رییس جمهوری فرانسه در مراسم ادای احترام ملی در انوالید، به فیلسوف و جامعهشناس ادگار مورن که در ۱۰۴ سالگی درگذشت، یاد مردی را گرامی داشت که هرگز در برابر «حقیقت یک اردوگاه و یک دگما» تسلیم نشد.
رئیسجمهوری فرانسه در برابر پرتره بزرگ این فیلسوف با لبخندی بر لب گفت: "این سرنوشتی استثنایی در این قرن است"، "یک انسانگرای جهانی البته، اما سرسختانه فرانسوی، همواره در مبارزاتش برای آزادی (..) برابری، رهایی و نیز برادری با همه مردمانی که از حقوقشان محروم شده اند".
آگهی
آگهی
او افزود: "برای او حقیقت هرگز حاصل یک اردوگاه یا تنها یک دگم نبود. تعهد نمیتوانست به معنای سربازگیری کور باشد و اگر به درماندگی یا بیعملی تن داده میشد، آینده به سوی هرج و مرج رانده میشد".
امانوئل ماکرون در سخنرانیای حدود یک ربع ساعت تاکید کرد: "این انرژی فرانسوی، بخشنده، بلندپرواز و جهانشمول، به زایش دوباره خود ادامه خواهد داد".
این مراسم در حیاط جنوبی گنبد انولید و با حضور همسرش، فیلسوف صباح ابوسعالم، و شماری از شخصیتهای دنیای سیاست و اندیشه برگزار شد، از جمله فرانسوا اولاند رئیسجمهوری پیشین، جامعهشناس ژان ویار، تاریخنگار پاسکال اوری و نیز عزیز اخنوش، رئیس دولت مراکش.
ادگار مورین نویسنده اثری بسیار متنوع بود که شهرت آن فراتر از مرزهای فرانسه میرفت و تاملی بود درباره انسان بر پایه دادههای علمی. این فیلسوف با وجود کهولت سن که روز جمعه درگذشت، همچنان در عرصه بحث و گفتوگوی فکری حضوری پررنگ و مورد توجه داشت.
نام اصلی او ادگار نحوم بود. او ۸ ژوئیه ۱۹۲۱ در پاریس و در خانوادهای یهودی به دنیا آمد که ریشه در شهر سالونیک در یونان داشت و به پاریس مهاجرت کرده بود. او در سال ۱۹۴۱ به حزب کمونیست پیوست و با نام مستعار مورین به صفوف مقاومت وارد شد.
فیلسوف در کتاب "اتوکریتیک" (۱۹۵۹) روایت میکند چگونه از حزب کمونیست فرانسه اخراج شد و در برابر استالینیسم دچار سرخوردگی شد. او همچنین از بنیانگذاران کمیته روشنفکران مخالف جنگ الجزایر بود.
او پس از آن که پژوهشگر مرکز ملی پژوهشهای علمی CNRS شد، دهها اثر نوشت که از جمله آنها "شایعه اورلئان" (۱۹۶۹) درباره موجی از تب یهودستیزی، "روش" (۱۹۷۷ تا ۲۰۰۴) اثر مهم او در شش جلد و نیز چندین کتاب درباره محیطزیست است؛ موضوعی که برای او اهمیت ویژهای داشت.
او پس از فروپاشی دیوار برلین در سال ۱۹۸۹، از فرسودگی الگوی سیاسی و اقتصادی غرب، بحران زیستمحیطی، بازگشت بنیادگرایی دینی، بحران نظم بینالمللی و نیز بازگشت جنگ به اروپا نوشت.