ایران با مجموعهای از ویدیوهای هوش مصنوعی که اینترنت را تسخیر کرده، از شیوههای ارتباطی خود دونالد ترامپ علیه او استفاده میکند. در تازهترین نمونه، کاوری از یک ترانه فرانسوی دهه ۸۰ بیش از ۸ میلیون بار دیده شده است.
به عصر جنگ بر سر محتوای آنلاین خوش آمدید. ای کاش در هر خط زمانی دیگری بودیم.
از زمانی که دونالد ترامپ در ۲۸ فوریه با حملات هوایی مشترک آمریکا و اسرائیل جنگ علیه ایران را آغاز کرد، ایران با انبوهی از ویدیوهای تبلیغاتی تولید شده با هوش مصنوعی، کاخ سفید را به سخره گرفته است.
در این کلیپها از فیگورهای شبیه لگو گرفته تا شعارهای «LOSER» و «Get lost Goldilocks» روی بیتهای گنگستر رپ، ویدیوهایی با ترامپ در نقش کاپیتان جک اسپارو در فیلمی تازه به تهیهکنندگی «Pedoflix» دیده میشود؛ سیلی تمامنشدنی از محتوای شلخته که طراحی شده تا ترامپ را با سلاح خودش بزند.
ترامپ در واقع به شدت به تصاویر تولیدشده با هوش مصنوعی و دستبرد زدن به فرهنگ عامه تکیه کرده تا رقبای سیاسی و گروههای به حاشیه راندهشده را مسخره کند؛ چیزی که کورت سنگول، پژوهشگر دانشگاه مککواری استرالیا، در گفتوگو با بخش فرهنگ یورونیوز از آن با عنوان «جنگ میمی» یاد کرده بود.
ترامپ، ترولر شماره یک، بارها ویدیوها و تصاویری تحریککننده خشم را منتشر کرده که او را در قالب پاپ بعدی، یک جدای، سوپرمن، پادشاهی که روی معترضان مدفوع میریزد و عیسی نشان میدهند؛ تصویری اخیر که حتی از سوی بخشی از پایگاه مگا و چهرههای برجسته کلیسای کاتولیک نیز با انتقاد روبهرو شده است.
حالا همان شلختهکاریهای هوش مصنوعی خودش دامانش را گرفته؛ این بار به لطف گروهی از فعالان آشنا به فرهنگ عامه که محتوای طنزآمیز میسازند؛ محتوایی که با توجه به میلیونها بازدید، به وضوح در فضای آنلاین طنین انداخته است.
صفحه ایکسِ Explosive Media (منبع به زبان انگلیسی) با زیرعنوان «تیم انیمیشن ایرانی به سبک لگو. سریع، آنی، انفجاری» محل انتشار پروژههای ضدترامپ آنهاست که با مخاطبان بسیار گستردهای ارتباط برقرار میکند. آنها در ویدیوهای تبلیغاتی خود نشان میدهند که با ارجاعات فرهنگی و زیباییشناسی غربی به خوبی آشنا هستند.
برخی از این شکل تازه جنگ آنلاین قرن بیست و یکمی دلخورند، چون این ویدیوها از جنگی واقعی با تلفات انسانی عظیم شوخی میسازد؛ برخی حسابهای رسمی دولتی نیز این ویدیوهای هوش مصنوعی را بازنشر کردهاند تا پاسخی به ویدیوی کاخ سفید باشد که تصاویر واقعی حملات آمریکا را با صحنههایی از فیلمها و بازیهای ویدیویی مونتاژ کرده بود.
جدیدترین نمونه، موزیکویدیوی هوش مصنوعی به سبک دهه ۱۹۸۰ است که سفارت ایران در آفریقای جنوبی منتشر کرده؛ ویدیویی که در آن دونالد ترامپ درباره محاصره تنگه هرمز میخواند و همه چیز روی کاور ترانه محبوب سال ۱۹۸۹، «Voyage, voyage» اثر خواننده فرانسوی، دیزایرلس، تنظیم شده است.
این ویدیو که محاصره تنگه هرمز به دستور ترامپ با مدل موی مالتی را دست میاندازد، «Blockade, blockade» نام دارد. ترانهاش جملههایی از این دست دارد: «هرگز از تو نمیگذرم / تنگه هرمز باید بسته شود» و «محاصره، محاصره / فکر میکردم کار سادهای است / حالا مگا و ملانیا رهایم کردهاند / تسلیم شدن در شان من نیست».
این ویدیو تا زمان نگارش این گزارش ۸.۶ میلیون بار دیده شده و نشان میدهد این راهبرد ارتباطی مبتنی بر ترول کردن، به شکلی غمانگیز کارآمد است.
برای چندمین بار، چنین ویدیوهایی از نظر فرم و لحن، بازتاب همان چیزی است که کاخ سفید و ترامپ در تروث سوشال منتشر میکنند و نشان میدهد ایران رقیب خود را خوب شناخته است؛ دستکم فهمیده اقتصاد توجه چگونه کار میکند.
آیا این محکومنامهای غمانگیز برای شیوههای ارتباطی ژئوپولیتیک امروز است؟ بدون تردید.
آیا ترامپ در جنگ ترولی که خودش آغاز کرده بود کاملا دور خورده است؟ دستکم حریفانی در قد و قواره خود پیدا کرده است.
در مورد ویدیوی «Voyage, voyage / Blockade, blockade»، کلودی فریش منتروپ، خواننده دیزایرلس، واکنش نشان داده و اصلا خوشحال نیست که به ابزار تبلیغاتی بدل شده است.
او به شبکه تلویزیونی فرانسوی BFMTV گفت: «دیگر برایم بس است» و افزود: «اجازه نمیدهم کسی بدون رضایت من از ترانهام استفاده کند، چه برسد به سیاستمداران.»
بهتر است درباره این واقعیت که سازندگان ویدیو احتمالا هیچ حق امتیازی پرداخت نکردهاند، چیزی نگوییم.
جنگ «اسلاپاگاندا» یا همان تبلیغات شلخته همچنان ادامه دارد... و اگر کسی نشانی درِ ورودی آن جهان موازی را که ای.ای. کامینگز، شاعر آمریکایی، وقتی نوشت «همین کنار عالمی بسیار بهتر هست؛ برویم» از آن حرف میزد میداند، لطفا با دیگران هم در میان بگذارد.