پرویز قلیچخانی، اسطوره فوتبال ایران، در سن ۸۰ سالگی درگذشت. او از چهرههای شاخص و تاثیرگذار فوتبال ایران بود و در دوران بازی خود یکی از مهرههای کلیدی تیم ملی به شمار میرفت.
قلیچخانی از معدود بازیکنان تاریخ فوتبال ایران است که در سه دوره المپیک ۱۹۶۴، ۱۹۶۸ و ۱۹۷۲ حضور داشت و همچنین از اعضای نسل طلایی تیم ملی در دوران قهرمانیهای جام ملتهای آسیا در سالهای ۱۹۶۸، ۱۹۷۲ و ۱۹۷۶ محسوب میشود.
آگهی
آگهی
او سابقه بازی در تیمهای مطرحی همچون تاج (استقلال)، پاس، دارایی و پرسپولیس را در کارنامه داشت و به دلیل توانایی فنی بالا، شوتهای قدرتمند و بازیخوانی، از چهرههای برجسته فوتبال ایران شناخته میشد.
پس از پایان دوران فوتبال و خروج از ایران در پی تحولات سیاسی پس از انقلاب ۱۳۵۷، پرویز قلیچخانی در فرانسه ساکن شد و به یکی از چهرههای شناختهشده ایرانی در تبعید تبدیل شد. او فعالیت سیاسی سازمانیافتهای نداشت، اما بهعنوان یک چهره منتقد در فضای رسانهای اپوزیسیون حضور پررنگی پیدا کرد.
زندگی در تبعید و تولد «آرش»
پس از خروج قلیچخانی از ایران، نام و تصویر او در رسانههای رسمی داخل کشور به شکل قابل توجهی کمتر بازتاب یافت و حضورش در روایتهای رسمی تاریخ فوتبال ایران محدود شد. برخی رسانهها در ایران سالهای پیش شایعه کرده بودند که قلیچخانی به ایران بازگشته است، خبری که از سوی خود او تکذیب شد.
قلیچخانی در پاریس نشریه فرهنگی–سیاسی «آرش» را منتشر و سردبیری کرد؛ مجلهای که بین سالهای ۱۹۹۱ تا ۲۰۱۴ به انتشار تحلیلها و دیدگاههای انتقادی درباره تحولات ایران و مسائل سیاسی و اجتماعی ادامه داد و در میان محافل روشنفکری ایرانی خارج از کشور بازتاب داشت.
او در مصاحبهها و گفتوگوهای مختلف، همواره بر آزادی بیان، نقد قدرت و فاصلهگیری از هر دو نظام سیاسی پیش و پس از انقلاب [پهلوی و جمهوری اسلامی] تاکید کرده و از چهرههای نمادین نسل ورزشکاران منتقد در تبعید شناخته میشود.