یک پژوهش جدید باور دیرینه کاهش میل جنسی مردان در دهه بیستسالگی را زیر سوال میبرد و نشان میدهد تفاوتهای فردی بیش از آمار صرف زیستشناسی اثرگذارند.
مردانی که نگران کمرنگ شدن میل جنسیشان بعد از دوران جوانیاند، جای نگرانی ندارند؛ پژوهش تازه نشان میدهد میل جنسی مردان در ۴۰ سالگی به اوج میرسد.
در گذشته میل جنسی عمدتا بر پایه سطح هورمونها سنجیده میشد.
بهگفته سرویس سلامت ملی بریتانیا (NHS)، سطح تستوسترون، هورمونی که محرک میل جنسی مردان است، از حدود ۳۰ سالگی هر سال نزدیک به یک درصد کاهش مییابد. همین باعث شده باور رایج این باشد که مردان در دهه بیستسالگی بیشترین میل را دارند.
اما تیمی از پژوهشگران در دانشگاه تارتو در استونی دریافتهاند که عکس آن درست است.
با تحلیل دادههای بیش از ۶۷ هزار بزرگسال ۲۰ تا ۸۴ ساله، دریافتند میل جنسی مردان تا اوایل دهه چهلسالگی همچنان افزایش مییابد و پس از آن بهتدریج رو به کاهش میگذارد.
تویوو آویک، استاد دانشگاه تارتو و همنویسنده این پژوهش، به یورونیوز سلامت گفت: «هورمونها مهماند اما همه ماجرا نیستند و اهمیت نسبیشان در طول زندگی تغییر میکند.»
آویک گفت: «دادههای ما نشان میدهد میل جنسی بیش از آنچه یک روایت صرفا هورمونی پیشبینی میکند دوام دارد و عوامل اجتماعی و رابطهای بخش زیادی از تفاوتها را توضیح میدهد.»
این پژوهش که در نشریهScientific Reports منتشر شده است، پرسشهای مهمی را درباره پیچیدگیهای میل انسانی فراتر از زیستشناسی مطرح میکند؛ اینکه چگونه این میل تحت تاثیر مجموعهای از عوامل روانشناختی و محیطی قرار میگیرد که رضایت کلی ما از زندگی را تعیین میکنند.
آویک گفت: «میل جنسی موضوعی حاشیهای یا صرفا کنجکاوی نیست. در مرکز تجربه افراد از رابطه جنسی، شکلگیری روابط جنسی و ارزیابی زندگی صمیمانهشان قرار دارد. از نظر عملی برای سلامت رابطه هم بسیار مهم است و البته برای سلامت کلی.»
این مطالعه همچنین نشان داد برخی مشاغل با میل جنسی بالاتر پیوند دارند؛ از جمله اپراتورهای ماشینآلات، مدیران ارشد، رانندگان و نیروهای نظامی. در مقابل، کارمندان اداری و کارکنان بخش خدمات مشتریان گزارش دادند که میل جنسی پایینتری دارند.
از دیگر عوامل، گرایش جنسی بود. دوجنسگرایان سطحهای بالاتری از میل گزارش کردند و افرادی که در روابطی پایدار و رضایتبخش بودند افزایشهای جزئیتری را نشان دادند.
پیچیدگیهای میل جنسی زنان
در مقابل یافتههای مربوط به مردان، این مطالعه نشان داد میل جنسی زنان بین ۲۰ تا ۳۰ سالگی به اوج میرسد و پس از ۵۰ سالگی به طور قابل توجهی کاهش مییابد.
این نتیجه با پژوهشهای پیشین درباره پیامدهای کاهش استروژن در زنان طی دوران یائسگی و پس از آن همخوان است. بهگفته موسسه پزشکی جانز هاپکینز، زنان بین دهههای پنجاه تا هفتاد زندگی خود از کاهش ۲۳ درصدی در فعالیت جنسی خبر دادهاند.
اما این تاثیر عوامل اجتماعی مانند مراقبت از کودک و انگ اجتماعی را که بر میل جنسی زنان و میزان آمادگی برای بیان آن اثر میگذارد در نظر نمیگیرد.
آویک گفت: «در بسیاری از جوامع، برانگیختگی جنسی مردان آشکارتر ابراز میشود و گزارش کردن آن از نظر اجتماعی پذیرفتهشدهتر است. زنان ممکن است در نظرسنجیهای ناشناس میل خود را کمتر گزارش کنند به دلایلی چون هنجارهای درونیشده، تردید درباره اینکه چه چیزی «میل» محسوب میشود یا نگرانی از انگ.»
او افزود: «در عین حال، تجربه جنسی زنان میتواند درونیتر و پیچیدهتر باشد. ممکن است زنان برانگیختگی فیزیولوژیک را تجربه کنند بیآنکه همان لحظه برچسب «میل» بر آن بگذارند یا میلی را تجربه کنند که بیشتر به زمینه و موقعیت وابسته است.»
آویک گفت به همین دلیل باید یافتههای او را میانگین دانست نه حکمهای کلی چون میل انسانی در هر دو جنس تحت تاثیر تفاوتهای فردی شکل میگیرد. مثلا بسیاری از زنان در این پیمایش از میل بالا گزارش دادند و بسیاری از مردان از میل پایین و پس از بچهدار شدن لیبیدو برای زنان کاهش و برای مردان افزایش یافت.
آویک گفت: «هنجارهای اجتماعی، تفاوتهای سنجش و ماهیت اغلب درونی و وابسته به زمینه میل جنسی زنان همگی توضیح میدهند چرا میانگینهای پیمایشها تفاوتهای جنسیتی را نشان میدهد.»