این بالاد زیبای پیانو همزمان با دهمین سالگرد درگذشت این خواننده منتشر شده است. ممکن است در آلبوم جدید و تاکنونمنتشرنشده پرینس که قرار است اواخر امسال منتشر شود نیز حضور داشته باشد.
ده سال از زمانی که پرینس را از دست دادیم میگذرد؛ او ۲۱ آوریل ۲۰۱۶ در ۵۷ سالگی بر اثر مصرف تصادفی دوز بالای فنتانیل درگذشت.
آگهی
آگهی
برای گرامیداشت سالگرد درگذشت این موسیقیدان افسانهای، تکآهنگ تازهای با عنوان «With This Tear» منتشر شده است.
در توضیحی که در شبکههای اجتماعی رسمی پرینس منتشر شده آمده است: «این قطعه که در سال ۱۹۹۱ در پیزلی پارک ضبط و بهتازگی توسط کریس جیمز میکس شده، پرینس را در اوج تسلط نشان میدهد؛ او هر نت را خودش نوشته، تهیه کرده و اجرا کرده است.»
در ادامه میتوانید این قطعه را بشنوید:
در ادامه همان توضیح آمده است: «این ترانه که بعدتر توسط سلین دیون ضبط و منتشر شد، اکنون در شکل اصلی خود بازمیگردد.»
نسخه دیون از این بالاد پیانو در آلبوم سال ۱۹۹۲ او با نام خودش منتشر شده بود.
سلین دیون در واکنش به نسخه پرینس، در اینستاگرام نوشت: «With This Tear هدیهای از پرینس بود که همیشه برایم گرامی خواهد بود. این ترانه را سالهای زیادی با خودم حمل کردهام. این که حالا برای نخستین بار نسخه او را میشنوم و با جهان به اشتراک گذاشته میشود، واقعا حس ویژهای دارد. سلین xx…»
به گفته متولیان میراث پرینس، «With This Tear» «آغاز انتشار مجموعهای از آثار منتشرنشده پرینس است که قرار است امسال در قالب پروژه آلبومی که تاکنون هرگز منتشر نشده، منتشر شوند».
جزئیات بیشتری هنوز اعلام نشده است.
پرینس اوایل امسال به دلیل دیگری هم خبرساز شد؛ زمانی که مشخص شد متولیان اموال او اجازه ندادهاند از موسیقیاش در فیلم Melania استفاده شود.
مارک بکمن، تهیهکننده، توضیح داد که «وکیلی که اموال و حقوق پرینس را مدیریت میکند» با آنها تماس گرفته و گفته است: «پرینس هرگز نمیخواست ترانهاش با دونالد ترامپ پیوند بخورد.»
در نقدی که بر فیلم Melania نوشتیم، آمده بود: «هرچند شاید روزنهای از امید بود که واقعا چیز بیشتری درباره این مدل سابق اهل اسلوونی، که در نهایت با ضد مهاجرترین رییسجمهوری که آمریکا به خود دیده ازدواج کرد، یاد بگیریم، اما گفتن این که Melania کممایه است توهینی سنگین به چیزهایی است که واقعا کممایهاند.»
در ادامه افزودیم: «این یک کار تبلیغاتی صحنهچینیشده است؛ تلاشی بدبینانه از سوی جف بیزوس برای جلب نظر ترامپ و تلاشی سودجویانه به اسم مستند که توسط کسانی هدایت میشود که فقط به پول و گسترش اسطورهسازیهای توخالی برای تغذیه برند ترامپ اهمیت میدهند. و وقتی فیلم با فهرستی مشکوکا طولانی از دستاوردهای ادعایی خانم ترامپ در مقام بانوی اول به پایان میرسد (هیچکدام از آنها را در طول فیلم نمیبینیم)، آنقدر کسل شدهاید که حتی متوجهش هم نمیشوید؛ چه برسد به این که بخواهید برای آرمان ترامپ به میدان بیایید.»