ان هاتاوی ستاره هر دو فیلم مدمحور محبوب «شیطان پرادا میپوشد» و درام روانشناختی مد «مادر مری» است. هر دو جذابیت خود را دارند اما این هفته بیشتر طرفدار آن اثر عجیب هستیم.
هر چند وقت یک بار در سینما اتفاقی نادر رخ میدهد. ستارهها در یک ردیف قرار میگیرند و تماشاگران با یکی از خاص ترین رویدادها روبهرو میشوند: یک هاتاوییک.
آگهی
آگهی
اگر با این اصطلاح آشنا نیستید یعنی زمانی است که تاریخ اکران دو فیلمی که استعدادهای قابل توجه آن هاتوی در آنها به چشم میخورد با هم منطبق میشود. و باور کنید یا نه، هاتاوییک ۲۰۲۶ ویژه است چون هر دو فیلم یک نخ مشترک دارند. به معنای واقعی کلمه، چون هر دو با مد سروکار دارند.
تا حدی.
اولی The Devil Wears Prada 2 است؛ دنبالهای که نزدیک به دو دهه برای فیلم موفق ۲۰۰۶ منتظرش ماندهایم و نتیجه خیلی بهتر از آن چیزی است که کسی انتظارش را داشت. در فیلم شوخیهای قابل قبول، طعنههای زیرکانه به وضعیت امروز روزنامهنگاری، لباسهای شیک و چشمگیر و بازگشت دوستداشتنی بازیگران اصلی را میبینیم. با وجود برخی تصمیمهای قابل بحث و این که تا حدی شبیه بازخوانی دوباره فیلم اول به نظر میرسد، تماشایش سرگرمکننده است.
هر قدر هم این دنباله قابل قبول باشد، این هفته توصیه ما دومین فیلم با بازی هاتوی است: Mother Mary، فیلم تازه دیوید لاوری، نویسنده و کارگردان.
این احتمال زیاد است که اصلا متوجه وجود چنین فیلمی نشده باشید، چون بودجه تبلیغاتی آن به پای محصول عامهپسند دیوید فرانکل نمیرسد، اما ارزشش را دارد که دنبالش بگردید.
کارگردان فیلمهای A Ghost Story، Pete’s Dragon و The Green Knight این بار هدایت هاتوی را بر عهده دارد؛ او نقش خواننده پاپی را بازی میکند که نام هنریاش مادر مری است. سه روز مانده به بازگشت به صحنهای که مدتها در آرزویش بوده و پس از یک حادثه مرموز روی صحنه رخ میدهد، او جلوی در خانه دوست سابق و طراح لباسش سم انسلم (میکائیلا کول) ظاهر میشود. آنها ده سال است با هم حرف نزدهاند و هنوز هم از جدایی خلاقانه گذشتهشان کینه به دل دارند.
مادر مری از سم خواهش میکند برایش لباسی بدوزد برای اجرای اصلی؛ لباسی که باید بازگشت و دگردیسی او را مجسم کند.
با این که سم این ستاره پاپ را «تومور» مینامد، خیاط با اکراه میپذیرد وارد «استحاله احساس» با مادر مری شود؛ فرآیندی که در آن خواننده احساساتش را با او در میان میگذارد و سم آنها را به زبان مد ترجمه میکند. بعد از آن اوضاع عجیب میشود...
آنچه در ادامه میآید درام جمعوجوری است که کمکم به یک داستان شبحگونه گوتیک بدل میشود؛ جایی که ماورایی و معنوی در هم میآمیزند و در نهایت به نوعی جنگیری از تروماهای مشترک منتهی میشود.
زیاد به نظر میرسد؟ هست. اما این «زیادی» با شبحی همراه است که از پارچه قرمز براق ساخته شده.
لاوری مراقبهای سرشار از هراس درباره خلاقیت، بسته شدن زخمهای عاطفی و این که تاریکی و امر قدسی در جاهطلبی هنری از هم جدانشدنیاند خلق میکند. این جنبه آخر در سراسر فیلم از طریق نمادپردازی مذهبی حس میشود: از نام صحنهای این آیکون پاپ و «استحاله» تا لباسها و تسخیر استعاری گذشته که به شکلی کاملا مادی جلوه میکند، دو قهرمان مرکزی در دل نشانههای سنگین موضوعی احاطه شدهاند.
هاتوی در نقش مادر مری که یادآور لیدی گاگا است، درخشان ظاهر میشود؛ شخصیتی اغلب رقتانگیز که آشکارا از نوعی رشدنیافتگی عاطفی رنج میبرد و به شدت دنبال آن است که با تکآهنگ تازهاش، الهام گرفته از اصل «کنش شبحوار از راه دور» اینشتین ـ اشارهای به درهمتنیدگی کوانتومی ـ جرقه تازهای خلق کند. این ارجاع سنگینی است در فیلمنامهای که قاطعانه پرحرف است.
مادر مری در جایی میگوید: «این استعارهها خستهکنندهاند.»
برخی تماشاگران احتمالا از این نثر جدی و پرطمطراق دلزده میشوند؛ برخی دیگر کمکم درک خواهند کرد که این دیالوگهای پرمدعا هدفمندند.
در مورد کول، او در نقش سم سرد و انتقامجو فوقالعاده است و از هر جمله بیشترین استفاده را میکند و رگههای طنز در دل تاملات فلسفی را بیرون میکشد.
در جای دیگر باید از طراح لباس، بینا دایگلر (Tár، The Room Next Door) و همین طور چارلی ایکس سی ایکس، تهیهکننده جک آنتونوف و اف کی ای تویگز یاد کنیم که چند قطعه واقعا شنیدنی برای موسیقی متن نوشتهاند. یک بار دیگر باید به هاتوی آفرین گفت که در صحنههای فلشبک، این ترانهها را باورپذیر اجرا میکند.
اگر بیشتر بگوییم، لذت کشف از بین میرود.
اگر قرار است بین خیالپردازیهای مد محور هاتوی یکی را انتخاب کنید، Mother Mary را برگزینید. این فیلم رفیق کج و معوج The Devil Wears Prada 2 است و در عین حال انتخابی ایدهآل برای تماشای دوگانه در کنار In Fabric سوررئال و جذبکننده پیتر استریکلند محسوب میشود. افزون بر این، در صنعتی که این قدر شیفته آثار از پیش موجود، دنبالهها، پیشدرآمدها و زندگینگارههای موسیقایی سانسورشده است، این یک اثر جسورانه و پرزرق و برق است که اثر خود را بر جای میگذارد. بیتردید در ذهن شما میماند؛ مثل تکهای پارچه قرمز براق.
Mother Mary این روزها در برخی سینماها روی پرده است. آلبوم «Mother Mary: Greatest Hits EP» که موسیقی متن تولیدشده توسط جک آنتونوف و چارلی ایکس سی ایکس است هم اکنون از طریق A24 Music منتشر شده است.