در جریان چهلوهشتمین اجلاس کمیته میراث جهانی یونسکو که در بوسان کره جنوبی برگزار شد، با ثبت نام «قلعه الموت و استحکامات وابسته» در فهرست میراث جهانی موافقت شد.
پرونده ثبتشده، یک اثر زنجیرهای شامل قلعه الموت و شش استحکام وابسته، یعنی دژ لمسر، نویزرشاه، شمسکلایه، قسطینلار، شیرکوه و ایلان است که در درههای الموت شرقی و غربی و دامنههای جنوبی رشتهکوه البرز در استان قزوین قرار دارند.
قلعه الموت از اواخر سده یازدهم میلادی به مرکز سیاسی، نظامی و فکری اسماعیلیان نزاری تبدیل شد؛ جریانی تأثیرگذار در جهان اسلام که نفوذ آن فراتر از ایران گسترش یافت.
به کانال تلگرام یورونیوز فارسی بپیوندید
این شبکه استحکامات علاوه بر ایفای نقش دفاعی و پناهگاهی، مرکزی برای فعالیتهای علمی و فرهنگی بود و تا زمان سقوط قلعه الموت در سال ۱۲۵۶ میلادی به حیات جامعه نزاری کمک کرد.
یونسکو این مجموعه را «نمادی از سازماندهی راهبردی، تابآوری و اهمیت فرهنگی دولت اسماعیلیان نزاری» توصیف کرده است.
این سازهها در سدههای یازدهم تا سیزدهم میلادی با بهرهگیری از شناخت دقیق جغرافیا، مدیریت منابع آب، مسیرهای ارتباطی، معماری دفاعی و سازمان فضایی شکل گرفتند.
این مجموعه تاریخی افزون بر نقش سیاسی و نظامی، یکی از مراکز مهم علمی عصر خود نیز بهشمار میرفت و نام اندیشمندانی چون خواجه نصیرالدین طوسی با آن پیوند خورده است.