کنترل پرتاب اسپیس ایکس وقتی فضانوردان به مدار رسیدند از طریق رادیو اعلامکرد: معلوم شد جمعه سیزدهم روزی بسیار خوششانس است.
یک تیم تازهنفس از فضانوردان روز جمعه با راکت اسپیساکس رهسپار ایستگاه فضایی بینالمللی شد تا جایگزین اعضای گروهی شود که در قالب نخستین تخلیه پزشکی ناسا از مدار به زمین بازگردانده شده بودند.
آگهی
آگهی
ناسا این پرتاب زودهنگام را درخواست کرد تا جای خالی فضانوردان تخلیهشده را به سرعت پر کند.
گروه جدید متشکل از فضانوردانی از ایالات متحده، فرانسه و روسیه است و قرار است هشت تا نه ماه در مدار بماند تا پاییز پیش رو. آنها شنبه به ایستگاه میرسند و ترکیب کامل خدمه ایستگاه را دوباره برقرار میکنند.
پس از رسیدن فضاپیما به مدار، مرکز کنترل پرتاب اسپیساکس با لحنی شوخطبعانه گفت: «انگار جمعه سیزدهم روز خیلی خوشیمنی از آب درآمده است.» فرمانده ماموریت، جسیکا میر نیز با هیجان پاسخ داد: «چه سفر پرهیجانی بود.»
در دوره حدودا یکماهه کمبود نیرو ناسا راهپیماییهای فضایی را متوقف کرد و انجام برخی وظایف را به تعویق انداخت تا گروه جایگزین برسد. جسیکا میر و جک هاتاوی از آمریکا، همراه با سوفی ادونو از فرانسه و آندری فدیاِیف از روسیه، اکنون به گروه حداقلی سه فضانوردی شامل یک آمریکایی و دو روس میپیوندند که در این فاصله ایستگاه را سر پا نگه داشته بودند.
ناسا اعلام کرد نیازی به معاینات پزشکی اضافی پیش از پرتاب یا تجهیزات تشخیصی ویژه نمیبیند و به دستورالعملهای فعلی مستقر در ایستگاه اطمینان دارد. با این حال دستگاه سونوگرافی موجود در ایستگاه که معمولا برای پژوهش استفاده میشود، روز ۷ ژانویه برای بررسی فوری عضو بیمار خدمه به کار گرفته شد.
ناسا از افشای هویت این فضانورد یا جزئیات وضعیت او خودداری کرده است. هر چهار عضو گروه بازگشتی بلافاصله پس از فرود در اقیانوس آرام در نزدیکی سن دیگو به بیمارستان منتقل شدند.
این رویداد نخستین بار در ۶۵ سال تاریخ پروازهای سرنشیندار بود که ناسا به دلیل نگرانیهای پزشکی ماموریتی را زودتر از موعد پایان داد.
با توجه به رضایت از رویههای پزشکی موجود ناسا هیچ معاینه اضافهای را پیش از پرتاب برای خدمه الزامی نکرد و هیچ تجهیزات تشخیصی تازهای هم همراه فضاپیما ارسال نشد.
دستگاه سونوگرافیای که از قبل برای مقاصد تحقیقاتی در ایستگاه بود، ۷ ژانویه برای معاینه عضو بیمار خدمه به طور فشرده به کار گرفته شد. ناسا هنوز هویت این فرد و ماهیت بیماری او را اعلام نکرده است. هر چهار فضانورد بازگشتی پس از فرود در اقیانوس آرام در نزدیکی سن دیگو مستقیما به بیمارستان منتقل شدند.
دینا کونتلا، معاون مدیر برنامه، گفت با طولانیتر شدن ماموریتها ناسا مدام در حال بررسی ارتقای تجهیزات پزشکی ایستگاه فضایی است.
او اوایل این هفته گفت: «اما خیلی از کارها عملا شدنی نیست و همانجاست که باید فضانوردان را از فضا به خانه برگردانید.»
در آستانه ماموریتهای آینده به ماه و مریخ که تامین مراقبتهای پزشکی در آنها دشوارتر خواهد بود، خدمه جدید فیلتر تازهای را آزمایش میکنند که آب آشامیدنی را به محلول تزریقی اضطراری تبدیل میکند، سامانه سونوگرافیای را میآزمایند که به جای تکیه بر متخصصان زمینی از هوش مصنوعی و واقعیت افزوده استفاده میکند و برای مطالعه لختههای خونی از سیاهرگهای گردن خود تصویربرداری سونوگرافی انجام میدهند.
آنها همچنین مهارتهای فرود بر ماه را در یک آزمون شبیهسازیشده به نمایش میگذارند.
ادونو تنها دومین زن فرانسوی است که راهی فضا میشود. او ۱۴ ساله بود که کلودی هاینره در سال ۱۹۹۶ به ایستگاه فضایی میر روسیه پرواز کرد و همین سفر الهامبخش او برای فضانورد شدن شد. هاینره به کیپ کاناورال سفر کرد تا از او حمایت کند.
هاینره گفت: «فکر میکردم از دیدن موفقیت سوفی صرفا احساس شادی آرام و افتخار کنم، اما تماشای پرتاب موفق او تجربهای عمیقا احساسی بود.»
هاتاوی مانند ادونو نخستین بار است که به فضا میرود اما میر و فدیاِیف دومین سفر خود به ایستگاه را تجربه میکنند. فدیاِیف درست پیش از پرتاب خدمه را به سر دادن شعار «پویهالی» ترغیب کرد؛ واژهای روسی به معنای «بزن بریم» که نخستین انسان تاریخ در فضا، یوری گاگارین کیهاننورد اتحاد جماهیر شوروی، هنگام پرتاب در سال ۱۹۶۱ بر زبان آورد.
میر در نخستین ماموریت خود در سال ۲۰۱۹ در اولین راهپیمایی تماما زنانه فضایی شرکت کرد. نیمه دیگر آن راهپیمایی، کریستینا کوک، از جمله چهار فضانورد ماموریت آرتیمیس ۲ است که زودتر از ماه مارس راهی پرواز مداری به دور ماه خواهند شد. قرار است میان این دو گروه خدمه یک ارتباط رادیویی فضا به فضا برقرار شود.