در پی تداوم تنشها و درگیریهای نظامی میان ایالات متحده و اسرائیل با ایران، ضربالاجل دونالد ترامپ برای هدف قرار دادن زیرساختهای حیاتی کشور در صورت عدم بازگشایی تنگه هرمز و حصول توافق تا بامداد چهارشنبه، به ساعات پایانی خود نزدیک میشود.
در همین حال که سایه تهدید بر سر تاسیسات کلیدی حوزه انرژی و شهری سنگینی میکند، ساکنان ایران با نگرانی و دلهره در حال آمادهسازی خود برای پیامدهای احتمالی و ویرانگر این حملات هستند.
آگهی
آگهی
آسوشیتدپرس در گزارشی دلهره و نگرانیهای یک زوج ایرانی ساکن پایتخت را زیر بمبارانهای مداوم و در آستانه حملات احتمالی به زیرساختها روایت میکند.
زهرا ارغوان و مهدی علیشیر یک زوج تهرانی هستند که هنگام ثبت این گزارش در بالکن خانه خود ایستاده و ضمن تماشای غروب آفتاب تهران، خود را برای شنیدن صدای حملات هوایی تازه آماده میکنند.
با نزدیک شدن به پایان اولتیماتوم رئیسجمهوری آمریکا، ذهن و افکار این زوج همانند دیگر شهروندان در ایران با ترسهای جدیدی گره خورده است: اگر نیروگاهها بمباران شوند، قطعی برق چقدر طول خواهد کشید؟ اگر پلها ویران شوند، چگونه میتوانند از شهر خارج شوند؟
زهرا و مهدی با گذشت پنج هفته از آغاز دور جدید حملات، دیگر به غرش جنگندههای آمریکایی و اسرائیلی، صدای انفجارها و شببیداریها عادت کردهاند.
آنها مانند بسیاری دیگر از شهروندان، ابتدا پایتخت را به امید یافتن پناهگاهی امن اما دست نیافتنی ترک کردند و دوباره به تهران بازگشتند. این زوج که بیش از یک دهه از ازدواجشان میگذرد، پیش از این بحرانهایی چون همهگیری کووید و «جنگ ۱۲ روزه» در ژوئن گذشته را نیز پشت سر گذاشتهاند.
آنها برای در امان ماندن از موج انفجارهای احتمالی، لبه پنجرههای خانهشان را با چسب پهن پوشانده، آینهها و اشیای شکستنی را جابهجا کرده و یک کیف اضطراری حاوی مدارک، داروها و وسایل ضروری را برای خروج فوری آماده کردهاند.
دونالد ترامپ در آخر هفته گذشته با ادبیاتی تند و آمیخته به کلمات رکیک اعلام کرد که اگر رهبران ایران تنگه هرمز را باز نکنند، «سهشنبه روز نیروگاهها و پلها خواهد بود» و آنها در «جهنم» زندگی خواهند کرد.
زهرا در این باره میگوید: «راستش را بخواهید، وضعیت واقعاً نامشخص است. ما اصلاً نمیدانیم در صورت وقوع حمله، قطعی برق چقدر طول میکشد یا زندگی بدون برق اصلاً چه شکلی خواهد بود.»
مهدی نیز معتقد است که او و همسرش میتوانند نهایتا تا یک هفته بدون برق و آب لولهکشی سر کنند. او میافزاید: «اگر این وضعیت بیشتر طول بکشد، قطعا با مشکل مواجه خواهیم شد.»
با این حال، مشکلات شهروندان پیش از برخورد اولین بمبهای آمریکا و اسرائیل به خاک ایران در ۲۸ بهمن (۱۸ فوریه) آغاز شده بود. برخورد قهری دولت با اعتراضات سراسری در دیماه، دسترسی به اینترنت را به شدت محدود کرد؛ وضعیتی که نهاد ناظر «نتبلاکس» آن را طولانیترین قطعی سراسری اینترنت در کشور توصیف کرده است.
زهرا مدیر یک آموزشگاه زبان کوچک است که به ایرانیان متقاضی مهاجرت به استان کبک کانادا، زبان فرانسوی آموزش میدهد. او میگوید: «ما اساساً یک مدرسه آنلاین بودیم. حدود ۵۰ درصد از زبانآموزان ما در خارج از کشور هستند، اما اکنون با این قطعیهای اینترنت، کار ما به شدت مختل شده است.»
آسوشیتدپرس سپس در گزارش خود میافزاید: در سطح جامعه، ایرانیان نسبت به این جنگ مواضع متفاوتی دارند و دچار دودستگی شدهاند. در حالی که برخی در راهپیماییهای روزانه حامی دولت شرکت میکنند، عدهای دیگر با وجود محکوم کردن تلفات غیرنظامیان و تخریب زیرساختها، در خفا از حملات به مقامات کشور استقبال میکنند.
این زوج که آسوشیتدپرس با آنها در تهران گفتگو کرده آمریکا و اسرائیل را مقصر آغاز این جنگ میدانند، اما همچنان به یک راهحل دیپلماتیک پیش از پایان ضربالاجلها امید بستهاند.
زهرا در پایان میگوید: «من واقعاً امیدوارم به زودی توافقی حاصل شود و هر اتفاقی که میافتد، در نهایت به نفع مردم باشد؛ چرا که در حال حاضر، این مردم هستند که دارند بهای سنگینی میپردازند.»