شرکت هوش مصنوعی انتروپیک به یکی از بازیگران اصلی فناوری جهان تبدیل شده و با ارزشی حدود ۸۰۰ میلیارد دلار سرمایهگذاران را جذب کرده است، اما راز موفقیت آن چیست؟
روند مالی اخیر آنتروپیک ناظران بازار را شگفت زده کرده است و پیشنهادهای سرمایهگذاری خطرپذیر اکنون ارزش این شرکت را به ۸۰۰ میلیارد دلار (۶۷۸.۳ میلیارد یورو) رسانده و آن را همتراز رقیب اصلیاش، اوپناِیآی، قرار داده است.
آگهی
آگهی
بر اساس گزارشهای مختلف، ارزشگذاری خصوصی این شرکت در عرض چند ماه بیش از دو برابر شده است؛ جهشی که از نرخ درآمد سالانهای پشتیبانی میشود که گفته میشود به ۳۰ میلیارد دلار (۲۵.۴ میلیارد یورو) رسیده است.
این شرکت توسعهدهنده هوش مصنوعی مستقر در سانفرانسیسکو در حالی خود را برای عرضه اولیه عمومی احتمالی سهام آماده میکند که شایعه شده ممکن است از اوایل پاییز آینده انجام شود و همزمان در مرکز بحثی در کل صنعت درباره یافتن تعادل میان رشد سریع و گسترش مسئولانه قرار گرفته است.
جدیدترین مدل شرکت، «میتوس»، به کانون این تنش بدل شده است، زیرا تواناییهای آن هم ستایشهایی بابت کارایی به همراه داشته و هم هشدارهایی از سوی رهبران بانفوذ درباره خطرهای امنیتی.
در تلاقی کمسابقه نظارت مالی و امنیت ملی، گزارش شده است که اسکات بسنت، وزیر خزانهداری آمریکا، و جروم پاول، رئیس فدرال رزرو، هفته گذشته در واشنگتن نشستی اضطراری و پشت درهای بسته با مدیران عامل بانکهای بزرگ کشور برگزار کردهاند.
این نشست که در مدت کوتاهی تدارک دیده شد با هدف هشدار دادن به رهبران والاستریت درباره خطرهای عمیق و نظاممند ناشی از مدل جدید میتوس آنتروپیک برگزار شد.
پیش از معرفی میتوس نیز این شرکت در رابطه خود با دولت در وضعیت حساسی قرار داشت، زیرا در برابر درخواست وزارت جنگ آمریکا برای استفاده از مدلهایش در مقاصد تهاجمی نظامی مقاومت میکرد.
این موضع برای شرکت به معنای از دست دادن قراردادهای پرسود با پنتاگون بود، اما مانع از آن نشد که آنتروپیک کسبوکار خود را با موفقیت گسترش دهد.
چرخش از تحقیق به جریانهای کاری سازمانی
محرک اصلی رقم ۸۰۰ میلیارد دلار (۶۷۸.۳ میلیارد یورو) در واقع گذار بنیادینی است در شیوهای که آنتروپیک به بازار نگاه میکند.
در حالی که سالهای اولیه فعالیت این شرکت با رویکردی پژوهشمحور و اولویت دادن به ایمنی تعریف میشد، رشد کنونی آن را پذیرش تهاجمی از سوی مشتریان سازمانی پیش میبرد.
شرکتهای بزرگ هرچه بیشتر به سراغ مدلهای «کلود» آنتروپیک میروند تا فرایندهای داخلی پیچیده خود را خودکار کنند؛ روندی که سودآوری این شرکت را به طور چشمگیری افزایش داده است.
بر خلاف رقبایی مانند اوپناِیآی که به دنبال جذب گسترده مصرفکنندگان عادی هستند، آنتروپیک تمرکز خود را بر تبدیل شدن به زیرساخت اصلی برای جریانهای کاری حرفهای و فنی گذاشته است.
بن بارینگر، رئیس پژوهشهای فناوری در شرکت سرمایهگذاری Quilter Cheviot، در گفتگو با یورونیوز میگوید همین تمرکز خاص دلیل آن است که بازار حاضر است برای ارزشگذاری آنتروپیک چنین حق پریمیوم بالایی بپردازد.
بارینگر گفت: «تفاوت آنتروپیک با اوپناِیآی این است که بیشتر به دنبال فروش به شرکتهاست تا مصرفکننده نهایی، به همین خاطر مدلهای کسبوکار این دو شرکت کاملا متفاوت است.»
از یک نظر میتوان آنتروپیک امروز را با مایکروسافت در قرن گذشته مقایسه کرد؛ زمانی که کسبوکارهای نرمافزاری تازه ظهور کرده بودند و هر دو بر کاربردهای سازمانی تمرکز داشتند.
آنتروپیک میکوشد مدلهای هوش مصنوعیاش برای شرکتها به همان اندازه پرکاربرد و ترک آنها دشوار باشد که امروز مجموعه نرمافزاری آفیس مایکروسافت برای بنگاهها چنین است. به نظر میرسد این راهبرد تا حدی این شرکت را از نوسانها و رقابت فزایندهای که معمولا در فناوریهای رو به مصرفکننده دیده میشود، مصون کرده است.
بارینگر به یورونیوز گفت این ارزشگذاری «پیش از هر چیز به سبد محصولات آن مربوط است، نه ارزشهایی که تلاش میکند به نمایش بگذارد» و افزود که تکثیر عاملهای هوش مصنوعی مسیر روشنی برای کسب درآمد پایدار پیش روی آنتروپیک قرار داده است.
این شرکت با معرفی هزینه مصرف برای پرمصرفترین کاربران سازمانی خود نشان داده است که توانایی روشنی برای کسب درآمد از پیشرفتهترین داراییهای فکریاش دارد.
میتوس و پارادوکس امنیتی
در حالی که شاخصهای مالی قدرتمند به نظر میرسند، تواناییهای فناورانه مدل جدید میتوس پیچیدگیهای تازهای به همراه آورده است.
میتوس به عنوان جهشی قابل توجه در حوزه استدلال خودمختار معرفی شده است، اما همین قدرت زنگ خطر را در بخش مالی به صدا درآورده است.
جیمی دایمون، مدیرعامل جیپیمورگان چیس، نسبت به سوءاستفاده احتمالی از چنین سامانههای پیشرفتهای ابراز نگرانی کرده و میگوید قابلیتهای میتوس، به ویژه در شناسایی آسیبپذیریهای نرمافزاری، میتواند برای ساماندهی حملههای پیچیده سایبری علیه زیرساخت بانکی جهان به کار گرفته شود.
این «پارادوکس امنیتی» در قلب دوراهی کنونی آنتروپیک قرار دارد.
گزارش شده است که این مدل در یافتن ضعفهای کد چنان کارآمد است که به ابزاری دگرگونکننده برای امنیت سایبری بدل شده، اما همین ویژگیها اگر به دست افراد نادرست بیفتد میتواند فاجعهآفرین باشد.
این وضعیت باعث شده شرکت کنترلهای سختگیرانهای بر دسترسی اعمال کند؛ اقدامی که با برندینگ «اول ایمنی» آن همسو است اما رابطهاش با ذینفعان مختلف را پیچیدهتر میکند.
این شرکت در عمل میکوشد قدرتمندترین ابزار خود را بفروشد و همزمان نحوه استفاده از آن را محدود کند؛ راهبردی که بیتردید در کارزار معرفی عرضه اولیه سهام آینده زیر ذرهبین جدی قرار خواهد گرفت.
حرکت میان پنتاگون و بازار عمومی
موضع اخلاقی آنتروپیک همچنین باعث رویارویی آن با وزارت جنگ آمریکا شده است.
گزارشها حاکی است این شرکت با استناد به رهنمودهای «هوش مصنوعی قانوناساسیمحور» خود، در برابر فشارها برای استفاده از پیشرفتهترین مدلهایش در عملیات تهاجمی نظامی مقاومت کرده است.
این موضع وضعیتی منحصر به فرد ایجاد کرده است که در آن، آنتروپیک احتمالا باارزشترین استارتاپ هوش مصنوعی جهان به شمار میرود، اما همزمان با یکی از بزرگترین مشتریان بالقوه جهان، یعنی پنتاگون، در تعارض قرار دارد.
این اصطکاک تعهد شرکت به اصول بنیانگذارش را برجسته میکند، حتی اگر به بهای از دست دادن قراردادهای پرمنفعت دولتی تمام شود.
با این حال به نظر میرسد این اصطکاک ادراکشده اشتیاق سرمایهگذاران برای عرضه اولیه سهام شایعهشده را کاهش نداده است.
بازار در حال حاضر موجی از شتاب را تجربه میکند و دیگر بازیگران بزرگ مانند اسپیسایکس نیز به عرضه عمومی سهام خود میاندیشند.
بارینگر گفت آنتروپیک ممکن است بخواهد در میدان شلوغ عرضههای پرسر و صدا «از این شتاب استفاده کند».
یک عرضه اولیه عمومی سهام میتواند سرمایه لازم برای تامین هزینههای هنگفت آموزش نسل کنونی و بعدی مدلهای هوش مصنوعی را فراهم کند.
با نزدیک شدن شرکت به سهماهه پایانی سال ۲۰۲۶، این پرسش مطرح است که آیا خواهد توانست در عین حفظ مرزهای سختگیرانه ایمنی که هویت سازمانی آن را تعریف میکند، پاسخگوی تقاضای بیامان سهامداران عمومی برای رشد مداوم باشد یا نه.