نزدیک به ۲۰۰ دانشمند محیط دریایی اطراف جزایر خالی مادیرا را بررسی می‌کنند تا سلامت اکوسیستم‌ها و تاثیر حفاظت از اقیانوس‌ها بر حفظ تنوع زیستی و مقابله با تغییرات آب و هوایی سنجیده شود.
یک سفره‌ماهی روی بستر دریا در نزدیکی جزایر Desertas در Madeira شناور است. این تصاویر توسط دانشمندانی بررسی می‌شود که می‌خواهند تاثیر حفاظت دریایی بر زندگی اقیانوس‌ها را درک کنند.
آگهی
آگهی
خوان مایورگا، زیست‌شناس دریایی در ابتکار Pristine Seas وابسته به National Geographic، عضو یک اکتشاف علمی است که حدود ۲۰۰ دانشمند را برای مطالعه محیط دریایی این مجمع‌الجزایر گرد هم آورده است.
خوان مایورگا، این پژوهشگر کلمبیایی، می‌گوید: «وقتی حیواناتی مثل این را می‌بینیم، روز خوبی است.» او تصاویر زیرآبی را تحلیل می‌کند تا تاثیر حفاظت دریایی را اندازه‌گیری کند.
پژوهشگران سوار بر حدود ۱۵ شناور در حال بررسی حیات دریایی این مجمع‌الجزایر هستند، سلامت اکوسیستم‌های آن را ارزیابی می‌کنند و می‌کوشند دریابند چگونه می‌توانند در برابر تغییرات اقلیمی مقاوم‌تر شوند.
خوان مایورگا، زیست‌شناس دریایی که برای این ابتکار حفاظت دریایی زیر نظر National Geographic Society کار می‌کند، تاکید می‌کند: «هرچه سال به سال این منطقه را بیشتر محافظت می‌کنیم، ماهی‌ها بزرگ‌تر می‌شوند و نوزادان بیشتری تولید می‌کنند. این یعنی حفاظت در حال عمل است.»
کشتی شاخص این اکتشاف، بادبان‌دار ۷۰ متری Santa Maria Manuela است که پژوهشگرانی از مناطق مختلف جهان را به جزایر Desertas آورده؛ مجموعه‌ای از سه جزیره کوچک سنگی و بدون سکنه در حدود ۴۰ کیلومتری جنوب‌شرقی Madeira.
پژوهشگران روی شناورهایی مانند Santa Maria Manuela از دوربین‌های زیرآبی طعمه‌گذاری‌شده استفاده می‌کنند که بر سازه‌های فلزی نصب شده تا در عمق ۴۰ تا ۵۰ متری ماهی‌ها را جذب و تصویربرداری کنند.
هدف مقایسه دو منطقه است: جنوب جزایر Desertas که در آن ماهیگیری کاملا ممنوع است و شمال این جزایر که هنوز در برخی نواحی ماهیگیری در آن مجاز است.
جنیفر کاسل، پژوهشگر مؤسسه علوم دریایی دانشگاه کالیفرنیا در Santa Bárbara، توضیح می‌دهد: «این دوربین‌ها را در این مناطق حفاظت‌شده دریایی و سپس در نواحی دارای فعالیت ماهیگیری نصب می‌کنیم و دو وضعیت را با هم مقایسه خواهیم کرد.»
این تحقیق فقط به تصاویر محدود نمی‌شود. دانشمندان همچنین نمونه‌های آب را جمع‌آوری می‌کنند تا ردهای دی‌ان‌ای ماهی‌هایی را شناسایی کنند که ممکن است از دید دوربین‌ها پنهان بمانند.
آنها در جزایر Desertas دمای سنگ‌ها را در ناحیه میان‌جزرومدی اندازه‌گیری می‌کنند تا تاثیر گرما بر موجودات دریایی را بررسی کنند و به درک این نکته کمک کنند که با گرم شدن زمین، تنوع زیستی چگونه ممکن است تغییر کند.
بررسی واکنش به گرم شدن جهانی
روی سیابرا، پژوهشگر ۴۴ ساله دانشگاه Porto، حسگرهای دما را به سنگ‌های برهنه در هنگام جزر در امتداد یک خلیج کوچک متصل می‌کند.
این دانشمند می‌خواهد بفهمد سخت‌پوستان و اسفنج‌ها در نواحی آفتاب‌گیر و سایه‌دار چگونه رفتار می‌کنند؛ اطلاعاتی که می‌تواند به دانشمندان کمک کند پیش‌بینی کنند تنوع زیستی دریایی در برابر افزایش دما چه واکنشی نشان خواهد داد.
روی سیابرا می‌افزاید: «باید بفهمیم تنوع زیستی چگونه دوباره توزیع خواهد شد، کدام گونه‌ها به کجا مهاجرت می‌کنند، چه شرایطی اکنون اینجا وجود دارد، چگونه تغییر خواهند کرد و انتظار داریم در آینده چه گونه‌هایی را در اینجا ببینیم.»
این اکتشاف در زمانی انجام می‌شود که ضرورت حفاظت از اکوسیستم‌های دریایی در دستور کار بین‌المللی نیز قرار گرفته است.
Emanuel Gonçalves، رئیس این اکتشاف و مدیر علمی بنیاد Oceano Azul، اهمیت نشست‌های بین‌المللی همچون هفدهمین اجلاس COP درباره تنوع زیستی را که در شهر Yerevan در ارمنستان برگزار می‌شود در تعیین اولویت‌های سیاسی تایید می‌کند.
Emanuel Gonçalves هشدار می‌دهد که کار میدانی نمی‌تواند منتظر تصمیم‌های سیاسی بماند و می‌گوید: «ما نمی‌توانیم صبر کنیم و علم هم همین را به ما می‌گوید. این فوریت عمل اجازه نمی‌دهد منتظر تصمیم‌هایی بمانیم که گاهی دهه‌ها طول می‌کشد تا اتخاذ شوند.»
جزیره Madeira از مدت‌ها پیش پیشگام حفاظت دریایی بوده است. این مجمع‌الجزایر شامل جزیره اصلی Madeira، مقصد ساحلی Porto Santo، جزایر Desertas و جزایر دورافتاده Selvagens است.
در سال ۱۹۷۱ مقام‌ها منطقه‌ای حفاظت‌شده پیرامون جزایر Selvagens ایجاد کردند تا از گونه Cagarras-do-atlântico، پرندگان دریایی‌ای که در اطراف Madeira و دیگر جزایر اقیانوس اطلس دیده می‌شوند، حفاظت کنند.
این منطقه حفاظت‌شده که در سال ۲۰۲۲ گسترش یافت اکنون حدود ۲۶۰۰ کیلومتر مربع را در بر می‌گیرد و به بزرگ‌ترین منطقه دریایی حفاظت‌شده در شمال اقیانوس اطلس تبدیل شده است.
منطقه حفاظت‌شده دیگری که در اوایل دهه ۱۹۹۰ پیرامون جزایر Desertas ایجاد شد به رشد یک کلونی فوک‌های راهب مدیترانه‌ای، یکی از در معرض تهدیدترین پستانداران دریایی اروپا، کمک کرد؛ جمعیتی که از تنها هشت حیوان به ۳۱ عدد رسیده است.