Newsletter خبرنامه Events مناسبت ها پادکست ها ویدیو Africanews
Loader
ما را پیدا کنید
آگهی

ماشین‌حساب جدید دقیقا نشان می‌دهد چقدر آسیب زیست‌محیطی پشت جست‌وجوهای اینترنتی شماست

نمای نزدیک از مردی که روی لپ‌تاپ تایپ می‌کند.
نمای نزدیک از مردی در حال تایپ با لپ‌تاپ. Copyright  Glenn Carstens-Peters via Unsplash.
Copyright Glenn Carstens-Peters via Unsplash.
نگارش از Liam Gilliver
تاریخ انتشار
همرسانی نظرها
همرسانی Close Button

۹ هزار جست‌وجوی ماهانه در YouTube.com ۱۰ لیتر آب مصرف می‌کند؛ این مقدار معادل آب لازم برای زنده‌ماندن یک میمون کاپوچین به مدت ۷۷ روز کفایت می‌کند.

اینترنت مسئول ۳.۷ درصد از انتشار جهانی کربن است و از سفر هوایی پیشی گرفته است. اگر اینترنت یک کشور بود، چهارمین آلوده‌کننده بزرگ جهان به حساب می‌آمد.

به همین دلیل دانشمندان ابزاری نوآورانه ساخته‌اند تا روشن کنند فعالیت‌های ما در اینترنت چگونه بر طبیعت اثر می‌گذارد.

ابزاری با نام Digital Impact for Species که توسط کارشناسان اقلیم در دانشگاه اکستر و با همکاری Madeby.studio توسعه یافته، می‌تواند هر وب‌سایتی را تحلیل کند و هزینه‌های پنهان محیط‌زیستی آن را فراتر از شاخص‌های استانداردِ انتشار دی‌اکسید کربن، مصرف آب و انرژی آشکار کند.

مارکوس اولیویرا جونیور، سرپرست پروژه در تیم تاثیر طبیعت و اقلیم دانشگاه اکستر، می‌گوید: «وقتی به یک وب‌سایت سر می‌زنیم، به ندرت به تاثیرات محیط‌زیستی فکر می‌کنیم.»

او می‌افزاید: «اما هزینه بالاست؛ از انرژی مصرف‌شده وقتی اطلاعات راه خود را از مرکز داده به رایانه یا تلفن هوشمند شما پیدا می‌کند تا آبی که برای خنک‌سازی سرورها استفاده می‌شود.»

آیا وب‌سایت‌ها زمین را نابود می‌کنند؟

برای محاسبه تاثیر هر وب‌سایتی که به آن سر می‌زنید، کافی است نشانی اینترنتی را در نوار جست‌وجوی این ابزار وارد کنید. سپس نمره‌ای کلی از A+ تا F ارائه می‌دهد، همراه با میزان اثری که این جست‌وجو بر طبیعت می‌گذارد.

برای نمونه، YouTube.com که هر ماه میلیاردها جست‌وجو را پردازش می‌کند، رتبه C گرفته است؛ یعنی می‌توان اثر محیط‌زیستی آن را بهبود داد. هر بازدید از صفحه در این وب‌سایت پرطرفدار ۰.۲۴۹ گرم دی‌اکسید کربن تولید می‌کند، ۰.۰۰۱۱ لیتر آب مصرف می‌کند و ۰.۶۲ وات‌ساعت انرژی مصرف می‌کند.

برای هر ۹۰۰۰ بازدید ماهانه، ۱۰ لیتر آب لازم است؛ به اندازه‌ای که یک میمون کاپوچین ۷۷ روز زنده بماند. با همین تعداد بازدید ماهانه، طبیعت به کار یک درخت در جنگل بارانی آمازون برای ۴۱ روز نیاز دارد تا سطح دی‌اکسید کربن تولیدشده را جذب کند.

۹۰۰۰ بازدید ماهانه همچنین ۶ کیلووات‌ساعت انرژی مصرف می‌کند که معادل مصرف روزانه انرژی ۱۰۰۰ مرغ مگس‌خوار آنا برای ۳۳۲ روز است.

اولیویرا جونیور اضافه می‌کند: «هدف، نام‌بردن و شرمسار کردن وب‌سایت‌هایی با ردپای محیط‌زیستی بالا نیست، بلکه درگیر کردن مردم و برانگیختن بحث درباره اینکه چگونه می‌توانیم اینترنتی پایدارتر بسازیم است.»

ردپای وب‌سایت ما چگونه محاسبه می‌شود؟

این ابزار از PageSpeed Insights گوگل برای اندازه‌گیری دقیق اندازه همه منابعی که هنگام باز کردن یک صفحه وب‌سایت بارگذاری می‌شوند استفاده می‌کند. اگر PageSpeed در دسترس نباشد، به میانگین وزن صفحه در صنعت تکیه می‌کند.

این همان مجموع اندازه همه فایل‌هایی است که هنگام بازدید از یک صفحه وب بارگذاری می‌شوند، مانند تصویر، متن و ویدئو. صفحات بزرگ‌تر برای انتقال و پردازش به انرژی بیشتری نیاز دارند و در نتیجه به انتشار بیشتری منجر می‌شوند.

این ابزار سپس از داده‌های بنیاد وب سبز استفاده می‌کند تا مشخص کند وب‌سایت روی سرورهایی میزبانی می‌شود که با انرژی‌های تجدیدپذیر کار می‌کنند یا سوخت‌های فسیلی.

با استفاده از مدل طراحی وب پایدار، برای هر بازدید از صفحه میزان انتشار دی‌اکسید کربن، مصرف انرژی و مصرف آب محاسبه می‌شود.

این ابزار با استفاده از پایگاه داده‌ای از داده‌های گونه‌ها که از منابع علمی گردآوری شده‌اند، این شاخص‌ها را به «مقایسه‌های قابل‌درک با طبیعت» تبدیل می‌کند.

چگونه می‌توان ردپای وب‌سایت را کاهش داد؟

مصرف‌کنندگان عملاً فقط با کمتر جست‌وجو کردن می‌توانند ردپای وب‌سایت خود را کاهش دهند؛ و مسئولیت اصلی بر دوش میزبان‌های وب‌سایت است.

پژوهشگران می‌گویند استفاده کمتر از تصویر، محدود کردن فونت‌ها، ساده‌سازی ناوبری و پرهیز از به‌کارگیری ویدئوها در صورت امکان، همگی راه‌های سریع برای کاهش اثر محیط‌زیستی اینترنت‌اند.

استفاده از میزبان وب سبز که به جای سوخت‌های فسیلی از انرژی‌های تجدیدپذیر استفاده می‌کند نیز موثر است، همان‌طور که حذف کدهای اضافی و پیروی از دستورالعمل‌های بهینه‌سازی موتور جست‌وجو (SEO) کمک می‌کند کاربران سریع‌تر صفحات درست را پیدا کنند.

رفتن به میانبرهای دسترسی
همرسانی نظرها

مطالب مرتبط

قارچ‌های جذب‌کننده کربن و برخورد با مواد شیمیایی ماندگار: خبرهای امیدبخش محیط‌زیست در ۲۰۲۶

خزانه یخی جنوبگان نمونه‌های مون‌بلان و یخچال‌های جهان را برای علم آینده حفظ می‌کند

سازمان ملل هشدار می‌دهد: جهان وارد عصر «ورشکستگی جهانی آب» شده؛ معنای آن چیست؟