میلیون‌ها غربت‌نشین آنگولایی؛ فرصتی برای رونق‌بخشیدن به گردشگری

نگارش از Chris Burns  & Dinamene Cruz
میلیون‌ها غربت‌نشین آنگولایی؛ فرصتی برای رونق‌بخشیدن به گردشگری
کپی رایت  euronews

میلیون‌ها بردهٔ آنگولایی چند قرن پیش برای آخرین بار با موطن‌شان خداحافظی کردند. آنان به دیگر نقاط جهان و عمدتا به آمریکا فرستاده شدند.

بسیاری از آنگولایی‌تبارها در قارّهٔ آمریکا و در کشورهایی از برزیل و کوبا گرفته تا ایالات متحده پراکنده‌اند، و همچنین برآورد می‌شود که حدود ۱۲ میلیون آمریکایی اصالت آنگولایی دارند که با توجه به میراث و هویّت‌شان سرمایهٔ بالقوه‌ای در زمینهٔ گردشگری برای این کشور به‌شمار می‌روند.

آفونسو که ویتا دکترای جغرافیای انسانی دارد و پژوهشگر تاریخ برده‌داری است می‌گوید: «آنگولا یکی از کشورهای آفریقایی است که در دوران تجارت برده بیشترین زن و مرد و کودک را از دست داده. آثار فرستادن برده‌ها به آن‌سوی اقیانوس آرام هنوز در بسیاری جاها باقی مانده است.»

تجارت برده در آنگولا و پرتغال اوج گرفت و شمار زیادی از کشورهای جهان از این نیروی انسانی بهره ‌برده‌اند. آفونسو ویتا می‌گوید که اروپا و آمریکا و حتی آسیا هم تا حدودی ساختهٔ بردگان آفریقایی ا‌ست، و رسیدن آنها تغییراتی به‌وجود آورده که آثارش هنوز باقی است و این مردم هنوز با هم در پیوند هستند، پیوند‌ی که فرصتی برای احیای فرهنگ مشترک از طریق گردشگری و بازدید فراهم می‌کند.

سال گذشته ژوآئو لوورنسو، رئیس جمهوری آنگولا سفری به ایالات متحده داشت و در این سفر با خانوادهٔ تاکر که از نوادگان بردگان آنگولایی‌اند دیدار کرد و همچنین به راهنمایی یکی از نوادگان برده‌های آنگولایی به تماشای موزهٔ تاریخ و فرهنگ آمریکایی-آفریقایی‌ها در واشنگتن دی سی رفت.

پیوند بردگان آنگولایی و اهالی امروز این کشور به ماسانگانو در کنارهٔ رود عظیم کوانزا بر می‌گردد. کوانزا محور اصلی نفوذ استعمارگران در داخل آفریقا بوده، و همچنین می‌توان گفت که این رودخانه کانون انتقال بردگان به خارج بوده است. برآورد می‌شود که حدود ۶ میلیون برده از اینجا به‌سوی سرزمین‌های مختلف فرستاده شده‌اند.

مسئولان آنگولا می‌خواهند رود کوانزا را در سیاههٔ میراث بین‌المللی یونسکو ثبت کنند تا برای تبدیل آ‌ن به کانون گردشگری از سازمان ملل بودجه دریافت کنند. 

در آنگولا جشنواره‌ای نیز به همین منظور برپا شده است. در جشنوارهٔ دوسالانهٔ آشناییِ دوبارهٔ آفریقایی‌تباران که طی دو روز در آنگولا برگزار می‌شود شرکت‌کنندگان علاوه بر گردش و بازدید، میزگردهایی دربارهٔ مسائل مختلف برده‌داری دارند.

به این ترتیب یاد گذشتگان گرامی داشته می‌شود، و همزمان به تاریخ غم‌انگیز برده‌داری و کمک میلیون‌ها آ‌فریقایی به ساخت جهان می‌اندیشند.