اندی برنهام در یک گفتوگوی تازه محبوبترین گروههای بریتانیایی خود را بدون دیدن نامشان رتبهبندی کرد و بخشی از عادات شنیداریش را آشکار کرد.
به نظر میرسد احتمال زیادی وجود دارد که اندی برنهام به نخستوزیر بعدی بریتانیا تبدیل شود و این نماینده کنونی حزب کارگر از حوزه انتخابیه میکرفیلد، موسیقی را در مرکز تصویر عمومی خود قرار داده است.
آگهی
آگهی
گروههایی چون Oasis و Elbow موسیقی متن کارزار میاندورهای او بودهاند و حتی لوگوی کمپینش حالوهوای Northern soul داشت.
جای تعجب نیست که شهردار پیشین منچستر بزرگ از این دو گروه منچستری استفاده کرده است؛ بهویژه آنکه ایدئولوژی سیاسی او اغلب «Manchesterism» توصیف میشود؛ مفهومی که برنهام خود آن را «سوسیالیسم کسبوکارمحور» مینامد.
برنهام بهتازگی در یک مصاحبه، بدون اطلاع قبلی فهرست محبوبترین گروههای بریتانیایی خود را رتبهبندی کرده و به این ترتیب، تصویر روشنتری از عادات شنیداریاش در اختیار افکار عمومی گذاشته است.
در فهرست پنجتایی او، ابتدا گروه محبوب منچستری Elbow در جایگاه شماره ۲ قرار گرفت. این گروه که بیش از همه با قطعات «Grounds For Divorce» و «Magnificent (She Says)» شناخته میشود، در ویدئوی کارزار انتخاباتی او برای حوزه میکرفیلد نیز با ترانه «One Day Like This» حضور داشت.
پس از آن، گروه لندننشین Wolf Alice در رتبه ۴ و گروه منچستری The Courteeners در جایگاه سوم قرار گرفتند.
برای تکمیل صدر و قعر جدول، برنهام اسطورههای بریتپاپ یعنی Oasis را در رتبه ۱ و گروه مستقل The Smiths را در جایگاه پنجم گذاشت؛ با این توضیح که اگر از قبل نام گروهها را میدانست، The Smiths را در انتهای فهرست قرار نمیداد.
در مورد Oasis، این گروه منچستری نیز با قطعه «Some Might Say» در همان ویدئوی کارزار حضور داشت؛ ویدئویی که با این مصرع به پایان میرسید: «We will find a brighter day.»
برنهام بارها درباره علاقهاش به Oasis صحبت کرده است.
او در سال ۲۰۲۴ در گفتوگو با اسکای نیوز (منبع به زبان انگلیسی) هیجان خود را از اعلام تور بازگشت «Live ‘25» این گروه بیان کرد.
او در آن زمان گفت: «این همان روزی است که منچستر منتظرش بوده است.» سپس با یادآوری اینکه هر دو برادر را جداگانه در کنسرت دیده است، افزود: «اخیرا کمی با نوئل در تماس بودهام؛ هر دو فوقالعادهاند.»
برنهام همچنین به یاد آورد که نوئل گلگر چگونه «وقتی برای بیخانمانها پول جمع میکردیم» کمک کرد و یادآور شد که لیام گلگر «روی ترامهای ما پیامهایی را برای حمایت از کنفرانس موسیقی جدیدی که در شهر داریم، Beyond The Music، میخواند».
در ماه اکتبر (۷ تا ۹)، برنهام در رویداد Beyond The Music (منبع به زبان انگلیسی) شرکت خواهد کرد؛ رویدادی که برای «طرح، بررسی و حل برخی از بزرگترین مشکلات پیشروی صنایع خلاق» طراحی شده است.
این رویداد که بهعنوان «کنفرانس و جشنواره جهانی موسیقی و محتوای مشارکتی و دگرگونکننده در شهر پویا و زنده سالفورد در منچستر بزرگ» معرفی شده، قرار است «چالشهای فوری پیشروی این صنعت را بررسی کند و راهحلهایی بیابد و در عین حال، استعدادهای نوآور و هنرمندان پیشرو را در مرکز توجه قرار دهد».
برای کسانی که هنوز کنجکاو دانستن سلیقه موسیقایی برنهام هستند، یکی از مطالب سایت The Quietus (منبع به زبان انگلیسی) از سال ۲۰۲۲ دوباره مطرح شده است؛ جایی که نخستوزیر احتمالی فهرست ۱۳ آلبوم محبوب خود را افشا کرده بود.
در کنار چند آلبوم تحسینشده از سوی منتقدان، او چند کلاسیک منچستری را هم در این فهرست گنجانده بود.
او آن زمان گفت: «اینها لزوما ۱۳ آلبوم محبوب من نیستند؛ بلکه آلبومهایی هستند که بر زندگی من تاثیر گذاشتهاند یا لحظات مهمی در زندگیام بودهاند.»
انتخابهای او اینها بودند:
- The Beatles – 1962-1966 (The Red Album)
- The Smiths – Hatful of Hollow
- The Pogues – Rum, Sodomy And The Lash
- The Stone Roses – The Stone Roses
- The Wedding Present – George Best
- The La’s – The La’s
- Billy Bragg – William Bloke
- Radiohead – OK Computer
- Doves – The Last Broadcast
- The Strokes – Is This It?
- Big Thief – Capacity
- New Order – Power, Corruption and Lies
- Courteeners – Falcon
چند آلبوم درخشان در این فهرست دیده میشود و بهویژه از این خوشحالیم که «The Last Broadcast» از گروه منچستری Doves در آن حضور دارد؛ دومین آلبوم این گروه که ترانههای درخشانی چون «There Goes The Fear»، «Pounding» و «Caught By The River» را در بر میگیرد.
اکثریت نمایندگان حزب کارگر اندی برنهام را بهعنوان رهبر بعدی حزب کارگر معرفی کردهاند. او تا این لحظه تنها نمایندهای است که در رقابت رهبری نامزد شده و انتظار میرود تا اواخر ماه جاری به مقام نخستوزیری برسد.