یک ابزار رایگان جدید به هنرمندان امکان میدهد استفاده هوش مصنوعی از تصویرشان را تایید کنند یا جلوی آن را بگیرند.
هر انقلاب بزرگ فناوری پیامدهایی غیرقابل پیش بینی و سخت برای پذیرش به همراه دارد، حتی وقتی که برای اقدام کردن دیگر خیلی دیر شده است. در مورد هوش مصنوعی مهارناپذیر، بحث میان هنرمندان دیگر بر سر این نیست که باید وجود داشته باشد یا استفاده شود یا نه، بلکه بر سر این است که چگونه میتوان در برابر آن از خود محافظت کرد.
آگهی
آگهی
خاویر باردم در موارد مختلف به طور علنی مخالفت خود با این فناوری را اعلام کرده است؛ به گفته این بازیگر، به دلیل توانایی بالای آن در دستکاری واقعیت. به همین دلیل او همراه با کیت بلانشت و دیگر ستارههای هالیوود مانند مریل استریپ، اما تامسون، هلن میرن، کریستن استوارت، جرج کلونی، ویولا دیویس و تام هنکس، به ابزاری آنلاین پیوسته است که در آن هر هنرمند میتواند میزان رضایت خود را ثبت کند تا مشخص شود چقدر اجازه میدهد چهره، صدا، حرکات یا حتی ایدههایش از طریق هوش مصنوعی دگرگون شود.
این پلتفرم که بلانشت یکی از بنیانگذاران آن است و به همراه نیکی هکسم، داگ لیدز و اکارت والتر راهاندازی شده، rslmedia.org نام دارد و به عنوان یک شناسه رضایت انسانی عمل میکند.
هنرمند یا خالق محتوا فقط باید ثبتنام کند تا هویت خود را تایید کند و میزان رضایت خود را ثبت کند؛ این سطحها در سه رنگ تعریف شده است: سبز، مجاز؛ زرد، استفاده تحت شرایطی مشخص مانند پرداخت؛ و قرمز، ممنوع. به این ترتیب یک پایگاه داده با اطلاعات کاربردی شکل میگیرد که ماشینها در مقیاس گسترده میتوانند از آن استفاده کنند.
هویت به عنوان مالکیت فکری
در نهایت این وبسایت غیرانتفاعی بر این اصل استوار است که هویت انسانی نیز نوعی مالکیت فکری است و بنابراین باید زیرساختی وجود داشته باشد که در آن بتوان این هویت را به شکلی ملموس و شفاف ثبت کرد. به این ترتیب شرکتهای فعال در حوزه هوش مصنوعی میتوانند از ابزاری مکمل در کنار چارچوبهای مقرراتی نوظهور بهره ببرند.
کیت بلانشت این ابتکار را روز سهشنبه در پارلمان اروپا معرفی کرد؛ همان جایی که در سال ۲۰۲۴ قانون هوش مصنوعی اتحادیه اروپا به عنوان نخستین چارچوب جامع مقرراتی برای هوش مصنوعی در جهان به تصویب رسید.
بلانشت گفت: «برای اینکه در میان اشتیاق بی حد و مرز و خطرهای هوش مصنوعی راهی پیدا کنیم، به سازوکارهایی نیاز داریم که بر پایه رضایت باشند. نه برای جلوگیری از پیشرفت فناوری، خدا به دور، بلکه به تضمینهایی که در مقیاس بزرگ و با همان سرعت تحول خود فناوری رشد کنند؛ تضمینهایی که از حقوق بشر ما محافظت کنند.» او در این رویداد همراه با کارگردان سینما استیون سودربرگ حضور داشت؛ فیلمسازی که با خلق آثاری چون مجموعه «یازده یار اوشن» (۲۰۰۱)، «ارین براکویچ» (۲۰۰۰) و «پرزنس» (۲۰۰۴) شناخته میشود.
یک سازوکار اقناعی
هر دو، بازیگر و کارگردان، در گفتگویی با اوا مایدل نماینده پارلمان اروپا و جمعی از مشاوران حقوقی، فیلمسازان، موسیقیدانان، قانونگذاران و رهبران بخش کسب و کار شرکت کردند؛ نشستی که در آن برخی نمایندگان بخش فناوری نگرانیهایی مطرح کردند مبنی بر اینکه چنین پروژههایی ممکن است به تضعیف بخش فناوری اروپا در برابر صنایع رقیب در سایر کشورها منجر شود.
استیون سودربرگ در پاسخ به این نگرانیها گفت: «این قانون نیست، محدودیت هم نیست؛ سازوکاری اقناعی است برای اینکه بتوانیم به شکلی ساده و شیک کار درست را انجام دهیم.» او درباره خطرهای هوش مصنوعی افزود: «بسیاری چیزها هست که هوش مصنوعی نمیتواند انجام دهد و هرگز هم انجام نخواهد داد و به همین دلیل من نمیترسم، اما مردم لازم است نوعی جهتگیری در اختیار داشته باشند.»
مسیر تازهای که این ستارگان بزرگ گشودهاند اکنون برای میلیونها خالق محتوا روشنتر و هموارتر شده است.