توماس بانگالتر، پیشگام فرانسوی موسیقی الکترونیک، به چرخش موسیقایی خود ادامه میدهد و با طراح رقص دامیان ژاله و هنرمند معاصر کوهی ناوا همکاری میکند.
پنج سال از زمانی که Daft Punk پایان کار خود را اعلام کردند میگذرد و یکی از دو عضو نقابدار این دوگانه به شدت پرکار بوده است.
آگهی
آگهی
از ساخت موسیقی فیلم گرفته تا کار روی موسیقی اپراها و نوشتن قطعهای سمفونیک برای طراح رقص آنژلن پرلژکاژ، به نظر میرسد توماس بانگالتر قصد توقف ندارد.
آلبوم سولو نخست او در سال ۲۰۲۳ با نام «Mythologies» نشانه روشنی بود که بعد از سالها عضویت به عنوان نیمی از مشهورترین گروه الکترونیک جهان هم میتوان به مسیر تازهای ادامه داد. او با چرخشی برقآسا در مسیر هنری خود، همه را غافلگیر کرد و قطعات رقص الکترونیک را با یک اثر کلاسیک ۹۰ دقیقهای عوض کرد.
در نقد خود از «Mythologies» نوشتیم: «در نهایت، پارتیتور حال و هوایی شبیه فرزند باروکِ ویوالدی و فیلیپ گلس پیدا میکند و نتیجه... باید گفت، والاست. در سراسر اثر پژواکهایی از آن استاد ونیزی و مینیمالیسم امریکایی، و همچنین ارجاعهایی به باخ و دبوسی شنیده میشود. از این منظر، رویکرد بانگالتر به ملودیها و تاثیرها چندان هم با سمپلینگ تفاوت ندارد؛ هنری که دستکم میتوان گفت Daft Punk در آن به استادی رسیده بود.»
اکنون این هنرمند فرانسوی پروژه بعدی خود را اعلام کرده است: موسیقی متن جدید یک باله با عنوان «Mirage – Ballet For 16 Dancers» که آن را «قطعهای گسترده و اتمسفریک در سبک مینیمالیسم الکترونیک» معرفی کردهاند.
این موسیقی در پی آن است که «حالات متغیر» بالهای را دنبال کند که دامین ژاله و هنرمند معاصر، کوهئی ناوا، آن را طراحی کردهاند.
نخستین تیزر را در ادامه ببینید:
و چون نمیتوان از یک پیشگام الکترونیک خواست که آرام بگیرد، بانگالتر همچنین «یک رویداد عظیمِ غوطهورکننده» را اعلام کرده که ۲۰ ژوئن در آرت بازل سوئیس میزبان آن خواهد بود.
این اینستالیشن با نام «Warehouse Artefacts» ترکیبی خواهد بود از یک دیجیست از رامپا، تهیهکننده آلمانی، و آثار تصویری ژولیان شارییر. این پروژه را «هجوم حسی تمامعیاری که مستقیما نقطه تلاقی موسیقی و هنرهای تجسمی را هدف گرفته» توصیف کردهاند.
«Mirage – Ballet For 16 Dancers» روز ۵ ژوئن ۲۰۲۶ منتشر میشود.