بزرگراه ۷۰ کیلومتری هیتلر: طولانی‌ترین ویرانه بزرگراهی آلمان

مسیر ۴۶، ۷۰ کیلومتر طول دارد و به عنوان طولانی ترین اتوبان نیمه تمام ثبت شده آلمان شناخته می‌شود. امروز فقط یادگاری است از یک طرح عظیم دوران ناسیونال سوسیالیسم که اندکی پیش از جنگ جهانی دوم آغاز شد و هرگز به پایان نرسید.

آگهی

آگهی

این اتوبان میان شهرهای باد هرسفلد و ورتسبورگ امتداد دارد. این مسیر نه به کارایی، بلکه بیش از هر چیز به ایدئولوژی ساختمانی و تبلیغات نازی ها گره خورده است. قرار بود اتوبان زیبایی سرزمین آلمان را به رانندگان نشان دهد. از جمله جلوه های چشم انداز طبیعی در مسیر می‌توان به خرابه قلعه هومبورگ اشاره کرد.

پس از ۱۹۴۵ ساخت و ساز از سر گرفته نشد

در ابتدا قرار بود این مسیر طولانی به عنوان یک محور ارتباطی شمالی جنوبی از میان جنوب رشته کوه های رون و اشپسارت عبور کند. نخستین عملیات ساختمانی در سال ۱۹۳۷ با به کارگیری نیروی انسانی فراوان و جدیدترین ماشین آلات ساختمانی آغاز شد.

در ۴ اکتبر ۱۹۳۹ کار ساخت اتوبان متوقف شد. جنگ جهانی دوم در راه بود و از آن پس اولویت ها بر نظامی سازی متمرکز شد.

یکی از شاخص ترین سازه ها، پایه بلند پلی است در نزدیکی شوندرفلد بر رود زاله فرانکونی. در امتداد مسیر همچنین چندین سازه نمونه دهه ۱۹۳۰ دیده می‌شود؛ از جمله دهنه های طاقی سنگی و سردر تونل هایی که با سنگ طبیعی ساخته شده اند. از نظر فنی، ساخت این مسیر بر اساس استانداردهای آن زمان شبکه اتوبان های رایش انجام شد.

پس از ۱۹۴۵ ساخت این مسیر دیگر ادامه پیدا نکرد؛ بخشی به دلیل غیرعملی بودن آن، چون در بعضی نقاط بسیار باریک بود و شیب های تندی داشت، و بخشی هم به این خاطر که اولویت های ترافیکی جمهوری فدرال آلمان تغییر کرده بود. در عوض، بزرگراه A7 به عنوان محور شمالی جنوبی از میان ایالت های هسن و شمال بایرن ساخته شد.

مسیر ۴۶ از سال ۲۰۰۳ تحت حفاظت آثار تاریخی قرار دارد. این مسیر به عنوان طولانی ترین قطعه پیوسته باقی مانده از یک خط اتوبانی در اروپا شناخته می‌شود که هرگز تکمیل و افتتاح نشده است.

این مسیر سابق امروز کاملا با چشم انداز طبیعی اطراف درآمیخته و در بخش هایی به زیستگاه جانوران و گیاهان و همچنین مسیر عبور کوه نوردان و طبیعت گردان تبدیل شده است.

در برخی نقاط تابلوهای اطلاع رسانی نصب شده که تاریخچه مسیر ۴۶ را توضیح می‌دهد.