بریجرز به جمع هنرمندانی مثل باب دیلن، جک وایت و گروه گوست پیوسته که استفاده از تلفنهمراه در کنسرتهای زنده را به طور کامل ممنوع کرده اند.
فیبی بریجرز در مدیسن اسکوئر گاردن کنسرت برگزار میکند. بلیتها فقط از ۱ دلار (۰٫۸۷ یورو) شروع میشود و در سالن حتی یک تلفن همراه هم دیده نمیشود. سال ۲۰۲۶ است.
آگهی
آگهی
هفته گذشته این خواننده و ترانهسرا با یک اجرای ناگهانی در این سالن نمادین نیویورک، هواداران را غافلگیر کرد؛ اجرایی که بعدش خبر قرعهکشی بلیتهایی ارزانتر از یک بسته آدامس منتشر شد؛ عواید این فروش قرار بود صرف حمایت از افراد در بازداشتگاههای مهاجرتی شود.
اما قیمت پایین بلیت تنها شگفتی ماجرا نبود. استفاده از تلفنهای هوشمند هم ممنوع بود.
حاضران پیش از ورود به سالن، تلفنهایشان را در کیفهای قفلدار یوندِر ــ کیفهای نرم و مخصوصی که در مدارس هم محبوب شدهاند ــ میگذاشتند و به این ترتیب جمعیتی حدود ۲۰ هزار نفر اجرا را بدون فیلمبرداری، پخش زنده یا انتشار در شبکههای اجتماعی تماشا کردند.
گزارشها حاکی است بریجرز روی یک مبل نشسته هشت قطعه جدید اجرا کرده و تماشاگران، هرچند ناگزیر، محو اجرای او بودهاند.
حالا او این اجرای بدون تلفن را راهی سفر میکند.
پس از یک ماه کنسرت در نقاط مختلف ایالات متحده، بریجرز تور «The Lost Tour» را با ۱۴ اجرا در ماههای نوامبر و دسامبر به شمال اروپا میبرد.
آیزاک وود، خواننده سابق گروه بلک کانتری، نیو رود در بخش اروپای شمالی این تور همراه او خواهد بود؛ مسیری که در دوبلین، بروکسل، آمستردام، استکهلم و چند شهر دیگر توقف دارد.
هواداران و گروهها میگویند: گوشیها را در خانه بگذارید
بریجرز در کنار شمار فزایندهای از هنرمندان و هواداران از خود میپرسد آیا تلفنهای هوشمند تجربه موسیقی زنده را از اساس دگرگون کردهاند یا نه.
در اینترنت، پیدا کردن گلایه از تلفن همراه در کنسرتها کار سختی نیست.
کنسرت اخیر و سولد اوت هیلی ویلیامز در میلان باعث شد چندین رشتهگفتوگو در ردیت شکل بگیرد که در آنها از تماشاگرانی انتقاد میشد که بخش زیادی از اجرا را مشغول فیلم گرفتن بودند.
یکی از کاربران نوشت: «حداقل یکسوم حاضران در کنسرت تمام اجرا را داشتند فیلم و عکس میگرفتند.»
در رشتهای دیگر که لحن بسیار تندتری داشت، از تماشاگرانی انتقاد شد که خودشان را در حال همخوانی با ترانههای ویلیامز فیلمبرداری میکردند و دیگر رفتارهای بهزعم نویسنده آزاردهنده، و در نهایت نتیجه گرفته شده بود که این بدترین جمعیتی است که تا به حال در یک کنسرت دیده شده است.
یکی دیگر از کاربران در پاسخ نوشت: «به نظر من رفتارشان دیوانهوار بود.»
همزمان با اینکه تلفنهای همراه بیش از پیش به بخش جدانشدنی موسیقی زنده و به طور کلی زندگی تبدیل شدهاند، بعضی هنرمندان مثل بریجرز تلاش کردهاند دوباره آنها را به جیب مردم برگردانند.
باب دیلن سالهاست در تورهایش از همین کیفهای قفلدار یوندِر استفاده میکند و در تور ۲۰۲۴ خود در بریتانیا و اروپا به طور کامل استفاده از تلفن همراه را ممنوع کرد. جک وایت مدتهاست از اجرای بدون تلفن دفاع میکند. توبیاس فورج، خواننده گروه راک سوئدی گوست، به تازگی ممنوعیت تلفن همراه در کنسرتهای این گروه را «تجربهای که زندگی را عوض میکند» توصیف کرده است.
حتی ادل هم در سال ۲۰۱۶، که شاید روزگاری سادهتر بود، وقتی وسط اجرا یکی از هوادارانی را که به جای تماشای کنسرت مشغول فیلم گرفتن از او بود از میان جمعیت صدا کرد، خبرساز شد.
البته همه موسیقیدانها با تلفنهای هوشمند سر جنگ ندارند.
در سال ۲۰۲۴، دیمن آلبرن، خواننده گروه بلر، ممنوعیت تلفن همراه در کنسرتهای دیلن را نقد کرد و گفت هنرمندان بهتر است به جای محدود کردن مخاطب، روی درگیر کردن او تمرکز کنند. او به بیبیسی گفت: «اگر به درستی با تماشاگران ارتباط بگیرید، دیگر دلشان نمیخواهد سرشان توی گوشی باشد.»
صرفنظر از اینکه در مناقشه تلفن همراه در کدام طرف بایستید، بریجرز روی این حساب میکند که کافی است بخشی از هواداران بخواهند موسیقی او را همان لحظه تجربه کنند، نه از پشت صفحه گوشی.
بلیتهای تور «The Lost Tour» از ۱۰ ژوئن از طریق وبسایت (منبع به زبان انگلیسی) او به فروش میرسد و به احتمال زیاد خیلی زود تمام خواهد شد. امکان ثبتنام برای خرید پیش از آغاز فروش عمومی از حالا فراهم است.