در کشوری که بیشتر شن دارد تا خاک، تأمین امنیت غذایی چندان ساده نیست. با این حساب، برای افزایش تابآوری داخلی چه باید کرد؟ «قطر در گذر» بررسی میکند که چگونه قطر قوانین کشاورزی را از نو نوشت تا آنچه در بیابان امکانپذیر است را از نو تعریف کند.
کشور قطر با تنها ۲ درصد زمین قابل کشت، گرمای شدید و بارش اندک که کشاورزی محلی را محدود میکند، چارهای جز اتکا به واردات برای تأمین غذای جمعیت خود نداشت. یا دستکم چنین میپنداشت. وقتی در جریان محاصره تحمیلی علیه این کشور کوچک حاشیه خلیج فارس در سال ۲۰۱۷ زنجیرههای تأمین مختل شدند، خودکفایی برای بقای قطر ضروری شد. قطر با پیروی از «استراتژی امنیت غذایی ملی ۲۰۲۴–۲۰۳۰»، به تولید محصولات کشاورزی روی آورده است.
در این قسمت از «قطر در گذر»، لیلا بررسی میکند که چگونه این کشور با چشمانداز استراتژیک، فناوری پیشرفته و نوآوری، قوانین کشاورزی را از نو نوشت تا آنچه در بیابان امکانپذیر است را از نو تعریف کند.