسعه دهیم.»
این یافتهها نشان میدهد آستروسیتها شاید نقش بزرگتری در اثرات بلندمدت قرار گرفتن نوجوانان در معرض الکل داشته باشند از آنچه تاکنون درک شده است. این نتایج همچنین این احتمال را مطرح میکند که هدف قرار دادن کارکرد آستروسیتها در نهایت بتواند به مهار بخشی از اثرات رفتاری پایدار مرتبط با قرار گرفتن در معرض الکل و مصرف مواد کمک کند.
پژوهشگران برای بررسی این که مصرف مکرر الکل در دوران نوجوانی پس از دورهای پرهیز و تا بزرگسالی چه تاثیری بر مغز میگذارد، از یک مدل قرار گرفتن متناوب نوجوانان در معرض اتانول استفاده کردند.
اولیویا کولتر، نویسنده اصلی مقاله و دانشجوی دکترا در دانشکده پزشکی جون سی. ادواردز، گفت: «شواهد رو به افزایش در سالهای اخیر نقش تازه و امیدبخشی برای آستروسیتها در تنظیم فعالیت سیناپسی و پیامدهای رفتاری برجسته کرده است.»
کولتر گفت این یافتهها میتواند به توسعه رویکردهایی که آستروسیتها را هدف میگیرد و سلامت مغز را بهبود میبخشد کمک کند، هرچند به پژوهشهای بیشتری نیاز است.