در نزدیکی شهر آرهوس دانمارک محوطهای کشف شده که به گفته باستانشناسان میتواند درک عصر وایکینگها را دگرگون کند؛ در این محل ۸۲ خانهگودال شناسایی شده که کارگاههای نساجی بودهاند.
به نظر میرسد وایکینگها تنها مردمانی جنگجو نبودهاند. در سوفتن، شهر کوچکی در منطقه میتلیوتلند در شمال آرهوس، بقایای یک شهرک کارگاهی فوقالعاده بزرگ کشف شده است. این مجموعه که قدمتش به قرن هفتم تا دهم میلادی میرسد، حدود ۱۰۰ هزار متر مربع را در بر میگیرد و باستانشناسان در آن در مجموع ۸۲ خانه گودالی را شناسایی کردهاند.
این بخش ظاهرا زمانی به عنوان منطقهای تخصصی برای صنایع دستی و تولیدات کارگاهی مورد استفاده قرار میگرفته؛ جایی که محلهای کار متعدد به طور همزمان سازماندهی شده بودند. تعداد زیاد کارگاههای مشابه نشان میدهد تقسیم کار و احتمالا مدیریت متمرکز در اینجا نقش داشته است.
در جریان این حفاریها تعداد بسیار زیادی وزنههای بافندگی، سر دوکهای ریسندگی و مهرههای شیشهای به دست آمد که نشان میدهد در اینجا منسوجات در حجمی تولید میشده که بسیار فراتر از نیاز جمعیت محلی بوده است. این یافتهها یک زنجیره کامل تولید را مستند میکند؛ از آمادهسازی الیاف تا پارچه نهایی.
پژوهشگران همچنین به سکههای عربی از خاورمیانه و نیز ضرب سکههایی از فرانسه و آلمان امروزی دست یافتند. این اشیا نشان میکند ساکنان سوفتن بخشی از شبکههای گسترده تجارت بودند که دامنه آن تا آسیا کشیده میشد.
این محوطه در موقعیتی راهبردی، نزدیک مرکز تجاری آن زمان آروس قرار داشت. این موقعیت امکان میداد کالاهای تولیدشده به شکلی کارآمد وارد چرخه داد و ستد شده و صادر شوند.
به گفته پژوهشگران، این یافتهها نشان میدهد وایکینگها از اقتصادی بسیار پیشرفته برخوردار بودهاند. کاسپر اچ. اندرسن، تاریخدان موزه موسگارد تاکید کرد: «این موضوع به ما نشان میدهد دوران وایکینگها فقط دورهای غیرمتمدن، خشن و عقبمانده نبوده است؛ همان طور که اغلب تصور میشود.»
این که بازدید از اشیای کشفشده، احتمالا از جمله در موزه موسگارد، از چه زمانی ممکن خواهد شد هنوز مشخص نیست. بررسی این یافتهها هنوز به پایان نرسیده و میتواند از چند ماه تا حتی چند سال طول بکشد.