افزایش هزینهها بار دیگر این بحث را داغ کرده که آثار بنکسی را باید خرابکاری دانست یا هنر عمومی ارزشمند و این که آیا مالیاتدهندگان باید سهمی بپردازند.
سه اثر بنکسی تقریبا ۱۵۰ هزار پوند (۱۷۵ هزار یورو) برای خزانه عمومی به خاطر برچیدن، تامین امنیت و سایر هزینههای مرتبط خرج برداشتهاست.
آگهی
آگهی
بزرگترین رقم مربوط به نقاشی دیواریای است که سپتامبر ۲۰۲۵ روی دیوار دادگاههای سلطنتی عدالت در لندن کشیده شد. به گزارش بیبیسی، پاکسازی و تدابیر امنیتی در این محل تا کنون بیش از ۸۵ هزار پوند (۱۰۰ هزار یورو) هزینه داشتهاست.
روند پاکسازی هنوز ادامه دارد و انتظار میرود هزینهها بیشتر شود.
در این نقاشی دیواری، معترضی بیدفاع روی زمین افتاده و پلاکاردی آغشته به خون در دست دارد و در بالای سر او قاضیای با چکش قضاوت ایستادهاست. این اثر عمدتا واکنشی به سرکوب گروه فلسطین اکشن از سوی دولت بریتانیا تلقی شد.
در پاسخ به یک درخواست دسترسی به اطلاعات، جزئیات این هزینهها منتشر شد. وزارت دادگستری به بیبیسی گفت ۵۰ هزار پوند (۵۹ هزار یورو) صرف تلاش برای پاک کردن رنگ از بنای ثبتشده درجه دو در خیابان کری شده و ۳۵ هزار پوند دیگر (۴۱ هزار یورو) اضافهکار و تامین امنیت را پوشش دادهاست.
خدمات دادگاهها و مراجع تجدیدنظر بریتانیا (HMCTS) اعلام کرد: «دادگاههای سلطنتی عدالت بنایی ثبتشده است و این نهاد موظف است ویژگیهای اصلی آن را حفظ کند.»
آثار این هنرمند خیابانی ناشناس اهل بریستول در نقاط دیگری از پایتخت نیز هزینه ایجاد کردهاست. ۶۰ هزار پوند دیگر (۷۰ هزار یورو) برای نصب موانع حفاظتی، بهکارگیری نیرو و هزینههای اداری بهمنظور حفاظت از مجسمه بنکسی که آوریل گذشته در لندن ظاهر شد، هزینه شدهاست. این اثر مردی را نشان میدهد که در حال برداشتن قدمی اشتباه از لبه ستون ایستادهاست؛ او میله پرچمی را در دست دارد و پارچه پرچم صورتش را پوشاندهاست.
اوت ۲۰۲۴ نیز او یک اتاقک نگهبانی پلیس سیتی آو لندن را به مخزن بزرگ پیرانا تبدیل کرد. این اثر بعدا با هزینه ۲۲۰۰ پوند (۲۵۰۰ یورو) برداشته شد و قرار است اواخر امسال به طور دائمی در موزه لندن به نمایش درآید.
خرابکاری یا هنر؟
این موارد اخیر بحث درباره جایگاه آثار بنکسی در فضاهای عمومی و این که تا چه حد باید برای حفاظت یا برچیدن آنها از پول عمومی استفاده شود را دوباره زنده کردهاست.
استل لووت، منتقد هنر، از آثار بنکسی دفاع میکند و بر مزایای گردشگری آنها تاکید دارد. او به بیبیسی گفت: «برخیها به دیدن کاخ باکینگهام میروند و برخی دیگر برای دیدن هنر بنکسی. آثار او مردم را به شکلی دور هم جمع میکند که سیاست میتواند ما را از هم جدا کند. او مانند «پاید پایپر» یا جارچی شهر است.»
اما نیک تیموتی، وزیر سایه دادگستری، نظر کاملا متفاوتی دارد و استفاده از پول مالیاتدهندگان برای رسیدگی به این آثار را «غیرقابلقبول» توصیف میکند. او گفت: «دادگاههای ما نماد ملی عدالت و حاکمیت قانون هستند. خرابکاریهای بنکسی باید متوقف شود و خود او باید هزینههایی را که به دیگران تحمیل میکند، بپردازد.»
معضل گرافیتی در رم
در لندن، بحث بر سر آثار یکی از مشهورترین هنرمندان جهان است؛ اما در رم، مشکل بسیار کمزرق و برقتر است و بناهای تاریخی، خانهها و ساختمانهای تازه مرمتشده با امضایهای ناشناس پوشانده میشوند.
پایتخت ایتالیا به محل کار غیرمنتظره والریو تووری، مرمتگر ۲۸ ساله معماری، تبدیل شدهاست؛ کسی که با سفر در نقاط مختلف شهر و پاک کردن امضایها و گرافیتی از دیوارهای تاریخی، در اینستاگرام و تیکتاک دنبالکنندگان زیادی پیدا کردهاست.
تووری با استفاده از دستگاه شنیپاش و دوربین تلفن همراه، در فضای مجازی به عنوان «مردی که رم را تمیز میکند» شناخته شدهاست.
آخرین پروژه او ویلای شیارا، یکی از نشانگان تاریخی رم، بودهاست؛ جایی که روی دیوارهای تازه مرمتشده آن دوباره گرافیتی کشیده شده بود. او با پوشیدن تجهیزات ایمنی و استفاده از شنیپاش پرفشار، رنگ اسپریشده را با دقت پاک کرد تا سنگ زیرین آسیب نبیند.
او میگوید: «تصمیم گرفتم این مسیر، این «نبرد» علیه گرافیتی را در پیش بگیرم، چون رم به نظر من زیباترین شهر جهان است اما در عین حال وندالیزهترین شهر اروپا. همه جا نوشتههای بیمعنا دیده میشود؛ روی بناها، خانههای خصوصی، خودروها و کرکرهها.»
تووری معتقد است تفاوت روشنی میان هنر خیابانی و امضایهای بیضابطهای که بسیاری از ساختمانهای تاریخی شهر را پوشاندهاند وجود دارد.
او میگوید ایتالیا باید با عاملان این خرابکاریها سختگیرانهتر برخورد کند و خواستار نصب دوربینهای نظارتی بیشتر، کنترلهای امنیتی شدیدتر و جریمههای مالی سنگینتر برای بازداشتن متخلفان است.