حربه تریلیون دلاری ترامپ؛ آیا «استاد معامله» به توافقی بزرگ با تهران نزدیک است؟

سخنان روز دوشنبه دونالد ترامپ درباره «پیشرفت‌های چشمگیر» در گفتگوهای غیرمستقیم با ایران، موجی از خوش‌بینی را در بازارهای جهانی ایجاد کرد.

آگهی

آگهی

شاخص‌های بورس صعود کردند و قیمت نفت برنت که تحت تاثیر انسداد تنگه هرمز به مرز ۱۱۰ دلار رسیده بود، تا حدی تعدیل شد. ترامپ با اعلام توقف موقت تهدیدها علیه زیرساخت‌های ایران، بار دیگر نشان داد که نبض بازارهای مالی را در دست دارد.

استراتژی «تاکو»؛ عقب‌نشینی تاکتیکی یا شکست؟

تحلیلگران منتقد، الگوی رفتاری ترامپ را با واژه مستعار «تاکو» (TACO) توصیف می‌کنند؛ به این معنا که او با ایجاد تنش‌های بزرگ و سپس عقب‌نشینی‌های ناگهانی، به دنبال گرفتن امتیازات سریع است. این روش در سال ۲۰۲۵ در پرونده‌های تجاری با ژاپن و هند موفقیت‌آمیز بود.

با این حال، ناظران سیاسی معتقدند در پرونده ایران، موضوع فراتر از یک جنگ تجاری ساده است.

در حالی که کاخ سفید از توافق سخن می‌گوید، مقامات تهران از جمله محمدباقر قالیباف، هرگونه مذاکره مستقیم را رد کرده و آن را «بازی با بازار» نامیده‌اند.

تنگه هرمز و نبرد قیمت‌ها

روری جانستون، تحلیلگر بازار انرژی، بر این باور است که ترامپ تاکنون با مهارت توانسته است مانع از جهش جنون‌آمیز قیمت نفت به بالای ۱۵۰ دلار شود.

با این حال او هشدار می‌دهد که تداوم انسداد تنگه هرمز، واقعیتی فیزیکی است که نمی‌توان آن را برای همیشه با «گفتاردرمانی» و پیام‌های توئیتری پوشش داد.

در مقابل، حامیان دولت آمریکا بر این باورند که فشار نظامی و حضور ناوگان‌های ایالات متحده در نزدیکی سواحل ایران، تهران را در موضع ضعف قرار داده و این کشور را ناچار خواهد کرد تا برای جلوگیری از نابودی کامل زیرساخت‌های اقتصادی‌اش، سرانجام به یک توافق پایدار تن دهد.

ایران و ایالات متحده؛ رویارویی دو اراده

برخی تحلیلگران بر این باورند که تیم ترامپ با حذف مهره‌های کلیدی ایران، به دنبال ایجاد تغییر در رفتار سیاسی این کشور بوده است.

اگرچه تهران اکنون با اتخاذ مواضع تهاجمی در تنگه هرمز و وضع «عوارض عبور»، سعی در نشان دادن اقتدار خود دارد، اما فشار تحریم‌ها و آسیب‌های وارده به زیرساخت‌های انرژی متحدان و خود ایران، فضای تنفسی این کشور را تنگ‌تر از گذشته کرده است.

مطالبات کنونی تهران شامل دریافت غرامت و خروج نیروهای آمریکایی است؛ خواسته‌هایی که از سوی واشینگتن «غیرواقع‌بینانه» توصیف شده است.

با این حال، ادامه تماس‌های غیرمستقیم از طریق میانجی‌هایی چون مصر و پاکستان نشان می‌دهد که هر دو طرف تمایلی به ورود به یک جنگ تمام‌عیار و غیرقابل کنترل ندارند.

جمعه؛ روز سرنوشت‌ساز برای «استاد معامله»

با نزدیک شدن به پایان مهلت آتش‌بس در روز جمعه، دونالد ترامپ با یکی از بزرگترین چالش‌های دوران ریاست‌جمهوری خود روبروست. او اکنون بر سر یک دوراهی راهبردی قرار دارد.

یک مسیر عملیات محدود و هدفمند یعنی استفاده از نیروی دریایی برای بازگشایی مسیرهای ترانزیت انرژی است که می‌تواند به معنای تثبیت قدرت آمریکا در منطقه باشد.

دیگری توافقی بزرگ است؛ دستیابی به توافق‌نامه‌ای با تهران که شامل محدودیت‌های هسته‌ای جدید در ازای لغو برخی تحریم‌ها شود.

در حالی که یگان‌های تفنگدار دریایی آمریکا به منطقه رسیده‌اند، باید منتظر ماند تا دید آیا دونالد ترامپ می‌تواند از این بحران، یک «پیروزی دیپلماتیک» دیگر برای خود بسازد یا خاورمیانه وارد فاز جدیدی از درگیری‌های طولانی‌مدت خواهد شد.