راهپیمایی اصلی روز پنجشنبه در امتداد اسپلناد وزارتخانهها به سمت کنگره حرکت کرد و در همین حال گروه کوچکتری به سوی دیوان عالی رفت.
این راهپیمایی نقطه اوج گردهمایی بود که از ۶ تا ۱۱ آوریل برگزار شد و حدود ۷ هزار شرکتکننده از بیش از ۲۰۰ گروه را کنار هم آورد.
رهبران از جمله مارینته توکانو خواستار اقدام های ملموس شدند و هشدار دادند تعلل در مشخص کردن حدود اراضی جوامع را در معرض خطر قرار میدهد و حقوق قانون اساسی را تضعیف میکند. آنها یادآور شدند که هرچند پس از چهار سال وقفه، بین سالهای ۲۰۲۳ تا اواخر ۲۰۲۵ حدود ۲۰ قلمرو به رسمیت شناخته شده است، اما این با توجه به انباشت طولانی سالهای گذشته هنوز ناکافی است.
لابیهای قدرتمند روستایی و معدنی در پی تضعیف سازوکارهای حفاظتی هستند و مقرراتی به سبک «چارچوب زمانی» را ترویج میکنند تا راه را برای گسترش کشاورزی و استخراج در اراضی مورد ادعای بومیان باز کنند.
با وجود پیشرفتهایی در سالهای اخیر، بسیاری از مطالبات همچنان بلاتکلیف مانده است، زیرا کنگره در حال بررسی تدابیر جدیدی است که از سوی سازمانهای بومی و گروههای مدافع حقوق بشر به خاطر به خطر انداختن حفاظت از اراضی مورد انتقاد قرار گرفته است.