افزایش قیمت مسکن در اروپا باعث شده میانگین سن ترک خانه والدین به ۲۶ سال برسد. با این حال، تفاوت چشمگیری میان شمال و جنوب اروپا وجود دارد و جوانان در اسپانیا، ایتالیا، کرواسی و یونان معمولا تا بالای ۳۰ سالگی با والدینشان زندگی میکنند.
جوانان اروپایی در کشورهای جنوب و شرق اروپا تمایل دارند مدت طولانیتری با والدین خود زندگی کنند.
آگهی
آگهی
بر اساس تازهترین دادههای اداره آمار اروپا (یوروستات)، جوانان در کشورهایی مانند ایتالیا، اسپانیا و یونان تا ۳۰ سالگی یا بیشتر خانه والدین خود را ترک نمیکنند.
تفاوت میان شمال و جنوب این قاره تقریبا یک دهه است؛ بطوریکه در کشورهایی مانند فنلاند، میانگین سن ترک خانه والدین تنها ۲۱ سال است، در دانمارک ۲۲ سال و در استونی و سوئد ۲۳ سال.
با این حال، میانگین در اتحادیه اروپا ۲۶ سال است.
جالب اینکه این میانگین در حدود ۲۰ سال گذشته تقریبا ثابت مانده و نوسان چشمگیری نداشته است.
آیا زندگی طولانیتر با والدین با اشتغال پایین جوانان ارتباط دارد؟
همانند بسیاری از پدیدههای اجتماعی، برای درک این آمار باید عوامل اقتصادی را نیز در نظر گرفت.
در کشورهایی مانند یونان، کرواسی، اسپانیا و ایتالیا که جوانان دیرتر خانه والدین را ترک میکنند، نرخ اشتغال جوانان نیز پایینتر از میانگین اتحادیه اروپا است.
ایتالیا با نرخ اشتغال ۴۷.۶ درصد، پایینترین میزان اشتغال جوانان را در اتحادیه اروپا دارد. رومانی با ۵۲ درصد و بلغارستان با ۵۲.۷ درصد در رتبههای بعدی قرار دارند و اسپانیا و یونان نیز از جمله کشورهایی هستند که نرخ اشتغال جوانان در آنها پایین است.
میانگین این نرخ در اتحادیه اروپا ۶۵.۵ درصد است.
پرهیز از اجارهنشینی در جنوب اروپا
وقتی صحبت از مالکیت خانه به میان میآید، وضعیت پیچیدهتر است.
بله، مردم جنوب اروپا دیرتر خانه والدین را ترک میکنند، اما وقتی این کار را انجام میدهند، هدف آنها این است که بهجای اجارهنشینی و احتمالا گرفتار شدن در شرایط نامساعد، هرچه سریعتر صاحب خانه شوند.
مقایسه دادههای یوروستات با گزارش سالانه ریمکس درباره بازار مسکن اروپا نشان میدهد که در کشورهایی مانند ایتالیا، اسپانیا و یونان، سن ترک خانه والدین اغلب با سنی که جوانان وارد بازار مالکیت مسکن میشوند، تقریبا برابر است. این سن در اسپانیا ۳۱ سال، در ایتالیا ۳۳ سال و در یونان ۳۵ سال است.
به بیان دیگر، مردم در این کشورها معمولا تلاش میکنند دوره اجارهنشینی خود را تا حد امکان کوتاه کنند. این رویکرد در تفاوت چشمگیر میان سهم بالای مالکان خانه و سهم پایین اجارهنشینان نیز دیده میشود؛ وضعیتی که درست نقطه مقابل کشورهایی مانند اتریش، آلمان و سوئیس است، جایی که اجارهنشینی رواج بیشتری دارد.
والدین تا چه اندازه به فرزندانشان برای خرید خانه در اروپا کمک میکنند؟
با این حال، برای بررسی وضعیت مالکیت مسکن، نادیده گرفتن «نقش والدین» کوتهبینانه خواهد بود.
بیشتر مردم در اسپانیا، کرواسی، یونان و ایتالیا صاحب خانه هستند، اما بیشتر آنها به شکلی از خانواده خود کمک دریافت کردهاند: این میزان در یونان ۷۵ درصد، در ایتالیا و کرواسی ۷۲ درصد است و بلغارستان با ۷۸ درصد بالاترین میزان کمک خانوادگی را به خود اختصاص داده است.
کدام نسل بیشترین کمک را دریافت کرده است؟
رایجترین شکل کمک، هدیه نقدی است، اما ارث و خانههایی که والدین از قبل خریداری کردهاند و فرزندان بعدها در آنها ساکن میشوند نیز از دیگر اشکال این حمایت هستند.
بر اساس گزارش «روندهای مسکن در اروپا»، این وضعیت تفاوت چشمگیری با کشورهایی مانند بریتانیا، فرانسه و هلند دارد. در این کشورها حدود دو سوم والدین یا حتی بیشتر، هیچ کمکی برای خرید خانه به فرزندانشان نمیکنند.
عامل نسلی نیز در این میان مطرح است و نشان میدهد که کمک والدین در طول دههها افزایش یافته است. بهگونهای که نسل زد یعنی افراد حدود ۱۸ تا ۲۷ ساله، با دریافت کمک از سوی والدین در ۷۴ درصد موارد، بیش از هر نسل دیگری از این حمایت برخوردار است. پس از آن نسل وای (هزارهها) با ۶۸ درصد و نسل ایکس با ۵۹ درصد قرار دارند.
تنها دو نسلی که اکثریت آنها از حمایت والدین برخوردار نشدهاند، نسل بیبیبومرها با ۴۹ درصد و نسل موسوم به «نسل خاموش» با ۳۷ درصد هستند.