اگرچه موریس بیش از هر چیز به خاطر سواحل زیبا و آبهای فیروزهایاش شناخته میشود، اما در این جزیره تجربههای بسیار متنوع دیگری هم برای کشف وجود دارد.
جزیره موریس مدتهاست یکی از مقصدهای اصلی برای تعطیلات ساحلی و اقامتگاههای رویایی کنار دریاست.
آگهی
آگهی
اما این کشور جزیرهای در سواحل جنوب شرقی شرق افریقا میخواهد افق دید مسافران را گستردهتر کند.
موریس با توسعه گردشگری ورزشی و ماجراجویانه در طبیعت، گردشگران را به بهشتهای طبیعی درون جزیره میکشاند و همزمان مهمانان هتلها را تشویق میکند برای شناخت هویت چندفرهنگی آن به شهرها سر بزنند.
دینش بورنچوبای، رئیس سازمان ترویج گردشگری موریس، در گفتوگو با یورونیوز تراول در نمایشگاه گردشگری آیتیبی برلین میگوید: «موریس یک مقصد جزیرهای استوایی است و به همین خاطر به خاطر ساحلهای زیبا و آبهای فیروزهای اقیانوس هند شهرت زیادی داریم.»
اما او تاکید میکند که تجربههای بسیار بیشتری هم در این جزیره برای کشف شدن وجود دارد. او به گردشگران توصیه میکند همراه راهنما در «ژئوپارک زمین هفترنگ» پیادهروی کنند؛ پدیدهای زمینشناختی و چندرنگ در دشت شامارل.
در منتهیالیه جنوبغربی جزیره موریس (منبع به زبان انگلیسی)، لو مورن برابان قرار دارد؛ میراث جهانی یونسکو با کوهی بازالتی به ارتفاع ۵۵۶ متر. در پارک ملی تنگههای رود سیاه، بزرگترین منطقه حفاظتشده موریس، کوهنوردان میتوانند بیش از ۵۰ کیلومتر مسیر پیادهروی پیدا کنند.
بورنچوبای همچنین توصیه میکند برای تماشای دلفینها و نهنگها به سواحل غربی بروید و از سواحل شمالی با قایق راهی شوید تا جزیرههای کوچک با محلهای دنج شنا را پیدا کنید.
او میگوید جزیره همین حالا هم شاهد آن است که مسافران ماجراجوتر شدهاند و وقت بیشتری را بیرون از هتلها میگذرانند.
او اضافه میکند: «بعضی هتلها هم مردم را تشویق میکنند بیرون بروند که البته بسیار هم خوب است. در طول ده روز، میتوانید کارهای بسیار بیشتری از این که فقط روی تخت کنار استخر دراز بکشید انجام دهید.»
جزیرهای چندفرهنگی
گذراندن وقت بیرون از اقامتگاه به این معنی است که با هویت غنی و چندفرهنگی جزیره هم ارتباط برقرار میکنید. بورنچوبای میگوید: «دوست دارم بگویم ما یک جزیرهایم، اما در واقع چندین قاره در یک جزیره هستیم.»
یکی از مهمترین راهها برای ورود به این آمیزه فرهنگی، غذاست. او توصیه میکند به پایتخت، پورت لوئیس بروید؛ جایی که در محله چینی، که با تلاش جامعه چینی دوباره جان گرفته، میتوانید رستورانهای چینی پیدا کنید و علاوه بر آن، رستورانهای هندی و کرئول هم در دسترس است.
غذای موریسی هم هست که معمولا بر پایه برنج همراه با سسهایی مانند «روگای»، خوراک تند گوجهفرنگی، عدس و کاری سنتی گوشت گوزن سرو میشود.
بازدیدکنندگان میتوانند از مجموعهای از بناهای میراثی و مذهبی نیز دیدن کنند. در پورت لوئیس، سری هم به زیارتگاه کاتولیک «ماری رن دو لا پیس» بزنید که روی شیبهای بالای شهر قرار دارد و همچنین به مسجد «جمعه» که از قدیمیترین مسجدهای منطقه اقیانوس هند به شمار میرود.
در مرکز جزیره، دریاچه دهانهای مقدس «گانگا تالااو» قرار دارد که معبدها و زیارتگاهها آن را در بر گرفتهاند و مقدسترین مکان هندویی در موریس به شمار میرود.
بورنچوبای میگوید: «فکر میکنم بسیاری از گردشگرانی که به موریس میآیند همیشه از این واقعیت شگفتزده میشوند که این کشور کوچک، مردمانی با پیشینههای مختلف را دارد که در کنار هم و بسیار صلحآمیز زندگی میکنند.»
گردشگری باززاینده
با وجود همه جاذبههای متنوع در جزیره، ساحلها و نوار ساحلی موریس همچنان مهمترین نقطه جذب گردشگران است.
بورنچوبای تاکید میکند که مقامها تمرکز خود را بر مقابله با پیامدهای تغییرات اقلیمی در این مناطق گذاشتهاند؛ از جمله ایجاد سازوکارهایی برای محافظت در برابر فرسایش ساحلی و حرکت تدریجی به سمت استفاده بیشتر از منابع انرژی تجدیدپذیر.
جزیره مایل است بیشتر به سمت گردشگری باززاینده برود. او میگوید: «به نظر من باید گردشگران را در اقدامهایی درگیر کنیم که به جامعه محلی اطراف هتلها کمک میکند.»
او ادامه میدهد: «الان هم کارهایی در این زمینه انجام میشود، اما فکر میکنم میتوانیم بیشتر از این انجام دهیم و مهمتر از آن، کارهایی بکنیم که موریس را به جایی بهتر تبدیل کند.»
او میخواهد گردشگران واقعا «تغییری ایجاد کنند» تا هنگام ترک جزیره، احساسی در آنها شکل بگیرد که «باز هم بخواهند برگردند».