خاویر باردم، کن لوچ، مارک روفالو، آکی کوریسمکی و یورگوس لانتیموس به امضاکنندگان بیانیهای پیوستهاند که از تسلط ونسان بولوره بر سینما نگران است؛ ۳۵۰۰ فعال سینما آن را امضا کردهاند.
گروه «Zapper Bolloré» اعلام کرد که خاویر باردم، بازیگر اسپانیایی، کن لوچ، کارگردان بریتانیایی و مارک رافالو، بازیگر آمریکایی، به جمع امضاکنندگان یادداشتی پیوستهاند که نسبت به تسلط ونسان بولوره، تاجر محافظهکار، بر فضای سینما ابراز نگرانی میکند.
آگهی
آگهی
در این متن، آغازگران این اقدام نفوذی را که به گفته آنها «اختاپوسی و ایدئولوژیک» ونسان بولوره بر صنعت سینمای فرانسه دارد محکوم میکنند و نسبت به تمرکز فزاینده قدرت رسانهای و فرهنگی در دستهای این میلیاردر اهل برتانی هشدار میدهند.
از جمله نخستین امضاکنندگان میتوان به بازیگران زن آدل انل، ژولیت بینوش و بلانش گاردن، بازیگران مرد سوان ارلو و ژانپاسکال زادی، عکاس و مستندساز ریمون دپاردون و همچنین کارگردان و فیلمنامهنویس آرتور هاراری اشاره کرد.
هیچیک از امضاکنندگان جدیدی که «Zapper Bolloré» نام برده است فرانسوی نیستند. جدا از ستارگان بزرگ هالیوود، در میان آنها کارگردانان دیگری هم دیده میشوند: انماری جاسر فلسطینی، آکی کاوریسمکی فنلاندی، یورگوس لانتیموس یونانی و همچنین والتر سالس برزیلی.
اظهارنظر رئیس کانال پلاس و اثر زنجیرهای یک «فشار بیارزش»
به گفته این جمع، تا کنون ۳ هزار و ۴۶۰ نفر از حرفهایهای این حوزه این یادداشت را امضا کردهاند؛ پیش از اظهارات رئیس کانال پلاس، ماکسیم سادا، در روز یکشنبه این تعداد ۶۰۰ نفر بود. او گفته بود دیگر نمیخواهد با امضاکنندگان متنی کار کند که در آن «نفوذ راست افراطی» بر سینما از طریق کانال پلاس، شرکتی که ونسان بولوره سهامدار مرجع آن است، محکوم شده بود.
اظهارنظر ماکسیم سادا در میانه برگزاری جشنواره کن موجی از نگرانی در جهان سینما ایجاد کرده و شماری از بازیگران و کارگردانان نسبت به تهدیدی علیه آزادی بیان ابراز نگرانی میکنند.
آلن شابات، بازیگر و یکی از چهرههای نمادین «روح کانال پلاس»، روز پنجشنبه در گفتگو با خبرگزاری فرانسه از «فشار بیارزش» رئیس این گروه انتقاد کرد.
آلن شابات که در فیلم Vertige به کارگردانی کوانتن دوپیو که خارج از مسابقه در کن نمایش داده شد بازی میکند گفت: «راههای زیادی برای واکنش به این ماجرا وجود داشت.» او ادامه داد: «اما این که به آن چنین فشار بیارزشی هم اضافه کنند، آن هم علیه آدمهایی که فقط نظرشان را میگویند یا دستکم نگرانیای دارند، چه این نگرانی بهحق باشد چه نباشد...».
کارگردان فیلم Astérix et Obélix : mission Cléopâtre با این حال گفت که «درک میکند» اگر تیمهای کانال پلاس از این یادداشت آزرده شده باشند. او توضیح داد که این گروه «فیلمهایی تولید میکند که شبیه هم نیستند، چون در آنها تنوع واقعی وجود دارد».
جاناتان کوهن، بازیگری که در فیلم انیمیشن Vertige به کارگردانی کوانتن دوپیو همبازی آلن شابات است، در گفتگو با خبرگزاری فرانسه گفت «ترس مشروع» امضاکنندگان این یادداشت را «درک میکند».
جاناتان کوهن که خود یکی از کارگردانان سریال طنز La Flamme است که از کانال پلاس پخش شده، تاکید کرد که تیمهای گروه کانال پلاس، از جمله لوران هاسید، مدیر خریدهای سینمایی، و ماکسیم سادا «محافظت میکنند» و «کانال را به نوعی جزیره تبدیل کردهاند که فعلا فیلمهای فرانسوی را در تمام تنوعشان تولید میکند».
بولوره، سرمایهگذار پرقدرت پشت دنیای نشر و سینما
در واقع کانال پلاس متعهد شده است در سال ۲۰۲۶، ۱۶۰ میلیون یورو و در سال ۲۰۲۷، ۱۷۰ میلیون یورو در سینمای فرانسه سرمایهگذاری کند، پس از ۱۵۰ میلیون یورویی که در ۲۰۲۵ هزینه شد و ۱۸۹ فیلم فرانسوی را تامین مالی کرد. با این حال این مبالغ نسبت به ۲۲۰ میلیون یورویی که در سالهای پیش سرمایهگذاری میشد کاهش یافته است.
به طور کلی، فهرست خریدهای ونسان بولوره شبیه یک «Who is who» در دنیای فرهنگ است.
گروهی که نام او را بر خود دارد یک سبد مشارکت (منبع به زبان فرانسوی) به ارزش ۱۰٫۶ میلیارد یورو را تا ۳۱ دسامبر ۲۰۲۵ مدیریت میکرد.
این سبد بهویژه شامل موارد زیر است:
• ۱۸٫۴ درصد از یونیورسال میوزیک گروپ، پیشتاز جهانی در صنعت موسیقی،
• ۳۰٫۴ درصد از کانال پلاس، یک گروه جهانی سمعیوبصری،
• ۳۰٫۴ درصد از گروه لویی هاشت، پیشرو در حوزه نشر، فروش محصولات فرهنگی در سفر و رسانهها،
• ۳۰٫۴ درصد از هاواس، یکی از بزرگترین گروههای ارتباطات در جهان،
• ۲۹٫۳ درصد از ویوندی، که سبدی از داراییهای بورسی و غیربورسی در صنایع محتوا، رسانه و سرگرمی را مدیریت میکند.
دنیای نشر از پیش علیه بولوره به پا خاسته است
این میلیاردر اهل برتانی با یادداشتهای اعتراضی بیگانه نیست.
برای نمونه، در ماه آوریل بیش از صد نویسنده خروج خود از انتشارات گراسه را پس از اعلام برکناری رئیس آن، الیویه نورا، اعلام کردند. آنها در نامهای مشترک، و همان طور که حدس میزنید، نفوذ نامتناسب ونسان بولوره را محکوم کرده و او را متهم کردند که «اقتدارگرایی را در سراسر فرهنگ و رسانهها تحمیل میکند».
این غول رسانهای در سال ۲۰۲۳ گروه انتشاراتی هاشت، مالک گراسه و دیگر ناشران بزرگ، و همچنین شبکههای تلویزیونی پولی کانال پلاس و سینیوز، ایستگاه رادیویی اروپا ۱ و مجلاتی مانند «Elle» را خرید.
پس از آن، بیش از ۳۰۰ نویسنده و فعال حوزه نشر، به رهبری لیلا اسلیمانی، ورژینی دسپانت و امانوئل کارر، خواستار ایجاد یک «بند وجدان» در این بخش شدند.
۳۰۸ امضاکننده این یادداشت روز یکشنبه ۱۹ آوریل اعلام کردند: «زمان آن رسیده است که حدی تعیین شود. این حد یک نام دارد: بند وجدان. این بند برای روزنامهنگاران وجود دارد و باید گسترش یابد، نه برای تضعیف شرکتها، بلکه برای برقراری حداقلی از تعادل میان آزادی کارآفرینی و آزادی نپذیرفتن خدمت به آنچه آن را ناپذیرفتنی میدانیم».
از سوی دیگر، این میلیاردر محافظهکار در یکی از روزنامههای متعلق به خود یادداشتی منتشر کرد و بیپروا وعده داد که پس از خروج کسانی که به آنچه دخالت سیاسی میدانند اعتراض کردهاند، برای یکی از معتبرترین ناشران فرانسه نویسندگان تازهای پیدا خواهد کرد.
بولوره، کاتولیک معتقدی که بخشی از ثروت خانوادگیاش را صرف ساختن یک امپراتوری رسانهای همسو با باورهای محافظهکارانه خود کرده، گفته بود از «سر و صدایی» که در این انتشارات به پا شده شگفتزده است و آن را به «قشر کوچکی نسبت میدهد که خود را بالاتر از همه چیز و همه کس میداند و اعضایش یکدیگر را برمیگزینند و حمایت میکنند».
چنین لحنی بعید است نویدبخش گفتوگویی سازنده با دنیای سینمای فرانسه باشد؛ جهانی که یادآوری میشود تا حد زیادی به بذلوبخششهای مالی ونسان بولوره وابسته است.