توبیاس فلفدر از انجمن بایرنی باستانشناسی زیرآب در گفتوگو با یورونیوز از کشف قطعات چوبی یک کشتی غرقشده در دریاچه کنستانس خبر میدهد و توضیح میدهد چرا این کشف مهم است.
باستانشناسان زیرآب در برابر شهر لینداو در دریاچه بودنزه قطعات چوبی یک کشتی غرقشده را کشف کردهاند که ظاهرا بسیار قدیمیتر از آن چیزی است که در ابتدا تصور میشد.
پروفسور دکتر توبیاس پفلدرر، غواص پژوهشگر در باستانشناسی زیرآب، در پاسخ به پرسش یورونیوز میگوید: «این سرنخ را یک غواص ورزشکار داد که این منطقه را خوب میشناسد. او پیشتر حدس زده بود که ممکن است باقیمانده یک کشتی غرقشده باشد.» او در کار اصلی خود متخصص قلب در شهر کافبویْرِن و استاد دانشگاه ارلانگن است و در عین حال رئیس افتخاری انجمن بایرنی باستانشناسی زیرآب (BGfU) بهشمار میآید.
پفلدرر اضافه میکند: «آنچه بیش از همه هیجانانگیز بود این بود که توانستیم این بقایای چوبی را واقعا به عنوان یک کشتی غرقشده شناسایی کنیم. این از همان ابتدا روشن نبود؛ ممکن بود بقایای چوبی دیگری باشد. اما وقتی چندین اسپانت و قطعات دیواره بدنه کشتی از سطح بستر دریاچه بیرون زده بود، تفسیر ماجرا خیلی زود روشن شد.»
اسپانت یک قطعه سازهایِ باربر در قایق، کشتی یا هواپیماست. اسپانتهایی که به هم متصل میشوند، مانند دندهها، اسکلت بدنه کشتی را تشکیل میدهند. باستانشناسان زیرآبِ BGfU پیشتر در بودنزه و همچنین در دریاچه کیمزه چند قایقِ تکپارچه چوبی (آینبوم) بسیار سنگین پیدا کرده بودند که برخی از آنها در موزه آلمان در مونیخ به نمایش گذاشته شده است.
کشتی قرونوسطایی که تازه کشف شده، ظاهرا بین هشت تا دوازده متر طول دارد و پهنای دیواره بدنه آن حدود سه متر است.
اسپانتها و دیگر قطعات چوبی در بودنزه، بزرگترین پهنه آبی داخلی آلمان، در برابر شهر لینداو و نزدیک مرز اتریش کشف شدهاند. ساحل روبهرو متعلق به سوئیس است.
سطح آب بودنزه حتی در سال گذشته و پیش از موجهای کنونی گرما، بهطور تاریخی پایین بود.
کشتی غرقشدهای از اواخر قرون وسطی
باستانشناسان زیرآب از سنّ این کشتی غرقشده واقعا شگفتزده شدهاند. پفلدرر توضیح میدهد: «ما در اصل انتظار داشتیم این کشتی به دوران جدید تعلق داشته باشد. البته در بودنزه چند کشتی غرقشده از اواخر قرون وسطی وجود دارد، اما تعدادشان بسیار کم است؛ تا امروز فقط چهار مورد. این کشتی میتواند اطلاعات بیشتری درباره شیوه کشتیسازی و دریانوردی در بودنزه در اواخر قرون وسطی به دست بدهد.»
تحلیل یک نمونه کوچک چوب، که با هماهنگی اداره ایالتی حفاظت از آثار باستانی بایرن انجام شد، نشان داد این کشتی غرقشده به دوره بین سالهای ۱۴۲۰ تا ۱۴۵۰ میلادی تعلق دارد؛ همانطور که روزنامه Schwäbische Zeitung نیز گزارش کرده است.
باستانشناس زیرآب، پفلدرر، با فروتنی توضیح میدهد: «تا الان فقط دو غواصی انجام دادهایم و صرفا یک ارزیابی اولیه از وضعیت داشتهایم؛ یعنی تهیه عکسهای اُرتوفوتو و برداشتن یک نمونه چوب از یکی از اسپانتها. با استفاده از تاریخگذاری کربن ۱۴ توانستیم این کشتی غرقشده را به قرن پانزدهم میلادی نسبت بدهیم.»
استخراج کشتی بسیار پرهزینه خواهد بود
برخلاف کشف تماشایی محموله یک کشتی از دوران روم در دریاچه نویْنبورگر در سوئیس، در حال حاضر برنامهای برای بیرون آوردن این کشتی غرقشده از بودنزه وجود ندارد.
توبیاس پفلدرر میگوید: «بیرون آوردن کشتی یعنی این که قطعات آن را نیز باید بهطور تخصصی حفظ و نگهداری کرد؛ اقدامی که فوقالعاده پرهزینه است. افزون بر این، هیچ چیز به اندازه آن که کشتی زیر آب و بهتر از آن زیر پوشش رسوب باقی بماند، به حفظ و حفاظت آن کمک نمیکند. احتمال دارد حفاری محدودی انجام شود تا بتوانیم شیوه ساخت کشتی و ابعاد دقیق آن را شناسایی کنیم.»
اطلاعات بیشتر درباره پروژههای این انجمن در چند دریاچه مختلف را میتوان در وبسایت انجمن بایرنی باستانشناسی زیرآب (منبع به زبان آلمانی)(BGfU) پیدا کرد. این انجمن حدود ۱۰۰ عضو دارد که بیشترشان داوطلب هستند. در میان آنها باستانشناسان حرفهای و غواصان پژوهشگر آموزشدیده حضور دارند، اما دانشجویان، غواصان ورزشی باتجربه و افرادی که باستانشناسی زیرآب را به عنوان سرگرمی دنبال میکنند نیز عضو هستند.