یک گزارش جدید نشان میدهد این بیماری مزمن میتواند هر سال میلیاردها یورو برای کشورهای عضو اوایسیدی هزینه داشته باشد، رقمی همسطح بودجه سالانه سلامت هلند یا اسپانیا.
بیماری بلندمدتی که برخی از افرادی را که به کووید‑۱۹ مبتلا شدهاند درگیر میکند و با عنوان «کووید طولانی» شناخته میشود، ممکن است در دهه پیش رو هر سال در مجموع 135 میلیارد دلار (نزدیک به 116 میلیارد یورو) برای کشورهای عضو سازمان همکاری و توسعه اقتصادی هزینه داشته باشد.
آگهی
آگهی
گزارش تازه سازمان همکاری و توسعه اقتصادی میگوید این رقم «قابل مقایسه با کل بودجه سالانه سلامت هلند یا اسپانیا» است.
با آنکه ماه مارس امسال شش سال از آغاز همهگیری کووید‑۱۹ میگذرد، این بحران همچنان بر اقتصاد جهانی تاثیر میگذارد.
میلیونها نفر همچنان از کووید طولانی رنج میبرند؛ وضعیتی که میلیاردها یورو هزینه بر دوش نظامهای سلامت میگذارد و بر بازارهای کار فشار میآورد.
سازمان همکاری و توسعه اقتصادی هشدار داد که این بیماری و همچنین دیگر نشانگانهای پس از عفونت حاد رو به کاهش نیستند، اما نشانههای نگرانکنندهای از کاسته شدن توجه سیاسی و مالی به این موضوع دیده میشود.
نویسندگان گزارش نوشتند: «حفظ شتاب کنونی ضروری است، زیرا رسیدگی به این شرایط هم به برنامههای فوری مبتنی بر نیاز بیماران کمک میکند و هم به آمادگی بلندمدت برای سناریوهای همهگیریهای آینده.»
بر پایه تحلیلهای خود، سازمان همکاری و توسعه اقتصادی برآورد میکند که در اوج همهگیری در سال 2021، کووید طولانی حدود 5.3 درصد از کل جمعیت کشورهای عضو، معادل تقریبا 75 میلیون نفر را تحت تاثیر قرار داده و هزینههای درمانی آن به 53 میلیارد دلار (45.3 میلیارد یورو) رسیده است.
اگرچه شیوع کووید طولانی و هزینههای مرتبط با مراقبتهای بهداشتی از اوج همهگیری تاکنون کاهش یافته است، برآورد میشود هزینههای مستقیم نظام سلامت برای مقابله با این عارضه بین سالهای 2025 تا 2035 سالانه حدود 11 میلیارد دلار (9.40 میلیارد یورو) بماند «حتی بر اساس محافظهکارانهترین فرضها».
کووید طولانی چیست؟
هر فردی که به کووید‑۱۹ مبتلا شده باشد میتواند دچار کووید طولانی شود؛ وضعیتی که با مجموعهای از نشانهها از جمله خستگی، درد عضلانی یا مفصلی، تنگی نفس، سردرد و مهمغزی مشخص میشود.
نشانهها معمولا ظرف سه ماه پس از ابتلای اولیه به کووید‑۱۹ آغاز میشود و دستکم دو ماه ادامه مییابد.
این وضعیت معمولا در گذر زمان و اغلب در نه ماه نخست رو به بهبود میرود، اما حدود 15 نفر از هر 100 نفر پس از یک سال همچنان نشانههایی دارند.
شواهد موجود نشان میدهد کووید طولانی یک بیماری یکتا نیست، بلکه مجموعهای از زیرگروههای مرتبط با یکدیگر است که ممکن است عوامل خطر متفاوتی – ژنتیکی، محیطی یا سایر عوامل – و سازوکارهای زیستی گوناگون داشته باشند؛ بهنوشته گزارش سازمان همکاری و توسعه اقتصادی.
پیامدهایی فراتر از حوزه سلامت
بهگفته این گزارش، پیام در همه کشورهای با درآمد بالا یکسان است: تداوم نشانههای پس از عفونت نه فقط یک چالش سلامت، بلکه ترمزی ساختاری بر تولید اقتصادی است.
گزارش میافزاید: «هزینههای غیرمستقیم اقتصادی ناشی از کووید طولانی در دوره 2025 تا 2035 به مراتب بیش از هزینههای مرتبط با نظام سلامت خواهد بود.»
سازمان همکاری و توسعه اقتصادی تاثیر اجتماعی و اقتصادی کووید طولانی را که ناشی از وقفههای شغلی، خروج زودرس از بازار کار و کاهش بهرهوری است، بررسی کرده است.
نویسندگان گزارش نوشتند: «کووید طولانی در دورهای که رشد اقتصادی محدود و جمعیت رو به سالمندی است، همچنان به مشارکت در نیروی کار و بهرهوری لطمه خواهد زد.»
بر پایه برآوردهای رو به جلو و بسته به تداوم میزان ابتلا به ویروس، شیوع کووید طولانی میتواند در دهه آینده در میان جمعیت کشورهای عضو سازمان همکاری و توسعه اقتصادی در حدود 0.6 تا 1.0 درصد ثابت بماند.
پیشبینیها تا سال 2035 نشان میدهد که هرچند در خوشبینانهترین سناریوها ممکن است این زیانها به سطوح ناچیز کاهش یابد، سناریوهای واقعبینانهتر از تداوم کاهش سالانه 0.1 تا 0.2 درصدی تولید ناخالص داخلی حکایت دارد؛ رقمی که میتواند در دهه آینده سالانه به 135 میلیارد دلار (115.38 میلیارد یورو) برسد.
راه پیش رو چیست؟
سازمان همکاری و توسعه اقتصادی میگوید هرچند ویژگیهای بالینی کووید طولانی اکنون بهتر شناخته شده است، پیامدهای اقتصادی و اجتماعی آن تازه در حال سنجش نظاممند است.
این گزارش میگوید حتی فقط از منظر سلامت، شناسایی، تشخیص و مراقبت از مبتلایان در کشورهای مختلف همچنان ناهمگون است.
بهگفته گزارش، بیشتر کشورها دادههای قابلاعتماد و قابلاستفاده درباره کووید طولانی در اختیار ندارند و همین امر توان آنها را برای برآورد بار بیماری و تدوین مداخلههای کارآمد سیاستی محدود میکند.
نویسندگان از کشورها خواستهاند گردآوری و انتشار دادههای ملیِ باکیفیت درباره کووید طولانی را در اولویت قرار دهند تا بتوان از آنها برای شکلدهی به پاسخهای سیاستی استفاده کرد.
سازمان همکاری و توسعه اقتصادی افزود آموختن از تجربه کووید طولانی برای تقویت آمادگی در برابر همهگیریهای آینده حیاتی است.
گزارش تاکید میکند: «واکنش به کووید‑۱۹ نشان داد پیامدهای بلندمدت عفونت در مراحل اولیه اغلب نادیده گرفته شد و با ورود همهگیری به مرحله پس از اوج و دوره بهبود، در معرض فراموشی قرار داشت.»
بهگفته آنها، در هر همهگیری آینده یا در صورت ظهور گونه جدید یا شدیدتر ویروس کووید‑۱۹ باید از همان آغاز پاسخ به مرحله حاد، احتمال عوارض بلندمدت – یعنی وضعیتهایی که پیامد یک بیماری یا آسیب قبلی هستند – را در نظر گرفت و از ابتدا در برنامهریزیها گنجاند.