میلان و کورتینا ۲۰۲۶؛ تاثیر اقتصادی المپیک زمستانی چیست؟

شمال ایتالیا همزمان با برگزاری بازی های المپیک زمستانی میلان-کورتینا در سراسر این منطقه، در کانون توجه جهانی قرار گرفته است؛ نخستین دوره بازی های زمستانی در ایتالیا از زمان میزبانی تورین در حدود دو دهه پیش.

برخلاف دوره های گذشته، این بازی ها در چارچوب مدلی پراکنده و در چند نقطه برگزار می‌شود و شهرهای میلان، کورتینا دامپتسو، ورونا، والتلینا و وال دی فیه‌مه را در بر می‌گیرد و مد، فرهنگ و گردشگری آلپی ایتالیا را در قالب یک vitrine چندمقصدی به نمایش می‌گذارد.

بر اساس گزارشی از بانکا ایفیس، تاثیر اقتصادی کل بازی ها ۵.۳ میلیارد یورو برآورد شده است.

از این میزان، ۱.۱ میلیارد یورو قرار است از محل هزینه کرد گردشگران و کارکنان اجرایی در طول خود رویداد تامین شود و ۱.۲ میلیارد یوروی دیگر نیز از تداوم جریان گردشگران در ۱۲ تا ۱۸ ماه پس از بازی ها پیش بینی شده است.

سه میلیارد یوروی دیگر به سرمایه گذاری های زیرساختی و میراثی نسبت داده می‌شود و در این چارچوب، هم تاسیسات ورزشی و هم زیرساخت های شهری یا نوسازی می‌شوند یا از نو ساخته می‌شوند.

سازمان دهندگان انتظار دارند در طول بازی ها حدود ۲.۵ میلیون تماشاگر حضور یابند و میانگین مدت اقامت سه شب و استفاده بازدیدکنندگان از چندین تجربه محلی را پیش بینی می‌کنند.

هتل ها، شرکت های حمل و نقل و ارائه دهندگان خدمات در میلان، کورتینا و دیگر نقاط از جهش تقاضا خبر می‌دهند و داده های لحظه ای رزرو ها نشان می‌دهد که فعالیت، فقط در مقاصد سنتی زمستانی نه، بلکه در شهرهایی چون ورونا و ونیز نیز افزایش یافته است.

افزایش چشمگیر گردشگری در دوران بازی ها و پس از آن پیش بینی می‌شود

بخش گردشگری که پیشتر یکی از ستون های اقتصاد ایتالیاست، در طول بازی ها نیز با شتاب بالایی در حال رشد است.

به گفته کلوئی پارکینز، اقتصاددان ارشد موسسه آکسفورد ایکونومیکس، ایتالیا در مسیر میزبانی از ۶۶ میلیون گردشگر بین المللی در سال ۲۰۲۶ قرار دارد؛ رقمی که از ۶۰ میلیون نفر در سال ۲۰۲۳ بیشتر است.

این اقتصاددان پیش بینی می‌کند تنها در همین سال، هزینه کرد گردشگران ۲.۹ میلیارد یورو افزایش یابد و شهرهای شمال ایتالیا عملکردی بهتر از متوسط ملی داشته باشند.

با این حال، تاثیر کلی گردشگری به اندازه بازی های المپیک تابستانی نخواهد بود.

پارکینز می‌گوید: «تاثیرات اقتصادی و گردشگری در بازی های زمستانی معمولا کمتر از المپیک تابستانی است» و اضافه می‌کند که در المپیک پاریس ۲۰۲۴ حدود ۱۰ تا ۱۲ میلیون بلیت فروخته شد؛ رقمی که حدود پنج برابر حجم بلیت های پیش بینی شده برای میلان-کورتیناست.

آکسفورد ایکونومیکس همچنین تاکید کرده است که مدل میزبانی پراکنده به نظر می‌رسد اثرات جابجایی که معمولا با رویدادهای عظیم همراه است را محدود کرده است.

با توزیع مسابقات در چند منطقه، گلوگاه های حمل و نقلی و نگرانی از ازدحام کاهش می‌یابد و این امر به مقاصد گردشگری کمک می‌کند نشان دهند که فراتر از محل های المپیک همچنان برای کسب و کار و پذیرش مسافر باز هستند.

میلان-کورتینا ۲۰۲۶: بودجه ها تحت کنترل مانده است

از منظر مالیه عمومی، هزینه های این بازی ها قابل مدیریت به نظر می‌رسد.

ماریامنیا روجییرو، تحلیلگر اس اند پی گلوبال ریتینگز، می‌گوید بازی های المپیک میلان-کورتینا کم هزینه تر از نمایشگاه اکسپو ۲۰۱۵ میلان بوده و به مراتب فشار کمتری نسبت به بازی های زمستانی تورین ۲۰۰۶ بر بودجه ها وارد کرده است.

اس اند پی کل هزینه های بازی های زمستانی میلان-کورتینا را بین ۵.۷ تا ۵.۹ میلیارد یورو برآورد می‌کند که معادل حدود ۰.۳ درصد تولید ناخالص داخلی ایتالیا در سال ۲۰۲۵ است.

حدود ۶۳ درصد این هزینه ها عمومی است که عمدتا از سوی دولت مرکزی تامین و به سرمایه گذاری های زیرساختی اختصاص یافته است.

روجییرو می‌گوید: «بازی های میلان-کورتینا کمتر از سوچی و پکن هزینه داشته اما گران تر از هر دوره دیگری از بازی های زمستانی در ۲۰ سال گذشته بوده است.»

با وجود هزینه کمتر در مجموع، این موسسه یادآور می‌شود که بازی های زمستانی تورین ۲۰۰۶ فشار شدیدی بر مالیه این شهر وارد کرد، زیرا تورین بخش بزرگی از هزینه های ساخت و تجهیز اماکن و زیرساخت ها را بر عهده گرفت؛ موضوعی که به وخامت شاخص های بودجه ای و انباشت بدهی سنگین انجامید.

رشد ورود گردشگران و افزایش درآمد مالیاتی برای جبران هزینه ها

روجییرو می‌گوید: «انتظار داریم شمار قابل توجه بازدیدکنندگان به درآمد هایی تبدیل شود که باید تا حد زیادی هزینه های اجرایی را جبران کند.»

داده های مربوط به پرواز و اقامت دارندگان کارت های ویزا حاکی از آن است که در دوره اصلی برگزاری بازی ها، ورود مسافران از خارج به شمال ایتالیا ۱۶۰ درصد افزایش خواهد یافت. علاقه داخلی نیز بالاست و نزدیک به ۸۰ درصد ساکنان مناطق مرتبط اعلام کرده اند که مایلند دست کم در یکی از رویدادها حضور داشته باشند.

دولت ایتالیا همچنین ۲۰۰ میلیون یورو هزینه اضافی برای تبلیغ گردشگری، لجستیک و تامین امنیت تصویب کرده است.

شهرداری های واقع در شعاع ۳۰ کیلومتری محل های المپیک مجاز شده اند در سال ۲۰۲۶ نرخ مالیات گردشگری خود را افزایش دهند که ۵۰ درصد درآمد آن به دولت مرکزی اختصاص می‌یابد.

اس اند پی هشدار می‌دهد که با توجه به جایگاه ایتالیا به عنوان یکی از سه مقصد اصلی گردشگری در اروپا، تاثیر اقتصادی بلندمدت این بازی ها محدود خواهد بود.

با این حال، انتظار می‌رود میراث اجتماعی و زیرساختی بازی ها ماندگار باشد. بهبود دسترسی، ارتقای شبکه های حمل و نقل و نوسازی فضاهای عمومی، مدت ها پس از خاموش شدن مشعل المپیک به سود ساکنان و گردشگران عمل خواهد کرد.