ممکن است فقط آشپزخانه را با همخانههایتان شریک نباشید؛ پژوهش تازه دانشگاه ترنتو در ایتالیا نشان میدهد ساکنان یک خانه بخشی از میکروبیوم دهان و روده را هم مشترک میکنند.
پژوهشگران دریافتند افرادی که با هم زندگی میکنند، فارغ از «نزدیکی» رابطهشان، برخی میکروبهای مشترک دارند. خواهر و برادرها و همچنین والدین و فرزندان تعداد مشابهی از سویههای میکروبی را با هم سهیم بودند.
آگهی
آگهی
ممکن است همخانههای شما در رودههایتان هم بدون پرداخت اجاره زندگی کنند.
با این حال، زوجهای عاشق میکروبهای دهانی بیشتری را با هم به اشتراک میگذارند؛ موضوعی که پژوهشگران آن را به بوسیدن نسبت میدهند.
ویتور هایدریش، زیستشناس محاسباتی و نویسنده اصلی این مطالعه از دانشگاه ترنتو ایتالیا گفت: «اینکه تصمیم میگیریم خانه خود را با چه کسانی شریک شویم میتواند تاثیر بسیار زیادی بر میکروبیوم ما داشته باشد؛ موضوعی که پیامدهای بالقوهای برای سلامت ما دارد.»
این تیم ۱۶۴۴ جفت نمونه از دهان و مدفوع را بررسی کرد تا ببیند میکروبها چگونه بین افراد سالمی که با هم زندگی میکنند جابهجا میشوند و همین طور چگونه میکروبها در بدن یک فرد از دهان به روده منتقل میشوند.
افرادی که با هم زندگی میکردند ۱۹ درصد از سویههای میکروبیوم روده و ۲۶ درصد از سویههای میکروبیوم دهانی خود را مشترک داشتند؛ در حالی که این ارقام در میان افرادی که با هم زندگی نمیکردند به ترتیب ۶ و صفر درصد بود.
زوجهای عاشق به طور متوسط ۴۴ درصد از میکروبهای دهانی خود را با یکدیگر به اشتراک میگذاشتند.
میکروبیوم روده و دهان انسان از میلیونها ریزسازواره، از جمله باکتریها، ویروسها، قارچها و انگلها تشکیل شده است. میکروبیوم هر فرد منحصربهفرد است و ترکیبی از عواملی مانند محیط تولد، شیوه تغذیه در نوزادی، رژیم غذایی درازمدت و سبک زندگی آن را تعیین میکند.
این تبادل به احتمال زیاد از طریق تماس روزمره و محیطهای مشترک رخ میدهد. افرادی که زیر یک سقف زندگی میکنند با هم غذا آماده میکنند و میخورند و از حمام و دستشویی مشترک استفاده میکنند؛ چیزی که فرصت زیادی برای جابهجایی میکروبها از یک فرد به فرد دیگر فراهم میکند.
نیکولا سگاتا، نویسنده ارشد و زیستشناس محاسباتی در دانشگاه ترنتو ایتالیا گفت: «میدانیم رژیم غذایی و دیگر عوامل سبک زندگی میتوانند میکروبیوم ما را تغییر دهند، اما این عوامل روی میکروبهایی اثر میگذارند که از قبل در بدن ما هستند. این موضوع پرسش درباره اینکه اصلا این میکروبها از کجا میآیند را حل نمیکند.»
سگاتا افزود تعجبآور بود که میکروبیوم دهان فقط اندکی بیشتر از میکروبیوم روده قابل انتقال است.
او گفت: «این نشان میدهد که بیشتر میکروبهای ما کمابیش همهجا حضور دارند و تبادل میکروبی بسیار بالاست، اما میکروبیوم ما بیشتر در این سطح شکل میگیرد که آیا بدن ما پذیرای استعمار این باکتریها هست یا نه.»
پژوهشگران همچنین دریافتند میکروبهایی که آسانتر از همه بین افراد منتقل میشوند بیشتر با سلامت ضعیف، بهویژه دیابت نوع ۲ و در کل سلامت قلبی-متابولیک نامطلوب، مرتبط هستند.
در دهان، گونههایی که بیشترین قابلیت انتقال را داشتند شامل دو میکروب مرتبط با سرطان روده بزرگ و چندین پاتوژن فرصتطلب بود که میتوانند در افراد با دستگاه ایمنی تضعیفشده بیماریهای جدی ایجاد کنند.
نویسندگان گفتند این یافتهها ممکن است نشان دهد میکروبهای مرتبط با بیماری ویژگیهایی دارند که به آنها امکان میدهد آسانتر گسترش یابند یا هنگام کلونیزه کردن میزبانهای جدید با مقاومت کمتری روبهرو شوند.
هایدریش میگوید: «گمانهزنی درباره اینکه چرا چنین است دشوار است، اما شاید بازتابی از توانایی آنها برای تحمل استرس باشد. همان ویژگیهایی که به این میکروبها کمک میکند سفر بین انسانها را تاب بیاورند ممکن است به آنها اجازه دهد در شرایط التهابی مرتبط با بیماری نیز رشد کنند.»
به گفته پژوهشگران، این یافتهها میتواند به بهبود درمانهای مبتنی بر میکروبیوم، از جمله درمانهای پروبیوتیک و پیوند میکروبیوتای مدفوع، کمک کند.