مطالعه نگران‌کننده: نزدیک به ۴۰٪ موسیقی جهان در ژوئیه ۲۰۲۶ با هوش مصنوعی ساخته شد

«گریه‌ات را بس کن، این خودش نشانه‌ی روزگار است...»

آگهی

آگهی

هری استایلز، تو از این ماجرا چه می‌دانی؟ بعضی نشانه‌ها آنقدر ارزش دارند که برایشان گریه کنی.

یکی از همین نشانه‌ها که مطمئنا اشک خیلی‌ها را در می‌آورد، این است که در حالی که موسیقی‌های تولیدشده با هوش مصنوعی همچنان پلتفرم‌های استریم را پر می‌کنند، یک مطالعه‌ی تازه نشان داده است که تقریبا ۴۰ درصد موسیقی‌های تازه‌ای که در ژوئیه ۲۰۲۶ در سراسر جهان منتشر شده‌اند، در مرحله‌ی ساخت از هوش مصنوعی استفاده کرده‌اند.

این رقم نگران کننده نتیجه‌ی نظرسنجی تازه‌ای است که توسط SubmitHub (منبع به زبان انگلیسی) انجام شده؛ پلتفرم آنلاینی که به کاربران امکان می‌دهد موسیقی خود را برای فهرست‌های پخش و وبلاگ‌ها بفرستند. آنها بیش از یک میلیون قطعه موسیقی را تحلیل کردند و با استفاده از سامانه‌ی تشخیص خودشان با نام SH Labs دریافتند که ۲۳.۲ درصد آنها به طور کامل توسط هوش مصنوعی تولید شده است.

علاوه بر این، مشخص شد که ۱۵.۳ درصد دیگر از عناصر صوتی تولیدشده با هوش مصنوعی استفاده کرده‌اند که بعدا توسط انسان «تغییر یا پردازش» شده است. به این ترتیب، در مجموع ۳۸.۵ درصد از تمام موسیقی‌هایی که ماه گذشته منتشر شده‌اند با دخالت هوش مصنوعی ساخته شده‌اند.

SubmitHub اوایل تابستان امسال SH Labs (منبع به زبان انگلیسی) را راه اندازی کرد تا «مشکل فزاینده‌ی عدم شفافیت» در استفاده از هوش مصنوعی در موسیقی را برجسته کند. ابزار تشخیص هوش مصنوعی این شرکت اکنون در Bandcamp و Traxsource برای شناسایی استفاده از هوش مصنوعی در موسیقی و همچنین در سازمان حقوق اجرا، یعنی GEMA، به کار می‌رود؛ سازمانی که به تازگی در یک پرونده‌ی تاریخی در برابر پلتفرم تولید موسیقی با هوش مصنوعی Suno پیروز شد.

در بیانیه‌ای، جیسون گریشکوف، بنیانگذار SubmitHub، گفت: «به نظر من مسیر آینده‌ی موسیقی مبتنی بر هوش مصنوعی، شفافیت است. مردم باید بتوانند خودشان تصمیم بگیرند می‌خواهند با موسیقی تولیدشده توسط هوش مصنوعی درگیر شوند یا نه».

او اضافه کرد: «کار ما این است که آنقدر به آنها اطلاعات بدهیم که بتوانند این انتخاب را انجام دهند.»

این آمار تازه در ادامه‌ی داده‌های جدیدی است که Deezer منتشر کرده؛ این شرکت اعلام کرده بود که در ژوئن، ترک‌های هوش مصنوعی بیش از نیمی از تمام انتشارهای روزانه‌ی تازه روی این پلتفرم را تشکیل داده‌اند. این ارقام همچنین در امتداد مطالعه‌ای در سال ۲۰۲۵ است که نشان داد ۹۷ درصد مردم «نمی‌توانند تفاوت بین موسیقی واقعی و موسیقی مبتنی بر هوش مصنوعی را تشخیص دهند».

برخی نهادها بالاخره در حال بیدار شدن نسبت به نگرانی‌های هنرمندان واقعی و دوستداران موسیقی هستند که از آشغال‌های هوش مصنوعی روی پلتفرم‌های استریم شکایت می‌کنند.

برای مثال، Bandcamp در ابتدای ۲۰۲۶ تمام موسیقی‌های تولیدشده با هوش مصنوعی را ممنوع کرد و اعلام کرد که «حق دارد هر موسیقی را در صورت ظن تولید با هوش مصنوعی حذف کند»، در حالی که غول استریمینگ Spotify به تازگی اعلام کرده که قصد دارد نشان «چهره‌ی هوش مصنوعی» را به برخی پروفایل‌های هنرمندان اضافه کند تا به شنوندگان کمک کند تشخیص دهند زمانی که ممکن است موسیقی یک هنرمند با استفاده از هوش مصنوعی تولید شده باشد. این طرح از سپتامبر آغاز می‌شود.

در حالی که هنرمندانی از کیت بوش تا برایان می از گروه Queen درباره‌ی بحران وجودی‌ای که هوش مصنوعی برای خلاق‌ها ایجاد کرده صحبت کرده‌اند و گفته‌اند «استفاده‌ی بدون مجوز از آثار خلاقانه برای آموزش سامانه‌های مولد هوش مصنوعی تهدیدی بزرگ و ناعادلانه برای معیشت کسانی است که پشت این آثار قرار دارند»، برخی خلاقان رویکرد راحت‌تری نسبت به استفاده از این فناوری بحث‌برانگیز اتخاذ کرده‌اند.

لوک استیل از گروه Empire Of The Sun اخیرا اعتراف کرده که از هوش مصنوعی برای ساخت موسیقی استفاده می‌کند؛ Boy George هم گفته از هوش مصنوعی برای نوشتن ترانه‌ی رگه‌ی فجیع و طرفدار اسرائیل «We Will Dance Again» کمک گرفته است؛ کاری که در نهایت باعث شد این ترک به دلیل نقض قوانین مربوط به هوش مصنوعی از Bandcamp حذف شود. یکی دیگر از هنرمندانی که خشم همتایانش را برانگیخته، رپر آمریکایی Tyga است.

او اعتراف کرده که در آلبوم تازه‌اش با نام «$tarface» که از سوی منتقدان به شدت کوبیده شده، از هوش مصنوعی به عنوان «ابزار» استفاده کرده است. Tyga برای این آلبوم از هوش مصنوعی برای ساخت سینت‌های رترو استفاده کرده و این «ابزار» را «چیزی شبیه به زمانی که اتوتیون وارد شد» توصیف کرده است.

با این حال، این آلبوم به شدت از سوی منتقدان سرزنش شده و Pitchfork (منبع به زبان انگلیسی) پایین‌ترین نمره‌ی ممکن، یعنی صفر از ۱۰، را به آن داده و «$tarface» را «متکبر، بی‌تفاوت و افسرده کننده» توصیف کرده و نوشته است «همین که چنین اثری وجود دارد، جهان را به جایی بدتر تبدیل کرده است».

هنرمندان زیادی Tyga را مورد انتقاد قرار داده‌اند؛ از جمله Doja Cat که زبان بسیاری از دوستداران موسیقی شد وقتی او را به خاطر ساختن یک آلبوم هوش مصنوعی «penis» خطاب کرد.

برای بعضی‌ها ابزاری واقعی، هم در معنای لفظی و هم مجازی؛ برای بعضی دیگر کلاهبرداری محض.

در نشانه‌ای دیگر از این که برخی تولیدکنندگان محتوا در آغوش کشیدن این آشغال‌های هوش مصنوعی راحت‌تر یا بی‌شرم‌تر شده‌اند، تهیه‌کننده و رپر آمریکایی Timbaland یک پروژه‌ی «A-Pop» با نام Stage Zero راه اندازی کرده و نخستین هنرمند آن، TaTa، را امضا کرده؛ کسی که او از او به عنوان «یک هنرمند موسیقی زنده، در حال یادگیری و خودمختار که با هوش مصنوعی ساخته شده» یاد می‌کند.

این مثال‌ها و آمار تازه، علاوه بر «موسیقی» هولناک ساخته‌ی Tilly Norwood، Velvet Sundown و Breaking Rust که با هنرمندان واقعی برای زمان شنیدن و همچنین حق‌الزحمه‌ها رقابت می‌کنند، نشان می‌دهد یک چیز روشن است: هنوز از این جنگل مصنوعی بیرون نیامده‌ایم.