طرفداران دوآتشه سینما ساعتها پیش از سپیدهدم خود را به کاخ جشنواره کن میرسانند و با گذاشتن نردبانهای تاشو و زنجیر کردن صندلیها، جای خود را برای شب افتتاحیه محفوظ میکنند.
آنها انتظار صفهای طولانی و تدابیر امنیتی سختگیرانه را دارند و برخی برای سر کردن ساعتها انتظار، خوراکی، آب و پتو همراه میآورند.
مسئولان جشنواره در زمانهای از پیش تعیینشده دروازههای ورود را باز میکنند و مقررات ورود مشخص میکند تماشاگران کجا میتوانند بایستند، به همین خاطر طرفداران از قبل برنامهریزی میکنند که از کدام ورودی وارد شوند.
این آیین ترکیبی است از صبر و برنامهریزی؛ طرفداران امیدوارند حتی لحظهای کوتاه ستارهها را روی فرش قرمز ببینند و برای بسیاری، همین صف انتظار بخشی از خود جشنواره به حساب میآید.