یک پزشک ۴۱ ساله، فرزند یک مهاجر مصری و از چهرههای جناح چپ حزب دموکرات، حالا در آستانه ثبت یک اتفاق تاریخی در سیاست آمریکاست. اگر عبدال السید بتواند در انتخابات نوامبر میشیگان رقیب جمهوریخواهش را شکست دهد، اولین مسلمان تاریخ آمریکا خواهد بود که به مجلس سنا راه پیدا میکند.
اما نام السید فقط به خاطر مذهب یا پیشینه خانوادگیاش خبرساز نشده است. پیروزی او در انتخابات مقدماتی دموکراتها در میشیگان، یکی از رقابتهای مهم امسال را به آزمونی برای خود حزب دموکرات تبدیل کرده؛ حزبی که هنوز درباره مسیر آیندهاش، از اقتصاد و خدمات درمانی گرفته تا رابطه آمریکا با اسرائيل، اختلاف جدی دارد.
آگهی
آگهی
السید در انتخابات مقدماتی، هیلی استیونز، نماینده کنگره و گزینه مورد حمایت بخش مهمی از تشکیلات حزب دموکرات را شکست داد. این در حالی بود که گروههای حامی اسرائيل دهها میلیون دلار برای حمایت از استیونز و مقابله با او هزینه کرده بودند.
حالا السید باید در ماه نوامبر با مایک راجرز، نماینده سابق جمهوریخواه کنگره، روبهرو شود.
از پزشکی و بهداشت عمومی تا سیاست
عبدال السید در منطقه دیترویت بزرگ شده است. پدرش مهاجری مصری بود و خودش مسیر تحصیلی قابل توجهی داشته؛ ابتدا دانشگاه میشیگان، بعد دانشگاه آکسفورد و سپس دانشکده پزشکی دانشگاه کلمبیا.
تخصص اصلی او بهداشت عمومی و اپیدمیولوژی است. پیش از آنکه وارد سیاست انتخاباتی شود در دانشگاه کلمبیا تدریس و تحقیق میکرد و بخش زیادی از کارش به رابطه میان فقر، نابرابری و سلامت مربوط بود.
بعدتر به دیترویت برگشت و مسئول اداره بهداشت این شهر شد؛ آن هم زمانی که دیترویت تازه از یکی از بزرگترین ورشکستگیهای شهری در تاریخ آمریکا بیرون آمده بود و بسیاری از خدمات عمومی شهر باید تقریبا از نو ساخته میشدند.
همین سابقه هنوز هم در سیاست او دیده میشود. برخلاف بسیاری از سیاستمداران آمریکایی که سیاست خارجی یا مسائل فرهنگی بخش اصلی هویت سیاسی آنهاست، السید بیشتر از هزینه درمان، بیمه، حقوق کارگران، مراقبت از کودکان و نفوذ شرکتهای بزرگ در سیاست حرف میزند.
او البته یک بار پیش از این هم شانس خود را در انتخابات امتحان کرده بود. سال ۲۰۱۸ برای فرمانداری میشیگان نامزد شد و برنی سندرز هم از او حمایت کرد، اما در انتخابات مقدماتی مقابل گرچن ویتمر شکست خورد.
این بار نتیجه متفاوت بود.
یک دموکرات از جناح سندرز
از نظر سیاسی، السید را میتوان به جریان برنی سندرز و جناح ترقیخواه حزب دموکرات نزدیک دانست.
او از طرح Medicare for All حمایت میکند؛ طرحی که هدف آن ایجاد پوشش درمانی همگانی با نقش بسیار گستردهتر دولت و کاهش وابستگی مردم به شرکتهای خصوصی بیمه است.
السید همچنین مرتب از نفوذ میلیاردرها، شرکتهای بزرگ و گروههای فشار در سیاست آمریکا انتقاد میکند. هزینه مسکن، درمان و نگهداری از کودکان از موضوعات اصلی کارزارش بودهاند و اتحادیه قدرتمند کارگران صنعت خودروسازی آمریکا، UAW، نیز از او حمایت کرده است؛ حمایتی که در ایالتی مانند میشیگان با صنعت بزرگ خودروسازی اهمیت خاصی دارد.
او تلاش کرده حتی بخشی از رایدهندگانی را که در سال ۲۰۲۴ به دونالد ترامپ رای داده بودند مخاطب قرار دهد. استدلالش این است که بخشی از پایگاه ترامپ الزاما به سیاستهای سنتی جمهوریخواهان وابسته نیست، بلکه از وضع اقتصادی و ساختار سیاسی آمریکا ناراضی است و احساس میکند واشینگتن بیشتر به حرف شرکتهای بزرگ گوش میدهد تا مردم عادی.
اما موضوعی که رقابت السید را از میشیگان بیرون برد و به یک بحث ملی تبدیل کرد، اسرائيل بود.
تقابل با AIPAC بر سر اسرائيل
السید از منتقدان جدی سیاست اسرائيل در غزه است. او آنچه در غزه رخ داده را «نسلکشی» خوانده و با ادامه کمک نظامی آمریکا به اسرائيل مخالفت کرده است.
این موضع او را مستقیما در برابر یکی از قدرتمندترین شبکههای حامی اسرائيل در سیاست آمریکا قرار داد.
AIPAC و گروههای وابسته به آن نزدیک به ۳۰ میلیون دلار برای حمایت از هیلی استیونز، رقیب السید، هزینه کردند. با اضافه شدن هزینه دیگر گروههای بیرونی، رقم پولی که وارد این رقابت شد به دهها میلیون دلار رسید.
با این حال السید انتخابات را برد؛ هرچند با اختلافی نه چندان زیاد.
همین نتیجه باعث شد انتخابات میشیگان برای جناح ترقیخواه دموکراتها معنایی فراتر از انتخاب یک نامزد سنا پیدا کند. آنها حالا میتوانند استدلال کنند که مخالفت با سیاست اسرائيل یا ایستادن در برابر AIPAC لزوما به معنای شکست انتخاباتی نیست.
در سالهای گذشته AIPAC و گروههای همسو با آن در چند انتخابات مقدماتی دموکراتها هزینههای سنگینی کردند و در مواردی توانستند منتقدان اسرائيل را از رقابت خارج کنند. برد السید نشان داد این فرمول همیشه جواب نمیدهد.
چرا میشیگان مهم است؟
السید البته هنوز سناتور نشده و احتمالا بخش سختتر مسیرش تازه شروع شده است.
میشیگان از آن ایالتهایی نیست که بتوان نتیجه انتخاباتش را از قبل برای دموکراتها قطعی دانست. این ایالت در انتخاباتهای مختلف بین دو حزب جابهجا شده و دونالد ترامپ هم توانسته آنجا پیروز شود.
کرسی سنا نیز به دلیل کنارهگیری گری پیترز، سناتور دموکرات میشیگان، خالی شده است. جمهوریخواهان امیدوارند با مایک راجرز این کرسی را تصاحب کنند و نتیجه رقابت میتواند بر موازنه قدرت در کل مجلس سنا اثر بگذارد.
برای همین از ابتدا بخشی از دموکراتهای میانهرو ترجیح میدادند هیلی استیونز نامزد حزب شود. استدلالشان ساده بود: یک نامزد میانهرو احتمالا در انتخابات نهایی شانس بیشتری برای جذب رایدهندگان مستقل دارد.
السید دقیقا همین فرض را زیر سوال میبرد.
او میگوید شاید بسیاری از کسانی که به ترامپ رای میدهند، الزاما دنبال یک سیاستمدار محافظهکار نباشند؛ شاید بخشی از آنها فقط از وضع موجود، نخبگان سیاسی و نفوذ پول در واشینگتن عصبانی باشند. اگر این تحلیل درست باشد، یک دموکرات چپگرا هم میتواند با پیام اقتصادی و ضدتشکیلاتی بخشی از همان رایدهندگان را جذب کند.
انتخابات نوامبر قرار است این فرض را در عمل آزمایش کند.
اولین سناتور مسلمان؟
یک بعد دیگر رقابت هم وجود دارد که طبیعتا توجه زیادی گرفته است.
هیچ مسلمانی تاکنون عضو مجلس سنای آمریکا نبوده است. مسلمانان به مجلس نمایندگان راه یافتهاند، اما مجلس سنا هنوز سناتور مسلمانی نداشته است. اگر السید در نوامبر مایک راجرز را شکست دهد، این رکورد را خواهد شکست.
با این حال خودش تلاش کرده کارزارش صرفا حول هویت مسلمانش شکل نگیرد. او درباره ایمانش صحبت میکند، اما پیام اصلی کارزارش اقتصادی است: درمان، دستمزد، هزینه زندگی و قدرت شرکتهای بزرگ.
شاید همین ترکیب است که رقابت او را برای حزب دموکرات مهم کرده است.
اگر السید در میشیگان برنده شود، جناح چپ حزب خواهد گفت یک نامزد نزدیک به برنی سندرز، منتقد اسرائيل و طرفدار Medicare for All میتواند نه فقط در یک حوزه کاملا دموکرات، بلکه در یک ایالت رقابتی هم جمهوریخواهان را شکست دهد.
اگر ببازد، مخالفانش احتمالا خواهند گفت همان چیزی اتفاق افتاد که از ابتدا هشدار میدادند: نامزدهای جناح چپ میتوانند انتخابات مقدماتی را ببرند، اما وقتی پای رایدهندگان مستقل و جمهوریخواهان میانهرو به میان میآید، کار سختتر میشود.
به همین دلیل رقابت عبدال السید و مایک راجرز فقط درباره انتخاب سناتور بعدی میشیگان نیست. نتیجه آن میتواند وارد بحث بزرگتری شود که چند سال است در حزب دموکرات جریان دارد: برای برگرداندن رایدهندگان از دسترفته باید به مرکز رفت، یا اتفاقا از سیاست سنتی واشینگتن فاصله گرفت و با برنامه اقتصادی چپتر و مواضع متفاوتتر، پایگاه تازهای ساخت؟
به کانال تلگرام یورونیوز فارسی بپیوندید
نتیجه رقابت عبدال السید در نوامبر میتواند یکی از نشانههای مهم درباره مسیر آینده حزب دموکرات باشد.