گرینپیس ایتالیا از دولت ایتالیا بهدلیل سرمایهگذاری ناکافی در کاهش پیامدهای تغییرات اقلیمی بهشدت انتقاد کرد.
یک شهر در سیسیل پس از چند روز بارش سنگین ناشی از یک سیکلون، با وقوع رانش عظیم زمین و تخلیه بیش از ۱۵۰۰ نفر، بر لبه پرتگاه معلق مانده است.
رانش زمین در نیشمی، در جنوبغربی این جزیره ایتالیایی، ۴ کیلومتر گستره داشت. تصاویر، خودروها و سازههایی را نشان میداد که ۲۰ متر از پرتگاه تازهشکلگرفته سقوط کردهاند، در حالی که بسیاری از خانههای دیگر بهطرزی خطرناک بر لبه معلق ماندهاند.
گرینپیس ایتالیا از دولت این کشور بهدلیل سرمایهگذاری ناکافی در کاهش مخاطرات تغییرات اقلیمی انتقاد کرده است.
این سازمان در بیانیهای مطبوعاتی گفت: «بهجای محافظت از ما، همچنان تصمیمهای انرژیای میگیرد که خطر تشدید وضعیت را دارد و کشورمان را برای خوشایند صنایع سوختهای فسیلی به یک هاب گاز تبدیل میکند.»
این سازمان افزود: «برای جلوگیری از فجایع بیشتر، باید از شمال تا جنوب بهطور ساختاری در گذار زیستمحیطی سرمایهگذاری کنیم و اقدامات کاهش و سازگاری با بحران اقلیمی را تامین مالی کنیم.»
«خانهها دیگر قابل سکونت نیستند»
تیمهای حفاظت مدنی در نیشمی، که درست در داخل خشکی نزدیک به شهر ساحلی جلا قرار دارد، «منطقه ممنوعه»ای با عرض ۱۵۰ متر ایجاد کردهاند.
رئیس حفاظت مدنی، فابیو چیچیلیانو، میگوید: «تمام تپه در حال فروریختن روی دشت جلاست. خانههایی در لبه رانش زمین قرار دارند که دیگر بهطور واضح قابل سکونت نیستند؛ باید با شهردار همکاری کنیم تا برای این خانوادهها جابهجایی دائمی پیدا کنیم.»
مقامات هشدار دادهاند ساکنانی که خانههایشان در این محدوده است باید برای بازگشت، جایگزینهای بلندمدت بیابند چرا که زمین اشباع از آب همچنان در حال جابهجایی است و برای سکونت بسیار ناپایدار است.
دولت فدرال روز دوشنبه ۲۶ ژانویه، نیشمی را در اعلام وضعیت اضطراری برای سه منطقه جنوبی که از سیکلون هری بهشدت آسیب دیدهاند گنجاند و در گام نخست ۱۰۰ میلیون یورو کنار گذاشت تا میان آنها تقسیم شود. مسئولان منطقهای سیسیل در ۲۸ ژانویه برآورد کردند که مجموع خسارت واردشده به سیسیل به ۲ میلیارد یورو رسیده است.
بدون سرمایهگذاری اقلیمی، ایتالیاییها با «خسارت غیرقابل محاسبه» روبرو میشوند
جورجیا ملونی، نخستوزیر ایتالیا، وعده داده که بودجه اولیه اضطراری تنها نخستین گام برای رسیدگی به نیازهای فوری مالی آوارگان است و کمکهای بیشتری در راه است.
بهگفته زمینشناسان، نیشمی بر فراز تپهای روی لایههای ماسه و رس ساخته شده که در بارشهای سنگین بهطور ویژهای نفوذپذیر میشوند و پیشتر نیز جابهجا شدهاند؛ آخرین بار در رانش بزرگ سال ۱۹۹۷ که به تخلیه ۴۰۰ نفر انجامید.
فروپاشی اخیر دوباره جدلهای سیاسی را درباره اینکه چرا ساختوساز روی زمینی مجاز شده بود که بهدلیل ویژگیهای زمینشناسیاش، خطر بالای شناختهشده رانش زمین داشت، شعلهور کرده است.
این مسئله با توجه به فشار فزاینده تغییرات اقلیمی بر چشماندازهای شکنندهای مانند نیشمی و سیسیل بهطور کلی، بیش از همیشه موضوعیت یافته است.
گرینپیس تاکید کرد: «سیکلون هری که سواحل جزیره را درنوردیده، از مدیترانهای هرچه گرمتر نیرو گرفته است.»
این سازمان گفت: «اینک بهطور علمی ثابت شده که افزایش دمای دریاها بر اثر تغییرات اقلیمی، شدت این رخدادهای حدی را افزایش میدهد.»
بدون کاهش شدید انتشار گازهای گلخانهای، افزایش مورد انتظار سطح دریاها تا سال ۲۱۰۰، چهره کنونی جغرافیایی ایتالیا را بهطور برگشتناپذیر دگرگون خواهد کرد و تا ۵۵۰۰ کیلومتر مربع از دشتهای ساحلی (جایی که بیش از نیمی از جمعیت ایتالیا متمرکز است) پیشبینی میشود زیر آب برود.
سیمونا آباته از کارزار اقلیمی گرینپیس ایتالیا در بیانیهای مطبوعاتی گفت: «از شمردن خسارتها و تلفات خسته شدهایم و از اینکه بار دیگر آثار بحران اقلیمی بهعنوان یک «خسارت مرتبط با آبوهوا»ی کلی نادیده گرفته میشود، بدون توجه رسانهای کافی که رویدادهایی با این ابعاد سزاوار آن هستند.»
او افزود: «دادههای علمی که هر روز منتشر میشود بیابهام است: اگر ملونی و [معاون نخستوزیر، ماتئو] سالوینی همچنان به منافع صنعت سوختهای فسیلی و سودبران از آن خدمت کنند، ایتالیاییها را محکوم خواهند کرد که در شمار بیشترین جمعیتهای اروپایی آسیبدیده از رخدادهای حدی باشند؛ با پیامدهایی هرچه فاجعهبارتر و خسارتی غیرقابل محاسبه.»
الی شلاین، دبیر حزب دموکراتیک ایتالیا، از دولت خواسته منابع مالی طرح پل تنگه مسینا (که نگرانیهای زیستمحیطی جدی برانگیخته) را به سمت رسیدگی به وضعیتهای اضطراری ناشی از آبوهوای حدی هدایت کند.
صندوق جهانی طبیعت ایتالیا نیز خواستار اقدام شده است. این سازمان در بیانیهای خبری گفت: «پس از سیکلون هری و موج دیگری از رخدادهای آبوهوایی حدی، روشن است که بحران اقلیمی و پیامدهای کاربری زمین اکنون «عادی جدید» شدهاند.»
این سازمان افزود: «نیاز فوری به شتابدادن به تلاشهای سازگاری با اقلیم وجود دارد، بهویژه در مناطقی که بیشترین مواجهه را با خطرات هیدروژئولوژیک دارند.»