همزمان با اجرایی شدن آتشبس ۱۰ روزه در روز جمعه ۱۷ آوریل ۲۰۲۶ که به چندین هفته درگیری شدید میان اسرائیل و حزبالله پایان داد، ساکنان دوباره به شهرهای جنوب لبنان از جمله نبطیه بازگشتند و با ویرانی گسترده روبهرو شدند. خیابانها از آوار، شیشههای خرد شده و بقایای ساختمانهای آسیبدیده پر شده بود، زیرا حملات تا آخرین ساعتهای پیش از آغاز آتشبس ادامه داشت.
آگهی
آگهی
همان صبح، خانوادهها پیاده یا با مینیبوس رسیدند و پا به محلههایی گذاشتند که دیگر شبیه گذشته نبود. بسیاری دیدند خانههایشان با خاک یکسان یا سیاه و سوخته شده است. بعضیها پیش از ورود به آنچه از منزلشان مانده بود، دمی در سکوت ایستادند و بعضی دیگر بلافاصله مشغول جمعکردن گرد و غبار و شیشههای شکسته شدند. شمار کمی از کاسبان هرجا که توانستند کرکرهها را بالا زدند و با جارو کشیدن جلوی مغازهها نخستین قدم را به سوی عادیسازی زندگی برداشتند، در حالی که همسایهها میان آوار به دنبال مدارک، عکسها و هر چیز قابل نجات دیگری میگشتند.
ساکنان میگویند شانهبهشانه هم کار میکردند، اغلب با دست خالی یا ابزارهای ابتدایی. با وجود دیوارهای ترکخورده و سیمکشیهای برهنه، بعضی ترجیح دادند شب را در آپارتمانهای آسیبدیده بگذرانند و ناامنی در خانه را به آوارگی در جای دیگر ترجیح دادند.
مردی که از صور باز میگشت میگوید احساس آسودگی بر شوک غلبه کرده است. او در حالی که نگاه میکرد دیگران در تلاشی آرام برای بازسازی روال زندگی روزمره، غذا، آب و ژنراتورهای برق را با هم قسمت میکردند، گفت: «اینجا بودن بهتر از ماندن به عنوان مهمان است.»
دقایقی پیش از اجرایی شدن آتشبس، حملات نبطیه و مناطق اطراف را هدف قرار داد و نقاطی در نزدیکی ساختمانهای اداری و امنیتی از جمله بخشهایی از محله سرایل را زد. زمانبندی این حملات با واکنش انتقادی روبهرو شده و برخی معتقدند آتشبس پس از آخرین موج بمباران اعلام شده است. هرچند این آتشبس فضا را برای گفتوگوهایی با مشارکت ایران و ایالات متحده ایجاد میکند، اما دوام آن همچنان نامعلوم است.
